ฎีกาที่ 1219/2529

ศาลที่มีอำนาจรับบรรดาคำฟ้องและคำขอที่เสนอเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีตามป.วิ.พ.มาตรา7(2)คือศาลตามป.วิ.พ.มาตรา302ซึ่งหมายถึงศาลที่ได้พิจารณาและชี้ขาดคดีในชั้นต้นแม้ว่าศาลนั้นจะมอบให้ศาลอื่นบังคับคดีตามหมายบังคับคดีแทนและยังมิได้รับทรัพย์ที่ยึดได้หรือเงินที่ได้จากการขายทรัพย์นั้นซึ่งทำให้ศาลที่รับบังคับคดีแทนมีอำนาจรับวินิจฉัยคำร้องที่อ้างว่าการบังคับคดีปฏิบัติไปโดยมิชอบได้ก็ตามแต่ศาลที่ได้พิจารณาและชี้ขาดคดีในชั้นต้นก็ยังมีอำนาจที่จะรับบรรดาคำร้องเช่นนั้นได้.

คดีนี้โจทก์ จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 3 ทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อหน้าศาลว่าจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 3 ยอมชำระเงินแก่โจทก์หากผิดนัดยอมให้โจทก์ยึดทรัพย์จำนองและทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งสองออกขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้แก่โจทก์ ศาลแพ่งได้พิพากษาคดีเสร็จเด็ดขาดไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ต่อมาจำเลยทั้งสองผิดนัดโจทก์มีคำขอและศาลแพ่งออกหมายบังคับคดีตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินของจำเลยที่ 3 ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจของศาลจังหวัดสมุทรปราการ โดยศาลแพ่งมอบให้ศาลจังหวัดสมุทรปราการบังคับคดีแทน ต่อมาเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลจังหวัดสมุทรปราการได้ยึดที่ดินดังกล่าวแล้วจัดการขายทอดตลาดที่ดินได้ในราคา 6,100,000บาท จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 3 ยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งว่าศาลจังหวัดสมุทรปราการมิได้แจ้งวันขายทอดตลาดให้ตนทราบราคาที่ขายทอดตลาดต่ำกว่าความเป็นจริง ขอให้ศาลสั่งให้ขายทอดตลาดใหม่ ศาลแพ่งมีคำสั่งว่าการร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดนั้นชอบที่จะไปยื่นต่อศาลจังหวัดสมุทรปราการซึ่งเป็นศาลที่ดำเนินการขายทอดตลาดแทนศาลแพ่ง ให้ยกคำร้องจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 3ใช้ค่าทนายความ 200 บาท แทนโจทก์จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 3 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยโดยมติที่ประชุมใหญ่ว่า คดีนี้แม้ศาลที่ได้พิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีในชั้นต้น คือศาลแพ่งได้ออกหมายบังคับคดีส่งไปให้ศาลจังหวัดสมุทรปราการบังคับคดีแทนแล้ว และศาลจังหวัดสมุทรปราการยังไม่ได้ส่งทรัพย์ที่ยึดได้หรือเงินที่ได้จากการขายทอดตลาดนั้นไปให้ศาลแพ่ง ผู้ร้องจึงอาจยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดสมุทรปราการซึ่งเป็นศาลชั้นต้นที่ได้รับแต่งตั้งให้บังคับคดีแทนก็ได้ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1990/2515 ระหว่าง นางสมจิตต์ทองมังกรฯ โจทก์ นางบี้ฉิ้ว ทองมังกร จำเลย นายดำรง โลหกุลผู้สู้ราคาสูงสุด แต่ผู้ร้องก็ยังมีสิทธิยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งซึ่งเป็นศาลที่ได้พิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีในชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 7(2) และมาตรา 302วรรคแรก เหตุนี้ที่ศาลแพ่งมีคำสั่งและศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้ยกคำร้องของผู้ร้องที่ยื่นต่อศาลแพ่งโดยให้ผู้ร้องไปยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดสมุทรปราการนั้น ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่จึงไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาที่จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 3 ฟังขึ้นพิพากษายกคำสั่งของศาลแพ่งและคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ ให้ศาลแพ่งรับคำร้องของจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 3 ไว้พิจารณาแล้วสั่งเพื่อดำเนินการพิจารณาต่อไป ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ทั้งสามศาลให้รวมสั่งเมื่อมีคำสั่งใหม่.