ฎีกาที่ 2298/2538

โจทก์บรรยายฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ในเคหสถานตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา335(8)การที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลยในความผิดฐานลักทรัพย์โดยทำอันตรายสิ่งกีดกั้นสำหรับคุ้มครองบุคคลหรือทรัพย์หรือผ่านสิ่งเช่นว่านั้นเข้าไปด้วยประการใดๆอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา335(3)ด้วยจึงเป็นการพิพากษาถึงข้อที่โจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา192วรรคสี่ปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา195วรรคสองประกอบด้วยมาตรา225

โจทก์ ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335และ ให้ จำเลย คืน หรือ ใช้ ราคา ทรัพย์ ที่ ยัง ไม่ได้ คืน คิด เป็น เงิน จำนวน106,932 บาท แก่ ผู้เสียหายจำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335(3)(8) วรรคสอง วางโทษ จำคุก 3 ปี ให้ จำเลย คืน หรือใช้ ราคา ทรัพย์ ที่ ยัง ไม่ได้ คืน คิด เป็น เงิน 106,932 บาทแก่ ผู้เสียหายจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา โดย ผู้พิพากษา ซึ่ง ลงชื่อ ใน คำพิพากษา ศาลชั้นต้นอนุญาต ให้ ฎีกา ใน ปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกา วินิจฉัย ปัญหาข้อกฎหมาย ว่า โจทก์ บรรยายฟ้อง แต่เพียง ว่าจำเลย บุกรุก เข้า ไป ใน บ้าน อันเป็น เคหสถาน ที่อยู่ ของ ผู้เสียหายโดย ไม่ได้ รับ อนุญาต และ ไม่มี เหตุอันสมควร แล้ว ลักทรัพย์ ของผู้เสียหาย ไป อันเป็น ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(8)เท่านั้น มิได้ บรรยายฟ้อง ว่า จำเลย ทำ อันตราย สิ่ง กีด กั้น สำหรับคุ้มครอง บุคคล หรือ ทรัพย์ หรือ ผ่าน สิ่ง เช่นว่า นั้น เข้า ไป ด้วยประการใด ๆ อันเป็น ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(3) ด้วยฉะนั้น ที่ ศาลล่าง ทั้ง สอง พิพากษา ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335(3) จึง เป็น การ พิพากษา ถึง ข้อ ที่ โจทก์ ไม่ประสงค์ ให้ ลงโทษไม่ชอบ ด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสี่ปัญหา ดังกล่าว เป็น ปัญหา เกี่ยว ด้วย ความสงบ เรียบร้อย ของ ประชาชนศาลฎีกา มีอำนาจ ยกขึ้น วินิจฉัย ได้ ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบ ด้วย มาตรา 225พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335(8) วรรคแรก นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ภาค 1