ฎีกาที่ 2087/2529

ปัญหาที่ว่าโทรศัพท์เป็นเครื่องอุปกรณ์อันใช้ประกอบกับทรัพย์เป็นประธานคือบ้านและที่ดินอันเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์หรือไม่นั้นไม่ใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนเมื่อมิได้ว่ากล่าวกันมาตั้งแต่ศาลชั้นต้นย่อมยกขึ้นฎีกามิได้.

โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ กรรมสิทธิ์ ที่ดิน พร้อม บ้าน3 หลังจาก การ ยก ให้ ของ มารดา ระหว่าง โจทก์ ไป ศึกษา ต่างประเทศจำเลย ซึ่ง เป็น น้องสาว ของ โจทก์ เป็น ผู้ ดำเนิน กิจการ อัน จำเป็นเกี่ยวกับ บ้าน ทั้ง สาม หลัง แทน โจทก์ ต่อมา จำเลย ขอ ติดตั้งโทรศัพท์ ทั้ง สาม หมายเลข ณ บ้าน ของ โจทก์ ทั้ง สาม หลัง อัน เป็นการ กระทำ แทน โจทก์ ต่อมา จำเลย ลอบ เข้า ไป ตัด สายโทรศัพท์ และ เอาโทรศัพท์ ไป 2 เครื่อง ขอ ให้ บังคับ จำเลย โอน สิทธิ การ เช่า โทรศัพท์ทั้ง สาม หมายเลข มา เป็น ชื่อ ของ โจทก์ จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ปัญหา ที่ โจทก์ ฎีกา ว่า โทรศัพท์ เป็น เครื่องอุปกรณ์ อัน ใช้ ประกอบ กับ ทรัพย์ เป็น ประธาน คือ บ้าน และ ที่ดิน อันเป็น กรรมสิทธิ์ ของ โจทก์ นั้น เห็นว่า ประเด็น เรื่อง นี้ มิได้ว่ากล่าว กัน มา ตั้งแต่ ศาลชั้นต้น การ ที่ โจทก์ หยิบยก ขึ้น มา ในชั้นฎีกา โดย ที่ มิใช่ เป็น ปัญหา อัน เกี่ยวกับ ความสงบ เรียบร้อยหรือ ศีลธรรม อันดี ของ ประชาชน ศาลฎีกา จึง ไม่ รับ วินิจฉัย ที่ศาลล่าง ทั้ง สอง พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ มา นั้น ชอบ แล้ว ฎีกา โจทก์ ฟังไม่ ขึ้น พิพากษา ยืน.