ฎีกา ปี พ.ศ. 2538 อาญา

ฎีกาที่ 1239/2538

คำพิพากษาย่อ (ย่อสั้น)

บ.ขายรถคันพิพาทให้แก่ผู้ร้องผู้ร้องจึงเป็นเจ้าของรถคันพิพาทส่วนการเปลี่ยนแปลงรายการเจ้าของรถในใบคู่มือจดทะเบียนนั้นไม่ใช่หลักฐานที่แสดงว่าผู้มีชื่อในใบคู่มือจดทะเบียนเป็นเจ้าของรถเสมอไปเพราะใบคู่มือจดทะเบียนเป็นเพียงหลักฐานของทางราชการที่มีขึ้นเพื่อความสะดวกในการควบคุมรถและในการจัดเก็บค่าภาษีของรถทางราชการที่วางระเบียบไว้เท่านั้นผู้โอนและผู้รับโอนจะไปจัดการโอนทางทะเบียนให้แก่กันเมื่อใดก็ได้ดังนั้นเมื่อผู้ร้องเป็นเจ้าของรถคันพิพาทและไม่รู้เห็นเป็นใจในการที่จำเลยนำรถไปใช้ในการกระทำความผิดผู้ร้องจึงมีสิทธิที่จะร้องขอรถของกลางคืนได้

คำพิพากษาย่อ (ย่อยาว)

คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กระทำความผิดฐานะวิ่งราวทรัพย์ใดโดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะในการกระทำความผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336,336 ทวิ และริบรถจักรยานยนต์ของกลาง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 336 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 336 ทวิ จำคุกจำเลย 6 ปีริบของกลางผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของรถจักรยานยนต์ของกลางมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วยในการกระทำความผิดของจำเลยขอให้คืนรถจักรยานยนต์ของกลางแก่ผู้ร้องและถอนการอายัดรถจักรยานยนต์คันดังกล่าวด้วยโจทก์คัดค้านว่า ผู้ร้องไม่ใช่เจ้าของรถจักรยานยนต์คันของกลางที่จำเลยใช้กระทำความผิด ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของ ผู้ร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้คืนรถจักรยานยนต์ของกลางแก่ผู้ร้องและถอนการอายัดรถคันดังกล่าวโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ร้องเป็นบริษัทประกอบกิจการให้เช่าซื้อรถจักรยานยนต์ นายประพันธ์เป็นหัวหน้าหน่วยเร่งรัดหนี้สินของผู้ร้องคำเบิกความของนายประพันธ์จึงมีเหตุผลน่าเชื่อถือ แม้การซื้อขายรถคันพิพาทระหว่างผู้ร้องและนายยุทธนายังมิได้มีการโอนทางทะเบียนมาเป็นของผู้ร้องก็ตามแต่ผู้ร้องก็มีใบคู่มือจดทะเบียน แบบคำขอโอนและรับโอนกับหนังสือมอบอำนาจมาแสดงต่อศาล เอกสารดังกล่าวระบุไว้ชัดแจ้งว่านายยุทธนาเป็นเจ้าของรถได้ขายรถให้แก่ผู้ร้องและนายยุทธนาได้มอบอำนาจให้ผู้ร้องไปทำการโอนรถให้แก่ผู้ร้องได้ คู่กรณีได้ลงชื่อไว้ในเอกสารถูกต้องครบถ้วน โจทก์มิได้นำสืบให้เป็นอย่างอื่น ข้อเท็จจริงจึงรับฟังได้ว่า นายยุทธนาได้ขายรถคันพิพาทให้แก่ผู้ร้อง ผู้ร้องจึงเป็นเจ้าของรถคันพิพาทส่วนการเปลี่ยนแปลงรายการเจ้าของรถในใบคู่มือจดทะเบียนนั้นไม่ใช่หลักฐานที่แสดงว่าผู้มีชื่อในคู่มือจดทะเบียนเป็นเจ้าของรถเสมอไป เพราะใบคู่มือจดทะเบียนเป็นเพียงหลักฐานของทางราชการที่มีขึ้นเพื่อเป็นความสะดวกในการควบคุมรถและในการจัดเก็บค่าภาษีรถของทางราชการที่วางระเบียบไว้เท่านั้น ผู้โอนและผู้รับโอนจะไปจัดการโอนทะเบียนรถให้แก่กันเมื่อใดก็ได้ เมื่อผู้ร้องเป็นเจ้าของรถคันพิพาทและฟังไม่ได้ว่าผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจในการที่จำเลยนำรถไปใช้ในการกระทำความผิด ผู้ร้องจึงมีสิทธิที่จะต้องขอรถของกลางคืนได้พิพากษายืน

ข้อมูลคดี

คู่ความ
โจทก์ - พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุด
ผู้ร้อง - บริษัท แอล.ซี.เค.กลการ จำกัด
จำเลย - นาย สมชาย สุกกลิ่น
กฎหมายที่อ้าง
ประมวลกฎหมายอาญา — ม. 36
องค์คณะ
บุญศรี กอบบุญ
สละ เทศรำพรรณ
โกษา ปิยสิรานนท์

ที่มาของข้อมูล — ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในศาลฎีกา
ศาลฎีกา เลขที่ 6 ถนนราชดำเนินใน แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200 ✓ ตรวจสอบแล้ว

ข้อมูลเป็นคำพิพากษาย่อ (ย่อสั้น/ย่อยาว) ตามที่ศาลเผยแพร่ ไม่ใช่ข้อความคำพิพากษาฉบับเต็ม — ตรวจกับต้นฉบับจากแหล่งทางการของศาลฎีกาก่อนอ้างอิง · ระบบสืบค้นคำพิพากษาศาลฎีกา

ค้นหาฎีกาอื่นข้อกฎหมายและมาตรา