ฎีกาที่ 1296/2539

ปรากฏตามรายงานกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นว่าผู้พิพากษาที่ลงชื่อในคำพิพากษาทั้งสองนายได้นั่งพิจารณาฟังประเด็นกลับและในวันนั้นจำเลยแถลงหมดพยานด้วยดังนั้นผู้พิพากษาศาลชั้นต้นทั้งสองนายดังกล่าวจึงเป็น ผู้นั่งพิจารณาคดีนี้แล้วและชอบที่จะพิพากษาคดีนี้ในศาลชั้นต้นได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา183

โจทก์ ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ จำเลย ตาม พระราชบัญญัติ วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อ จิต ประสาท พ.ศ. 2518 มาตรา 4, 5, 6, 13, 13 ทวิ , 89, 106, 116ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ริบ เมทแอมเฟตามีน ของกลาง ที่ เหลือจาก การ ตรวจ พิสูจน์ คืน ธนบัตร ที่ ใช้ ล่อ ซื้อ แก่ เจ้าของจำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตามพระราชบัญญัติ วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518มาตรา 13 ทวิ วรรคหนึ่ง , 89 จำคุก จำเลย 5 ปี ริบ เมทแอมเฟตามีนของกลาง ที่ เหลือ จาก การ ตรวจ พิสูจน์ คืน ธนบัตร ที่ ใช้ ล่อ ซื้อ ให้ แก่เจ้าของ คำขอ อื่น ให้ยกจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา โดย ผู้พิพากษา ซึ่ง พิจารณา และ ลงชื่อ ใน คำพิพากษาศาลชั้นต้น อนุญาต ให้ ฎีกา ใน ปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "ฟังได้ ว่า จำเลย ได้ ขาย เมทแอมเฟตามีนให้ แก่ สาย ลับ จำนวน 4 เม็ด และ มี เมทแอมเฟตามีน ไว้ ใน ครอบครองเพื่อ ขาย จริง ที่ จำเลย นำสืบ ว่า ไม่ได้ กระทำผิด พยาน จำเลย ไม่มี น้ำหนักหักล้าง พยานหลักฐาน ของ โจทก์ ได้ ส่วน ที่ จำเลย ฎีกา ว่า ผู้พิพากษาที่ ลงชื่อ ใน คำพิพากษา ศาลชั้นต้น มิได้ นั่งพิจารณา คดี นี้ คำพิพากษาศาลชั้นต้น จึง ไม่ชอบ นั้น เห็นว่า ปรากฏ ตาม รายงาน กระบวนพิจารณาลงวันที่ 20 เมษายน 2537 ว่า ผู้พิพากษา ที่ ลงชื่อ ใน คำพิพากษาศาลชั้นต้น ทั้ง สอง นาย ได้ นั่งพิจารณา ฟัง ประเด็น กลับ และ จำเลยแถลง หมด พยาน ใน วัน ดังกล่าว ดังนั้น ผู้พิพากษา ศาลชั้นต้น ทั้ง สอง นายดังกล่าว จึง เป็น ผู้ นั่งพิจารณา คดี นี้ แล้ว และ ชอบ ที่ จะ พิพากษาคดี นี้ใน ศาลชั้นต้น ได้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 183ฎีกา ของ จำเลย ทุก ข้อ ฟังไม่ขึ้น แต่ ศาลฎีกา เห็นว่า คำให้การ รับสารภาพชั้น จับกุม ของ จำเลย ที่ ว่า มี เมทแอมเฟตามีน ของกลาง ไว้ เพื่อ เสพ เอง นั้นเป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณา คดี อยู่ บ้าง มีเหตุ บรรเทา โทษ สมควร ลดโทษให้ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78"พิพากษาแก้ เป็น ว่า ลดโทษ ให้ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 หนึ่ง ใน สี่ คง ลงโทษ จำคุก 3 ปี 9 เดือน นอกจาก ที่ แก้ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ภาค 1