วิธีพิจารณาความ
ขั้นตอนฟ้องคดี และวิธีพิจารณาความอาญา-แพ่ง
ตั้งแต่ตรวจสิทธิฟ้อง เลือกศาลที่มีเขตอำนาจ ร่างคำฟ้อง ยื่นฟ้อง ไต่สวนมูลฟ้อง สืบพยาน จนถึงพิพากษา อุทธรณ์ และฎีกา — พร้อมสรุปมาตราวิธีพิจารณา 163 มาตราที่ใช้บ่อย
ขั้นตอนฟ้องคดีอาญาโดยราษฎร (ผู้เสียหายเป็นโจทก์)
เรียงตามบทบัญญัติ ป.วิ.อ. ใช้เป็นแผนผังประกอบการเตรียมเอกสาร ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายเฉพาะคดี (ตรวจข้อมูลเมื่อ 4 ตุลาคม 2569)
ตรวจสถานะผู้เสียหายและอำนาจฟ้อง
ผู้ฟ้องต้องเป็นผู้เสียหายตามมาตรา 2(4) หรือผู้มีอำนาจจัดการแทนตามมาตรา 4, 5, 6 และต้องไม่เกินอายุความ ความผิดต่อส่วนตัวต้องดำเนินการภายใน 3 เดือนนับแต่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิด ผู้เสียหายฟ้องเองได้แม้อัยการมีคำสั่งไม่ฟ้อง
ป.วิ.อ. มาตรา 2(4), 3-6, 28(2), 34; ป.อ. มาตรา 95, 96
เลือกศาลที่มีเขตอำนาจ
ฟ้องที่ศาลที่ความผิดเกิดหรืออ้างว่าเกิดในเขต หรือศาลที่จำเลยมีที่อยู่ ถูกจับ หรือมีการสอบสวนในท้องที่นั้น ความผิดที่เกี่ยวพันกันฟ้องรวมได้ ตรวจว่าอยู่ในอำนาจศาลแขวงหรือศาลจังหวัด และกรณีจำเลยเป็นเด็กหรือเยาวชนต้องดูกฎหมายศาลเยาวชนและครอบครัว
ป.วิ.อ. มาตรา 22, 23, 24, 157
ร่างคำฟ้องให้ครบรายการ
ทำเป็นหนังสือ ระบุศาลและวันที่ คู่ความ ฐานความผิด การกระทำพร้อมเวลา สถานที่ ผู้เสียหาย อ้างมาตราที่เป็นความผิด ลายมือชื่อโจทก์และผู้เรียง ถ้าขอเพิ่มโทษหรือริบของกลางให้กล่าวขอมาในฟ้อง ฟ้องที่ไม่ถูกต้องศาลสั่งแก้ ยกฟ้อง หรือไม่ประทับฟ้อง
ป.วิ.อ. มาตรา 158, 159, 161; ป.อ. มาตรา 33, 92, 93
ยื่นฟ้องและแนบส่วนแพ่งถ้าประสงค์
ยื่นฟ้องต่อศาล ส่วนอาญาไม่เสียค่าขึ้นศาล ถ้าเรียกค่าสินไหมหรือคืนทรัพย์ติดมากับฟ้อง ฟ้องส่วนแพ่งเกี่ยวเนื่องได้ที่ศาลอาญาเดียวกัน ต้องเสียค่าธรรมเนียมดังคดีแพ่งแต่ขอยกเว้นได้ตามมาตรา 254
ป.วิ.อ. มาตรา 40, 252, 254
ศาลตรวจฟ้องและต้องไต่สวนมูลฟ้อง
ศาลตรวจว่าฟ้องถูกต้องหรือไม่ และเพื่อป้องกันการฟ้องกลั่นแกล้ง ศาลยกฟ้องได้หากฟ้องโดยไม่สุจริต (มาตรา 161/1) ถ้าฟ้องถูกต้อง คดีราษฎรเป็นโจทก์ศาลต้องไต่สวนมูลฟ้อง (มาตรา 162(1)) โดยส่งสำเนาฟ้องและแจ้งวันนัดให้จำเลย
ป.วิ.อ. มาตรา 161, 161/1, 162(1), 165
การไต่สวนมูลฟ้อง
โจทก์นำพยานหลักฐานมาสืบให้ศาลเห็นว่าคดีมีมูล ศาลไต่สวนลับหลังจำเลยได้ จำเลยตั้งทนายซักค้านได้และแถลงข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายสำคัญตามมาตรา 165/2 แต่ไม่มีอำนาจนำพยานเข้าสืบ โจทก์ต้องมาตามนัด ถ้าไม่มาศาลยกฟ้อง โจทก์ร้องภายใน 15 วันโดยแสดงเหตุสมควรเพื่อให้ไต่สวนใหม่ได้ พยานเด็กอายุไม่เกิน 18 ปีใช้มาตรา 133 ทวิ และ 172 ตรีโดยอนุโลม
