ฎีกาที่ 1710/2542

โจทก์บรรยายฟ้องข้อ 1 ว่า จำเลยกระทำความผิดกฎหมาย หลายกรรมต่างกันโดยแยกเป็นข้อ ก.ข.ค.ง. ฟ้องข้อ 1 ก. โจทก์บรรยายว่า จำเลยผลิตเฮโรอีนโดยการแบ่งบรรจุ ใส่หลอดกาแฟปิดหัวท้ายยาวประมาณ 2 เซนติเมตร จำนวน 4 หลอด รวมน้ำหนัก 0.072 กรัม โดยไม่ได้รับอนุญาต ฟ้องข้อ 1 ข.โจทก์บรรยายว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนบรรจุหลอดพลาสติกเบอร์ 5จำนวน 1 หลอด และบรรจุหลอดกาแฟ 4 หลอด รวมน้ำหนัก0.368 กรัม อันเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ดังกล่าวในฟ้องข้อ 1 ก. ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตและมิได้รับการยกเว้นใด ๆ ตามกฎหมายดังนี้แม้ฟ้องข้อ 1 ข. จะระบุว่าจำเลยมียาเสพติดให้โทษตามฟ้องข้อ 1 ก. ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย แต่ฟ้องทั้ง 2 ข้อดังกล่าว โจทก์บรรยายฟ้องแยกการกระทำความผิดของจำเลยออกเป็นต่างกรรมกัน ฟ้องข้อ 1 ก.โจทก์มิได้บรรยายว่า การผลิตเฮโรอีนของจำเลยนั้นเป็นการกระทำเพื่อจำหน่าย อันเป็นสาระสำคัญแห่งองค์ประกอบความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 65 วรรคสอง ดังนี้ศาลจึงไม่อาจลงโทษจำเลยตามมาตรา 65 วรรคสอง ได้ คงลงโทษจำเลยได้ตามมาตรา 65 วรรคหนึ่ง เท่านั้น

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำความผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกัน กล่าวคือ ก. จำเลยทั้งสองร่วมกันผลิตเฮโรอีนโดยการแบ่งบรรจุใส่หลอดกาแฟปิดหัวท้ายยาวประมาณ2 เซนติเมตร จำนวน 4 หลอด รวมน้ำหนัก 0.072 กรัม โดยไม่ได้รับอนุญาต ข.จำเลยทั้งสองร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนบรรจุหลอดพลาสติกเบอร์ 5 จำนวน1 หลอด และบรรจุหลอดกาแฟ จำนวน 4 หลอด รวมน้ำหนัก0.368 กรัมอันเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ดังกล่าวในฟ้องข้อ ก. ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสองเพื่อจำหน่าย โดยไม่ได้รับอนุญาตและมิได้รับการยกเว้นใด ๆ ตามกฎหมาย ค. จำเลยทั้งสองร่วมกันจำหน่ายเฮโรอีนจำนวน 4 หลอด รวมน้ำหนัก 0.072 กรัมอันเป็นส่วนหนึ่งของเฮโรอีนที่จำเลยมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายให้แก่ผู้มีชื่อเป็นเงิน 500 บาท โดยฝ่าฝืนกฎหมาย และ ง.จำเลยทั้งสองร่วมกันมีกัญชาแห้งจำนวน 1 ถุง น้ำหนัก 810.31 กรัมไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 6, 7, 8, 15,26, 65, 66, 76 และ 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32,33, 83, 91 กับขอให้ริบกัญชาที่เหลือ หลอดกาแฟเปล่า 7 หลอดที่จำเลยมีไว้เพื่อผลิตเฮโรอีนจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพฐานมีเฮโรอีนและกัญชาไว้ในครอบครอง ส่วนข้อหาอื่นให้การปฏิเสธจำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 65, 66, 76ประกอบด้วยมาตรา 26 และมาตรา 15 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83 การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันเรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ฐานร่วมกันผลิตเฮโรอีนลงโทษตามมาตรา 65 วรรคสอง มาตรา 15วางโทษประหารชีวิต ฐานร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหนายตามมาตรา 66 ประกอบด้วยมาตรา 15 วรรคแรก วางโทษจำคุกคนละ 5 ปี ฐานร่วมกันจำหน่ายเฮโรอีนลงโทษ ตามมาตรา 66 วรรคแรก ประกอบด้วย มาตรา 15 วรรคแรก วางโทษจำคุกคนละ 5 ปี ฐานร่วมกันมีกัญชาไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตลงโทษตามมาตรา 76 วรรคแรก ประกอบด้วย มาตรา 26 วรรคแรกวางโทษจำคุกคนละ 2 ปี