ฎีกาที่ 1842/2538

การที่ผู้คัดค้านร้องขอให้ถอนผู้ร้องออกจากการเป็นผู้จัดการมรดกโดยอ้างว่าเจ้ามรดกจำหน่ายทรัพย์สินจนหมดสิ้นก่อนตายไม่มีทรัพย์มรดกเหลืออีกและผู้ร้องไม่มีส่วนได้เสียในกองมรดกนั้นถือว่าคดีมีเหตุสมควรที่ศาลจะสั่งถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้จัดการมรดกได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา1727วรรคหนึ่ง

คดี สืบเนื่อง มาจาก ศาลชั้นต้น มี คำสั่ง แต่งตั้ง ให้ นาย วิวัฒน์ ลิสอน ผู้ร้อง เป็น ผู้จัดการมรดก ไม่มี พินัยกรรม ของ นาย สี ลิสอน ผู้ตายผู้คัดค้าน ทั้ง สอง ยื่น คำร้องขอ ว่า ก่อน ที่นาย สี ลิสอน ถึงแก่ความตาย ได้ แบ่ง ทรัพย์มรดก ให้ แก่ บุตร ของ นาย สี หมด ทุกคน แล้ว สำหรับ ที่ดิน ส.ค.1 เลขที่ 216 เนื้อที่ 5 ไร่ กับ ที่ดินน.ส. 3 เลขที่ 130 เนื้อที่ 5 ไร่ 1 งาน 8 ตารางวา ตำบล ทุ่งลูกนก อำเภอ กำแพงแสน จังหวัด นครปฐม นาย สี ยกให้ แก่ ผู้คัดค้าน ทั้ง สอง แล้ว เมื่อ ผู้ร้อง ได้รับ แต่งตั้ง ให้ เป็น ผู้จัดการมรดก ได้ ดำเนินการฟ้องร้อง และ ขัดขวาง การ ที่ ผู้คัดค้าน ที่ 1 ขอ รังวัด ที่ดิน เพื่อขอ ออก น.ส. 3 ที่ สำนักงาน ที่ดิน อำเภอ กำแพงแสน การกระทำ ของ ผู้ร้อง เป็น การกระทำ ที่ ไม่สุจริต รบกวน สิทธิ ของ ผู้คัดค้าน ทั้ง สอง จึงขอให้ ศาล สั่ง ถอด ถอน ผู้ร้อง ออกจาก การ เป็น ผู้จัดการมรดก ของ นาย สี ผู้ตายศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ว่า คำร้องขอ ของ ผู้คัดค้าน ทั้ง สอง มิใช่เรื่อง ที่ จะ ขอ ถอน ผู้จัดการมรดก ได้ เหตุ ที่ จะ ขอ ถอน ผู้จัดการมรดกต้อง เป็น ไป ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1727 ให้ยก คำร้องผู้คัดค้าน ทั้ง สอง อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนผู้คัดค้าน ทั้ง สอง ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1727วรรคหนึ่ง บัญญัติ ว่า "ผู้มีส่วนได้เสีย คนหนึ่ง คนใด จะ ร้องขอ ให้ศาล สั่ง ถอน ผู้จัดการมรดก เพราะ เหตุ ผู้จัดการมรดก ละเลย ไม่ทำ การตาม หน้าที่ หรือ เพราะ เหตุ อย่างอื่น ที่ สมควร ก็ ได้ แต่ ต้อง ร้องขอเสีย ก่อน ที่ การ ปันม รดกเสร็จสิ้น ลง " ตาม คำร้องขอ ถอน ผู้จัดการมรดกของ ผู้คัดค้าน ทั้ง สอง อ้างว่า ทรัพย์มรดก ของ นาย สี ผู้ตาย ซึ่ง ได้ แก่ ที่ดิน ส.ค.1 เลขที่ 216 และ ที่ดิน น.ส. 3 เลขที่ 130นาย สี ได้ ยกให้ ผู้คัดค้าน ทั้ง สอง ก่อน นาย สี ถึงแก่ความตาย จึง ไม่มี ทรัพย์มรดก เหลือ อีก และ ผู้ร้อง ไม่มี ส่วนได้เสีย ใน ทรัพย์มรดกราย นี้ ซึ่ง ถ้า ข้อเท็จจริง ได้ความ ตาม คำร้องขอ ของ ผู้คัดค้าน ทั้ง สองกรณี ย่อม ถือได้ว่า คดี มีเหตุ สมควร ที่ ศาล จะ สั่ง ถอน ผู้ร้อง จาก การเป็น ผู้จัดการมรดก ราย นี้ ได้ ที่ ศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ยกคำร้อง ขอของ ผู้คัดค้าน ทั้ง สอง เพราะ ไม่มี เหตุ ที่ จะ ขอ ถอน ผู้ร้อง จาก การเป็น ผู้จัดการมรดก ศาลฎีกา ไม่เห็น พ้อง ด้วย ฎีกา ของ ผู้คัดค้านทั้ง สอง ฟังขึ้น "พิพากษากลับ ให้ ศาลชั้นต้น รับคำ ร้องขอ ของ ผู้คัดค้าน ทั้ง สองไว้ ดำเนินการ พิจารณา แล้ว มี คำสั่ง ตาม รูปคดี