ป.วิ.อ. มาตรา 165, 165/1, 165/2, 166, 171
คำสั่งว่ามีมูลหรือไม่มีมูล และประทับฟ้อง
ถ้าคดีมีมูล ศาลประทับฟ้องเฉพาะกระทงที่มีมูล และคำสั่งต้องแสดงข้อเท็จจริง ข้อกฎหมาย และเหตุผลตามสมควร ถ้าไม่มีมูลให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ฎีกาได้ คำสั่งว่ามีมูลเป็นที่สุด หลังประทับฟ้องส่งสำเนาฟ้องให้จำเลยรายตัว ถ้ายังไม่ได้ตัวจำเลย ศาลออกหมายเรียกหรือหมายจับ
ป.วิ.อ. มาตรา 167, 168, 169, 170
นัดสอบคำให้การจำเลย
เมื่อโจทก์และจำเลยอยู่ต่อหน้าศาล ศาลอ่านและอธิบายฟ้องให้จำเลยฟัง ถามว่ากระทำผิดจริงหรือไม่ จะต่อสู้อย่างไร ก่อนเริ่มพิจารณาศาลถามเรื่องทนายความและตั้งทนายให้ในกรณีที่กฎหมายกำหนด ถ้าจำเลยรับสารภาพศาลพิพากษาได้โดยไม่สืบพยาน เว้นคดีโทษอย่างต่ำจำคุก 5 ปีขึ้นไป
ป.วิ.อ. มาตรา 172, 173, 176
สืบพยานโจทก์และจำเลย
โจทก์เปิดคดี นำพยานเข้าสืบ จำเลยเปิดคดี สืบพยานจำเลย และแถลงปิดคดีด้วยปากหรือหนังสือ ยื่นบัญชีระบุพยานก่อนวันสืบพยาน (ใช้ ป.วิ.พ. มาตรา 88, 90 ตามมาตรา 15) ศาลเป็นผู้สืบพยาน ศาลเรียกสำนวนสอบสวนมาประกอบได้ พยานเด็กอายุไม่เกิน 18 ปีสืบตามมาตรา 172 ตรี
ป.วิ.อ. มาตรา 15, 174, 175, 172 ตรี, 226, 229, 233; ป.วิ.พ. มาตรา 88, 90
พิพากษา
ศาลชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน ไม่ลงโทษจนกว่าจะแน่ใจว่ามีการกระทำผิดจริงและจำเลยเป็นผู้กระทำ มีความสงสัยตามสมควรยกประโยชน์ให้จำเลย ถ้าเห็นว่ากระทำผิดลงโทษ ถ้าไม่ผิดหรือขาดอายุความยกฟ้อง ส่วนแพ่งที่เกี่ยวเนื่องศาลพิพากษาตามกฎหมายแพ่งและผู้เสียหายเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา
ป.วิ.อ. มาตรา 227, 185, 46, 47, 50
อุทธรณ์ ฎีกา
อุทธรณ์ต่อศาลชั้นต้นภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันอ่านคำพิพากษา ฎีกาภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ คดีโทษเล็กน้อยห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงตามมาตรา 193 ทวิ ข้อกฎหมายที่ไม่เคยยกในศาลชั้นต้นยกได้เฉพาะที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย
ป.วิ.อ. มาตรา 193, 193 ทวิ, 195, 198, 216, 225
ข้อมูลเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษา — ข้อมูลเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย และไม่รับประกันผลของคดี กฎหมายอาจถูกแก้ไขภายหลัง ควรตรวจกับตัวบทฉบับปัจจุบันและปรึกษาทนายความก่อนดำเนินคดี
ค่าธรรมเนียมศาลและอากรที่เกี่ยวข้อง
ข้อมูลค่าธรรมเนียมนี้เป็นแนวทาง ก่อนชำระจริงให้สอบถามเจ้าหน้าที่ศาลเพราะอัตราบางรายการกำหนดโดยระเบียบของศาลหรือพระราชกฤษฎีกาและเปลี่ยนแปลงได้ (ตรวจข้อมูลเมื่อ 4 ตุลาคม 2569)