ลดโทษให้จำเลยทั้งสองคนละกึ่งหนึ่ง คงลงโทษจำเลยทั้งสองคนละ 50 ปี, 2 ปี 6 เดือน, 2 ปี 6 เดือน และ 1 ปี ตามลำดับ รวมลงโทษจำเลยทั้งสองคนละ 56 ปี ดังนั้นจึงให้ลงโทษจำเลยทั้งสองคนละ 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91(3) ริบของกลางจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง,65 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง, 76 วรรคหนึ่ง ความผิดฐานผลิตเฮโรอีนและมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย เป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานผลิตเฮโรอีนซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90ให้จำคุกตลอดชีวิตลดโทษให้จำเลยทั้งสองกึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบ มาตรา 53 คงจำคุก 25 ปี เมื่อรวมกับโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีนจำคุก 2 ปี 6 เดือน และฐานมีกัญชาไว้ในครอบครองจำคุก 1 ปี แล้วรวมจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 28 ปี 6 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันแบ่งเฮโรอีนจากหลอดพลาสติกขนาดเบอร์ 5 บรรจุในหลอดกาแฟยาวประมาณ2 เซนติเมตร จำนวน 4 หลอด และร่วมกันมีเฮโรอีนจำนวนดังกล่าวไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายเฮโรอีนจำนวน4 หลอด ให้แก่ผู้มีชื่อโดยฝ่าฝืนกฎหมาย อีกทั้งยังได้ร่วมกันมีกัญชาไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตด้วยโจทก์ฎีกาเพียงข้อเดียวว่า แม้คำฟ้องข้อ ก. จะไม่ได้บรรยายไว้โดยชัดแจ้งว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันผลิตเฮโรอีนโดยวิธีแบ่งบรรจุใส่หลอดกาแฟเพื่อจำหน่าย แต่เมื่อพิจารณาประกอบกับคำฟ้องข้อ 1 ข.ก็สามารถเข้าใจได้ว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันผลิตเฮโรอีนโดยวิธีแบ่งบรรจุใส่หลอดกาแฟเพื่อจำหน่ายนั่นเอง ศาลจึงชอบที่จะลงโทษจำเลยทั้งสองฐานร่วมกันผลิตเฮโรอีนเพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 65 วรรคสอง พิเคราะห์แล้ว โจทก์บรรยายฟ้องข้อ 1 ว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำความผิดกฎหมายหลายกรรมต่างกันโดยแยกเป็นข้อ ก.ข.ค.ง. ฟ้องข้อ 1 ก. โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันผลิตเฮโรอีนโดยการแบ่งบรรจุใส่หลอดกาแฟปิดหัวท้ายยาวประมาณ 2 เซนติเมตร จำนวน 4 หลอด รวมน้ำหนัก 0.072 กรัม โดยไม่ได้รับอนุญาต ฟ้องข้อ 1 ข. โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนบรรจุหลอดพลาสติกเบอร์ 5 จำนวน 1 หลอด และบรรจุหลอดกาแฟ 4 หลอด รวมน้ำหนัก 0.368 กรัม อันเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ดังกล่าวในฟ้องข้อ 1 ก. ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสองเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตและมิได้รับการยกเว้นใด ๆ ตามกฎหมาย เห็นว่า แม้ฟ้องข้อ 1 ข.จะระบุว่า จำเลยทั้งสองมียาเสพติดให้โทษตามฟ้องข้อ 1 ก.ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย แต่ฟ้องทั้ง 2 ข้อดังกล่าว โจทก์บรรายฟ้องแยกการกระทำความผิดของจำเลยออกเป็นต่างกรรมกันฟ้องข้อ 1 ก. โจทก์มิได้บรรยายว่า การผลิตเฮโรอีนของจำเลยทั้งสองนั้นเป็นการกระทำเพื่อจำหน่าย อันเป็นสาระสำคัญแห่งองค์ประกอบความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 65 วรรคสองศาลจึงไม่อาจลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 65 วรรคสองได้ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษามาลงโทษจำเลยทั้งสองตาม มาตรา 65 วรรคหนึ่ง นั้นชอบแล้ว"พิพากษายืน