ฎีกา ปี พ.ศ. 2542 อาญา
ฎีกาที่ 1593/2542
คำพิพากษาย่อ (ย่อสั้น)
ผู้ตายมีโรคเดิมอยู่แล้ว เมื่อเกิดอาการตกใจทำให้หัวใจเต้นผิดปกติทำให้หัวใจวายอันเป็นสาเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายได้การที่จำเลยใช้ก้อนหินตีที่หน้าของผู้ตายทำให้เกิดอาการตกใจ หัวใจเต้นผิดปกติจนถึงแก่ความตาย ความตายจึงเป็นผลโดยตรงจากการกระทำของจำเลย เป็นความผิดฐานมิได้เจตนาฆ่าแต่ทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ผู้นั้นถึงแก่ความตาย แม้ผู้ตายเคยเข้ารับการรักษาโรคหัวใจมาก่อน ก็ไม่เป็นเหตุให้รับฟังว่าผู้ตายถึงแก่ความตายโดยมิใช่เกิดจากการทำร้ายของจำเลย
คำพิพากษาย่อ (ย่อยาว)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ก้อนหินตีถูกบริเวณใบหน้าของหม่อมหลวงสมศรี สุนทรพร ผู้ตาย 1 ครั้งเป็นเหตุให้ผู้ตายล้มกระแทกพื้นและถึงแก่ความตาย โดยจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายสมพร สุนทรพร สามีผู้ตายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 จำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า ตามวันเวลาสถานที่เกิดเหตุตามฟ้อง หม่อมหลวงสมศรี สุนทรพร ผู้ตาย ทะเลาะกับจำเลยหลังจากนั้นผู้ตายก็ล้มลงที่พื้นซีเมนต์หยาบซึ่งใช้เป็นลานจอดรถและผู้ตายถึงแก่ความตายในเวลาต่อมาปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่า จำเลยเป็นผู้ทำร้ายผู้ตายจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยรับฟังข้อเท็จจริงได้ว่า จำเลยใช้ก้อนหินตีที่หน้าของผู้ตายจนล้มลง ปัญหาที่จะต้องพิจารณาต่อไปมีว่า การกระทำของจำเลยเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายหรือไม่โดยข้อเท็จจริงได้ความตามคำเบิกความของร้อยตำรวจเอกนายแพทย์สุวิชัยและรายงานการตรวจศพเอกสารท้ายคำฟ้องว่าสาเหตุการตายเกิดจากหัวใจวาย แต่ร้อยตำรวจเอกนายแพทย์สุวิชัยได้เบิกความต่อไปว่า ผู้ตายมีโรคเดิมอยู่แล้วเมื่อเกิดอาการตกใจทำให้หัวใจเต้นผิดปกติ และเป็นสาเหตุให้ถึงแก่ความตายได้ ดังนั้น แม้จะได้ความตามคำเบิกความของนายแพทย์พิษณุ เกิดสนธิ์ชัยว่า ผู้ตายเคยเข้ารับการรักษาโรคหัวใจกับพยานมาก่อน ก็ไม่เป็นเหตุให้รับฟังว่า ผู้ตายถึงแก่ความตายโดยมิใช่เกิดจากการทำร้ายของจำเลย เพราะการที่จำเลยใช้ก้อนหินตีที่หน้าของผู้ตายทำให้เกิดอาการตกใจ หัวใจเต้นผิดปกติจนถึงแก่ความตาย ความตายจึงเป็นผลโดยตรงจากการกระทำของจำเลยซึ่งเป็นความผิดฐานมิได้เจตนาฆ่าแต่ทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ผู้นั้นถึงแก่ความตายพิพากษายืน
ข้อมูลคดี
- คู่ความ
- โจทก์ - พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุด
โจทก์ - โจทก์ร่วม
โจทก์ - นาย สมพร สุนทรพร
จำเลย - นางสาว วิไลลักษณ์หรือตุ๊ก อรรถประวิทย์ - กฎหมายที่อ้าง
- ประมวลกฎหมายอาญา — ม. 63, ม. 291
- องค์คณะ
- สิงหะ สัตยธรรม
ระพิณ บุญสิทธิ์
กำพล ภู่สุดแสวง
ที่มาของข้อมูล — ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในศาลฎีกา
ศาลฎีกา เลขที่ 6 ถนนราชดำเนินใน แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200 ✓ ตรวจสอบแล้ว
ข้อมูลเป็นคำพิพากษาย่อ (ย่อสั้น/ย่อยาว) ตามที่ศาลเผยแพร่ ไม่ใช่ข้อความคำพิพากษาฉบับเต็ม — ตรวจกับต้นฉบับจากแหล่งทางการของศาลฎีกาก่อนอ้างอิง · ระบบสืบค้นคำพิพากษาศาลฎีกา