| รายการ | รายละเอียด | อ้างอิง |
|---|---|---|
| ฟ้องคดีอาญา (ส่วนอาญา) | ในคดีอาญาห้ามศาลยุติธรรมเรียกค่าธรรมเนียมนอกจากที่บัญญัติไว้ในหมวดว่าด้วยค่าธรรมเนียมของ ป.วิ.อ. ผู้เสียหายจึงไม่ต้องเสียค่าขึ้นศาลสำหรับส่วนอาญาของฟ้อง | ป.วิ.อ. มาตรา 252 |
| ส่วนแพ่งที่ติดมากับฟ้องอาญาของผู้เสียหาย | ผู้เสียหายที่เป็นโจทก์เรียกคืนทรัพย์ ใช้ราคา หรือค่าสินไหมทดแทนที่ติดมากับฟ้องอาญา หรือฟ้องแพ่งโดยลำพัง ให้เรียกค่าธรรมเนียมดังคดีแพ่ง แต่ขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลในทุกชั้นได้โดยยื่นคำขอพร้อมคำฟ้อง คำฟ้องอุทธรณ์ หรือฎีกา ศาลอนุญาตถ้าคดีอาญามีมูล ค่าสินไหมไม่เกินสมควรและสุจริต คำสั่งห้ามอุทธรณ์ฎีกา | ป.วิ.อ. มาตรา 254 |
| คดีอัยการเป็นโจทก์ ส่วนแพ่งของผู้เสียหาย | ในคดีที่พนักงานอัยการเป็นโจทก์ คำร้องให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ตามมาตรา 43 หรือคำขอค่าสินไหมของผู้เสียหาย ไม่เรียกค่าธรรมเนียม เว้นแต่ศาลเห็นว่าเรียกสูงเกินสมควรหรือไม่สุจริต | ป.วิ.อ. มาตรา 253 |
| คำร้องขอตั้งผู้แทนเฉพาะคดี | ห้ามเรียกค่าธรรมเนียมในเรื่องขอตั้งเป็นผู้แทนเฉพาะคดี | ป.วิ.อ. มาตรา 6 |
| ค่าขึ้นศาลคดีแพ่งมีทุนทรัพย์ยังไม่ผ่านการตรวจ | ทุนทรัพย์ไม่เกิน 50 ล้านบาท คิดร้อยละ 2 ของทุนทรัพย์ แต่ไม่เกิน 200,000 บาท ส่วนที่เกิน 50 ล้านบาทคิดร้อยละ 0.1 อัตราขั้นต่ำและรายละเอียดตามตาราง 1 ท้าย ป.วิ.พ.ได้ตัวเลขอัตราจากผลค้นหาและสรุปรอง ไม่ได้อ่านตารางต้นฉบับ (ตารางเป็นรูปภาพ) ยืนยันกับศาลก่อนชำระ | ป.วิ.พ. ตาราง 1 ท้ายประมวล |
| ค่าขึ้นศาลคดีไม่มีทุนทรัพย์ยังไม่ผ่านการตรวจ | โดยทั่วไป 200 บาท ตามตาราง 1 ท้าย ป.วิ.พ. | ป.วิ.พ. ตาราง 1 ท้ายประมวล |
| ค่านำหมาย/ค่าส่งหมายยังไม่ผ่านการตรวจ | โจทก์ผู้ขอให้ส่งหมายต้องเสียค่าธรรมเนียมในการส่งและมักต้องชำระค่านำหมายตามระเบียบของศาล จำนวนขึ้นกับระยะทางและจำนวนผู้รับ ยังไม่พบอัตราที่ตรวจสอบได้ในแหล่งที่เปิดอ่านได้ ให้ระบุเป็นตัวแปรในเอกสารและสอบถามเจ้าหน้าที่ศาล | ป.วิ.พ. มาตรา 70, 73 |
| อากรแสตมป์ใบมอบอำนาจ (ตราสาร 7) | มอบอำนาจให้กระทำการครั้งเดียว 10 บาท มอบอำนาจให้กระทำการมากกว่าครั้งเดียว 30 บาท (กรณีมอบให้หลายคนต่างกระทำแยกกัน คิดรายตัวบุคคลตามแนวคำวินิจฉัยของกรมสรรพากร) | ประมวลรัษฎากร บัญชีอัตราอากรแสตมป์ ตราสาร 7 |
| อากรแสตมป์ใบแต่งทนายความที่ยื่นต่อศาลยังไม่ผ่านการตรวจ | ในทางปฏิบัติแบบพิมพ์ใบแต่งทนายความของศาลมักระบุปิดอากรแสตมป์ 30 บาท แต่ผลค้นหาในรอบนี้ขัดแย้งกันว่าใบแต่งทนายได้รับยกเว้นหรือไม่ จึงยังไม่ยืนยันตัวเลขยืนยันกับศาลหรือกรมสรรพากรก่อนเตรียมเอกสาร | ประมวลรัษฎากร ตราสาร 7 และข้อยกเว้น |
