ฎีกาที่ 1939/2535

ป. กู้เงินไปจากโจทก์ เมื่อ ป. ตาย โจทก์มีสิทธิฟ้องจำเลยในฐานะทายาทของ ป. ให้ชำระหนี้เงินกู้ได้ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1737 โดยไม่จำต้องพิจารณาว่าจำเลยได้รับมรดกของ ป. หรือไม่เพราะเป็นเรื่องที่จะต้องว่ากล่าวกันในชั้นบังคับคดีตาม มาตรา1601,1738 วรรคสอง.

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นภริยาและทายาทโดยธรรมของนายประยูรผู้ตาย ก่อนถึงแก่ความตายนายประยูรได้กู้เงินโจทก์ไป 6,000 บาทตกลงให้ดอกเบี้ยตามกฎหมาย เมื่อหนี้ถึงกำหนด นายประยูรไม่ชำระโจทก์ทวงถามแล้ว นายประยูรขอผัดผ่อนจนกระทั่งถึงแก่ความตายไปจึงขอให้จำเลยซึ่งเป็นภริยาและทายาทโดยธรรมของกองมรดกของนายประยูรใช้ต้นเงินพร้อมดอกเบี้ยจำนวน 6,987.50 บาท แก่โจทก์ และดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า ไม่มีทรัพย์มรดกของนายประยูรตกทอดแก่จำเลยขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษากลับ ให้จำเลยในฐานะทายาทของนายประยูร เหมือนชาติ ชดใช้เงินแก่โจทก์จำนวน 6,987.50 บาท และให้ชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ในต้นเงิน 6,000 บาทนับถัดจากวันฟ้อง จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่าจำเลยในฐานะทายาทโดยธรรมของนายประยูร เหมือนชาติ ผู้ตาย จะต้องรับผิดต่อโจทก์ชำระหนี้เงินกู้ที่นายประยูร ผู้ตายกู้ยืมโจทก์ไปก่อนถึงแก่ความตายหรือไม่ ในปัญหาดังกล่าวข้อเท็จจริงได้ความตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ซึ่งโจทก์จำเลยไม่คัดค้านเป็นอย่างอื่นว่า จำเลยเป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายประยูรผู้ตาย ก่อนถึงแก่ความตายนายประยูรผู้ตายได้กู้ยืมเงินโจทก์ไป 6,000 บาท ตามเอกสารหมาย จ.1 โดยไม่ปรากฏว่าจำเลยให้ความยินยอม ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงดังกล่าวเมื่อจำเลยเป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายประยูรผู้ตาย จำเลยจึงเป็นทายาทโดยธรรมของนายประยูรผู้ตายดังนั้นโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้เงินกู้นายประยูรผู้ตายย่อมมีสิทธิฟ้องให้จำเลยในฐานะทายาทของนายประยูรผู้ตายชำระหนี้เงินกู้ที่นายประยูรผู้ตายกู้โจทก์ไปก่อนที่จะถึงแก่ความตายได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1737 โดยในชั้นนี้ยังไม่จำต้องพิจารณาว่าจำเลยได้รับมรดกของนายประยูรผู้ตายหรือไม่ ดังที่จำเลยต่อสู้ซึ่งเป็นเรื่องที่จะต้องว่ากันในชั้นบังคับคดีตามที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1601, 1738 วรรคสองบัญญัติไว้..."พิพากษายืน.