ฎีกาที่ 144/2539

การที่จำเลยไปสมรสกับหญิงอื่นไม่ได้เป็นเหตุผลที่จะแสดงว่าโจทก์เป็นคนไม่ดีแต่อย่างใดทั้งไม่ปรากฏว่าการกระทำของจำเลยทำให้โจทก์ต้องเสียชื่อเสียงอย่างร้ายแรงถึงขนาดจะถอนคืนการให้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา531(2)ได้การกระทำของจำเลยจึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำอันเป็นการประพฤติเนรคุณโจทก์

โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ กับ จำเลย อยู่กิน ฉัน สามี ภรรยา กัน โจทก์ได้ ให้ เงินสด และ ทรัพย์สิน ต่าง ๆ แก่ จำเลย เป็น เงิน 273,495 บาทต่อมา จำเลย ยกย่อง หญิง อื่น เป็น ภรรยา ดูหมิ่น เหยียดหยาม โจทก์และ ทำร้ายร่างกาย โจทก์ บาดเจ็บ ถือว่า จำเลย ประพฤติ เนรคุณ และทำละเมิด ขอให้ บังคับ จำเลย คืนเงิน สด และ ทรัพย์สิน ต่าง ๆ แก่ โจทก์มิฉะนั้น ให้ ใช้ ราคา กับ ให้ ใช้ ค่าเสียหาย ที่ กระทำ ละเมิด พร้อมดอกเบี้ยจำเลย ให้การ ว่า ไม่ได้ อยู่กิน ฉัน สามี ภรรยา กับ โจทก์ โจทก์มอบ ทรัพย์สิน ให้ เพื่อ ผูก ใจ จำเลย จำเลย ไม่ได้ ทำร้ายร่างกายไม่ได้ ประพฤติ เนรคุณ หรือ กระทำการ เป็น ปฏิปักษ์ ใด ๆ กับ โจทก์โจทก์ ไม่มี สิทธิ เรียก ค่าเสียหาย หรือ ทรัพย์ ใด ๆ คืน ขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ให้ จำเลย คืนเงิน และ ทรัพย์สินต่าง ๆ แก่ โจทก์ หาก คืน ทรัพย์สิน รายการ ใด ไม่ได้ ก็ ให้ ใช้ ราคา แทนพร้อม ดอกเบี้ย ถัด จาก วันฟ้อง จนกว่า จะ ชำระ เสร็จ คำขอ อื่น ให้ยกจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับ ให้ยก ฟ้องโจทก์ ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า เมื่อ จำเลย ไม่ประสงค์ จะ ทำการ สมรสกับ โจทก์ จำเลย ก็ ไป สมรส กับ หญิง อื่น ได้ และ การ ที่ จำเลย ไป สมรสกับ หญิง อื่น ก็ ไม่ได้ เป็นเหตุ ผล ที่ จะ แสดง ว่า โจทก์ เป็น คน ไม่ดีแต่อย่างใด อีก ทั้ง ตาม ทางนำสืบ ของ โจทก์ ก็ ไม่ปรากฏ ว่า การกระทำของ จำเลย ทำให้ โจทก์ ต้อง เสียชื่อเสียง อย่างร้ายแรง ถึง ขนาด จะถอน คืน การ ให้ ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 531(2) ได้การกระทำ ของ จำเลย จึง ถือไม่ได้ว่า เป็น การกระทำ อันเป็น การประพฤติ เนรคุณ โจทก์ เมื่อ การกระทำ ของ จำเลย ถือไม่ได้ว่าเป็น การ ประพฤติ เนรคุณ โจทก์ แล้ว ปัญหา ที่ ว่า โจทก์ ได้ ให้ ทรัพย์สินแก่ จำเลย โดยเสน่หา หรือไม่ จึง ไม่จำต้อง วินิจฉัยพิพากษายืน