| ดอกเบี้ยผิดนัดตามกฎหมาย (อ้างอิงประกอบคำขอท้ายฟ้อง) | อัตราตามมาตรา 7 ป.พ.พ. (ปัจจุบันตามที่เผยแพร่คือร้อยละ 3 ต่อปี ปรับได้ด้วยพระราชกฤษฎีกา) บวกร้อยละ 2 ต่อปีตามมาตรา 224 | ป.พ.พ. มาตรา 7, 224 |
มาตราวิธีพิจารณาที่ใช้บ่อย
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ป.วิ.อ. · 75 มาตรา)
- ม.2(4)นิยามผู้เสียหาย
- ม.3อำนาจของผู้จัดการแทนผู้เสียหาย
- ม.4ผู้เสียหายที่เป็นสามีภริยา
- ม.5บุคคลที่จัดการแทนผู้เสียหายได้
- ม.6ผู้แทนเฉพาะคดี
- ม.15ใช้ ป.วิ.พ. โดยอนุโลม
- ม.18เขตอำนาจสอบสวนของพนักงานสอบสวน
- ม.19ความผิดที่เกี่ยวพันหลายท้องที่ (การสอบสวน)
- ม.20ความผิดนอกราชอาณาจักร (การสอบสวน)
- ม.21ผู้ชี้ขาดพนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบ
- ม.22ศาลที่มีอำนาจชำระคดีอาญา
- ม.23การโอนคดีไปยังศาลที่ความผิดเกิดในเขต
- ม.24ความผิดหลายเรื่องเกี่ยวพันกัน
- ม.28ผู้มีอำนาจฟ้องคดีอาญา
- ม.29ผู้เสียหายตายระหว่างคดี
- ม.30ผู้เสียหายขอเข้าร่วมเป็นโจทก์
- ม.33อัยการและผู้เสียหายฟ้องเรื่องเดียวกัน
- ม.34คำสั่งไม่ฟ้องไม่ตัดสิทธิผู้เสียหาย
- ม.35ถอนฟ้องคดีอาญา
- ม.36ฟ้องใหม่หลังถอนฟ้อง
- ม.39เหตุที่ทำให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับ
- ม.40ฟ้องคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา
- ม.41แยกคดีแพ่งออกจากคดีอาญา
- ม.43อัยการเรียกทรัพย์สินหรือราคาแทนผู้เสียหาย
- ม.44ขอรวมคำขอทรัพย์สินกับคดีอาญา
- ม.44/1ผู้เสียหายขอค่าสินไหมทดแทนในคดีที่อัยการเป็นโจทก์
- ม.45ฟ้องอาญาไม่ตัดสิทธิฟ้องแพ่ง
- ม.46คดีแพ่งผูกพันข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาอาญา
- ม.47หลักการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง
- ม.48คืนทรัพย์เมื่อเจ้าของปรากฏตัว
- ม.49ศาลสั่งคืนของกลางแม้ไม่มีฟ้องแพ่ง
- ม.50ผู้เสียหายเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา
- ม.51อายุความฟ้องแพ่งที่เนื่องจากความผิดอาญา
- ม.90ร้องขอปล่อยผู้ถูกคุมขังโดยมิชอบ
- ม.120อัยการห้ามฟ้องโดยไม่มีการสอบสวน
- ม.133 ทวิสอบปากคำผู้เสียหายหรือพยานที่เป็นเด็กอายุไม่เกิน 18 ปี
- ม.134แจ้งข้อกล่าวหาผู้ต้องหาในชั้นสอบสวน
- ม.157ยื่นฟ้องต่อศาลที่มีอำนาจ
- ม.158รายการที่ฟ้องคดีอาญาต้องมี
- ม.159ขอเพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบ
- ม.161ฟ้องไม่ถูกต้อง
- ม.161/1ฟ้องโดยไม่สุจริต (ราษฎรเป็นโจทก์)
- ม.162ไต่สวนมูลฟ้อง
- ม.163แก้หรือเพิ่มเติมฟ้อง
- ม.165วิธีไต่สวนมูลฟ้อง
