ฎีกาที่ 2594/2539

โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งของเลขาธิการสำนักงานประกันสังคมที่มีคำสั่งยืนตามคำสั่งพนักงานเงินทดแทนซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความในข้อ60แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานเมื่อโจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างเป็นฝ่ายนำคดีมาสู่ศาลโจทก์ก็ต้องปฏิบัติตามวรรคสี่ของข้อ60แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยดังกล่าวโดยจะต้องวางเงินต่อศาลตามจำนวนที่ถึงกำหนดชำระตามคำสั่งของเลขาธิการสำนักงานประกันสังคมจึงจะฟ้องคดีได้ โจทก์อุทธรณ์ว่าโจทก์มีลูกจ้างไม่ถึงสิบคนจึงไม่อยู่ในบังคับของสำนักงานประกันสังคมตามพระราชบัญญัติประกันสังคมพ.ศ.2533เป็นการยกกฎหมายคนละเรื่องคนละฉบับไม่อาจนำมาปรับกับคดีที่โจทก์ฟ้องได้

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนายจ้างของนายสังวาล ทองจิตติเมื่อวันที่ 26 เมษายน 2534 เวลาประมาณ 15 นาฬิกา ขณะที่นายสังขาลขับรถบรรทุกหมายเลขทะเบียน 80-5095 กำแพงเพชรซึ่งมีนายฉลองนั่งคู่ไปด้วยเพื่อที่จะไปนำพารถคันอื่นมาลากจูงรถคันที่นายฉลองขับไปติดหล่ม ระหว่างทางขากลับรถได้เสียหลักพลิกคว่ำ เป็นผลให้นายสังวาลและนายฉลองถึงแก่ความตายพนักงานเงินทดแทนสำนักงานประกันสังคมจังหวัดกำแพงเพชรได้สอบสวนข้อเท็จจริงและมีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่ผู้มีสิทธิโจทก์อุทธรณ์คำสั่งต่อเลขาธิการสำนักงานประกันสังคม เลขาธิการสำนักงานประกันสังคมได้มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่ผู้มีสิทธิยืนตามคำสั่งพนักงานเงินทดแทนซึ่งโจทก์ไม่เห็นพ้องด้วยเนื่องจากนายสังวาลทำหน้าที่ผู้ช่วยคนขับได้รับค่าจ้างเดือนละ 1,500 บาท ไม่มีเบี้ยเลี้ยง ได้ขับรถไปเองโดยพลการโจทก์และคนขับรถไม่ได้อนุญาต บริเวณที่เกิดเหตุอยู่นอกเส้นทางและทายาทของนายสังวาลได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความว่าจะไม่เรียกร้องค่าตอบแทนใด ๆ อีก โจทก์มีลูกจ้างไม่ถึงสิบคนไม่อยู่ในบังคับตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. 2533 ขอให้พิพากษาเพิกถอนคำวินิจฉัยของจำเลยและพิพากษาว่าโจทก์ไม่ต้องจ่ายค่าเสียหายใด กับไม่ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนดังกล่าวศาลแรงงานกลางพิจารณาคำฟ้องของโจทก์แล้วมีคำสั่งว่าโจทก์ไม่ได้วางเงินต่อศาลตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ข้อ 60 วรรคสี่ เป็นการไม่ปฏิบัติตามขั้นตอนของกฎหมาย ให้ยกฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของจำเลย ซึ่งพอแปลได้ว่าขอให้เพิกถอนคำสั่งเลขาธิการสำนักงานประกันสังคมที่มีคำสั่งยืนตามคำสั่งพนักงานเงินทดแทนที่ออกโดยอาศัยอำนาจตามความในข้อ 60 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน เมื่อโจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างเป็นฝ่ายนำคดีมาสู่ศาล โจทก์ก็ต้องปฏิบัติตามบทบัญญัติในวรรคสี่ ของข้อ 60 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยดังกล่าว โดยจะต้องวางเงินต่อศาลตามจำนวนที่ถึงกำหนดชำระตามคำสั่งของเลขาธิการสำนักงานประกันสังคมจึงฟ้องคดีได้ โจทก์มิได้วางเงินต่อศาลจึงไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ ส่วนที่โจทก์อุทธรณ์ว่า โจทก์มีลูกจ้างไม่ถึงสิบคน จึงไม่อยู่ในบังคับของสำนักงานประกันสังคมตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. 2533 นั้น เป็นการยกกฎหมายคนละเรื่องคนละฉบับ ไม่อาจนำมาปรับกับคดีที่โจทก์ฟ้องนี้ได้พิพากษายืน