- ม.165/1ทนายความของจำเลยในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง
- ม.165/2จำเลยแถลงในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง
- ม.166โจทก์ไม่มาตามนัดไต่สวนมูลฟ้อง
- ม.167คำสั่งคดีมีมูลหรือไม่มีมูล
- ม.168ส่งสำเนาฟ้องหลังประทับฟ้อง
- ม.169ศาลออกหมายเรียกหรือหมายจับจำเลย
- ม.170ผลของคำสั่งมีมูลหรือไม่มีมูล
- ม.171นำบทสอบสวนและพิจารณามาใช้กับไต่สวนมูลฟ้อง
- ม.172พิจารณาและสืบพยานต่อหน้าจำเลย
- ม.172 ตรีสืบพยานที่เป็นเด็กอายุไม่เกิน 18 ปี
- ม.173ทนายความของจำเลยในชั้นพิจารณา
- ม.174เปิดคดี สืบพยาน และแถลงปิดคดี
- ม.175เรียกสำนวนการสอบสวนมาประกอบ
- ม.176จำเลยรับสารภาพ
- ม.178ผู้ที่อยู่ในห้องพิจารณาลับ
- ม.181นำมาตรา 139 และ 166 มาใช้ในการพิจารณา
- ม.185ยกฟ้องหรือลงโทษ
- ม.193อุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์
- ม.193 ทวิห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงในคดีโทษเล็กน้อย
- ม.195ข้อกฎหมายในอุทธรณ์
- ม.198ยื่นอุทธรณ์ภายในหนึ่งเดือน
- ม.216ยื่นฎีกาภายในหนึ่งเดือน
- ม.225ใช้บทอุทธรณ์ในชั้นฎีกาโดยอนุโลม
- ม.226พยานหลักฐานที่อ้างได้
- ม.227การชั่งน้ำหนักพยานและประโยชน์แห่งความสงสัย
- ม.229ศาลเป็นผู้สืบพยาน
- ม.233จำเลยอ้างตนเองเป็นพยาน
- ม.252ห้ามเรียกค่าธรรมเนียมในคดีอาญา
- ม.253ยกเว้นค่าธรรมเนียมคำขอแพ่งในคดีที่อัยการเป็นโจทก์
- ม.254ค่าธรรมเนียมส่วนแพ่งของผู้เสียหายและขอยกเว้น
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ป.วิ.พ. · 65 มาตรา)
- ม.1(3)นิยามคำฟ้อง
- ม.1(4)นิยามคำให้การ
- ม.1(5)นิยามคำคู่ความ
- ม.2เงื่อนไขการเสนอคำฟ้องต่อศาล
- ม.4ศาลที่รับคำฟ้องและคำร้องขอ
- ม.4 ตรีจำเลยไม่มีภูมิลำเนาในราชอาณาจักรและมูลคดีเกิดนอกราชอาณาจักร
- ม.4 ทวิคำฟ้องเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์
- ม.18ศาลตรวจคำคู่ความ
- ม.19ศาลสั่งให้คู่ความมาศาลด้วยตนเอง
- ม.20ไกล่เกลี่ยและประนีประนอมยอมความ
- ม.21คำขอและคำแถลงต่อศาล
- ม.22การคำนวณระยะเวลา
- ม.23ขยายหรือย่นระยะเวลา
- ม.24ปัญหาข้อกฎหมายที่วินิจฉัยก่อนได้
- ม.25คำขอวิธีคุ้มครองชั่วคราวและวิธีบังคับ
- ม.26บันทึกคำคัดค้านคำสั่งของศาล
- ม.27เพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบ
- ม.55สิทธิเสนอคดีต่อศาลแพ่ง
- ม.56ผู้ไร้ความสามารถและผู้ทำการแทน
- ม.57ร้องสอด
- ม.58สิทธิของผู้ร้องสอด
- ม.59โจทก์ร่วมและจำเลยร่วม
- ม.60ว่าความเองหรือตั้งทนายความ
- ม.61ใบแต่งทนายความ
- ม.62อำนาจของทนายความ
- ม.64ใบมอบฉันทะ
- ม.67รายการของเอกสารที่ต้องส่ง
- ม.70ผู้ส่งคำคู่ความและหมาย
- ม.71ส่งสำเนาคำให้การ
- ม.72ส่งสำเนาคำร้องและคำแถลงการณ์
- ม.73เจ้าพนักงานส่งโดยเร็วและการชี้ตัว
- ม.74หลักการส่งโดยเจ้าพนักงานศาล
- ม.75ส่งให้ทนายความ
- ม.76ส่งให้ผู้อยู่ในบ้านเมื่อไม่พบผู้รับ
- ม.77ส่ง ณ ที่อื่นนอกภูมิลำเนา
- ม.78ผู้รับปฏิเสธไม่ยอมรับหมาย
- ม.79ส่งโดยวิธีอื่น (ปิดหมาย)
- ม.80หลักฐานการส่ง
- ม.81คู่ความส่งหมายเรียกพยานเอง
- ม.82ส่งหลายคนและจำนวนสำเนา
- ม.84/1ภาระการพิสูจน์
- ม.87เงื่อนไขการรับฟังพยานหลักฐาน
- ม.88บัญชีระบุพยาน
- ม.90ยื่นและส่งสำเนาพยานเอกสาร
- ม.93ต้นฉบับเอกสาร
- ม.94ห้ามสืบพยานบุคคลแทนหรือเพิ่มเติมพยานเอกสาร
- ม.95คุณสมบัติของพยานบุคคล
- ม.123ต้นฉบับเอกสารอยู่กับคู่ความอีกฝ่าย
- ม.161ผู้แพ้คดีรับผิดค่าฤชาธรรมเนียม
- ม.172ฟ้องเป็นหนังสือและเนื้อหาคำฟ้อง
- ม.173การส่งหมายภายใน 7 วันและผลของการยื่นฟ้อง
- ม.174ทิ้งฟ้อง
- ม.175ถอนฟ้องแพ่ง
- ม.176ผลของการทิ้งหรือถอนฟ้อง
- ม.177คำให้การและฟ้องแย้ง
- ม.180แก้ไขคำฟ้องหรือคำให้การ
- ม.198จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ
- ม.198 ทวิพิพากษาโดยจำเลยขาดนัด
- ม.199จำเลยที่ขาดนัดขอต่อสู้คดี
- ม.223อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น
- ม.224ห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงในคดีทุนทรัพย์น้อย
- ม.229ยื่นอุทธรณ์ภายในหนึ่งเดือน
- ม.231ทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์
- ม.247ฎีกาต้องได้รับอนุญาต
- ม.254วิธีคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษา
ประมวลกฎหมายอาญา (ป.อ. · 11 มาตรา)
- ม.32ทรัพย์สินที่ทำหรือมีไว้เป็นความผิด
- ม.33ริบทรัพย์ที่ใช้หรือได้มาจากการกระทำความผิด
- ม.34ริบทรัพย์ที่ให้เพื่อจูงใจหรือตอบแทน
- ม.36เจ้าของแท้จริงขอคืนทรัพย์ที่ถูกริบ
- ม.56รอการลงโทษ
- ม.83ตัวการร่วมกระทำความผิด
- ม.91ความผิดหลายกรรม ลงโทษทุกกรรมและเพดานจำคุกรวม
- ม.92เพิ่มโทษหนึ่งในสามกรณีกระทำผิดซ้ำ
- ม.93เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งกรณีกระทำผิดซ้ำในกลุ่มความผิดเดียวกัน
- ม.95อายุความฟ้องคดีอาญา
- ม.96ความผิดต่อส่วนตัว ต้องร้องทุกข์ภายใน 3 เดือน
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ป.พ.พ. · 11 มาตรา)
- ม.7อัตราดอกเบี้ยตามกฎหมาย
- ม.193/30อายุความทั่วไป 10 ปี
- ม.203เวลาชำระหนี้เมื่อไม่ได้กำหนด
- ม.213บังคับชำระหนี้
- ม.224ดอกเบี้ยผิดนัด
- ม.420ละเมิด
- ม.438วิธีและจำนวนค่าสินไหมทดแทน
- ม.439ผู้ต้องคืนทรัพย์รับผิดแม้ทรัพย์สูญเสียโดยอุบัติเหตุ
- ม.443ค่าสินไหมกรณีถึงแก่ความตายหรือบาดเจ็บ
- ม.446ค่าสินไหมเพื่อความเสียหายอันมิใช่ตัวเงิน
- ม.448อายุความละเมิด