ฎีกาที่ 2753/2547

การที่จำเลยได้ดัดแปลงสภาพรถยนต์กระบะโดยติดตั้งหลังคาติดต่อเป็นเนื้อเดียวกันในลักษณะถาวร ด้านข้างคนขับมีประตูและด้านหลังคนขับมีที่นั่ง 2 ที่ แม้ที่นั่งดังกล่าวยังไม่มีการร้อยนอต เพียงแต่ใช้ไม้รองและใช้ลวดมัดแทน ก็ตาม สภาพของรถยนต์ภายหลังดัดแปลงตรงตามนิยามคำว่า "รถยนต์นั่ง" ตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ตอนที่ 5 ครบถ้วน ทั้งได้ความว่าจำเลยนำรถยนต์ไปใช้ขับบนท้องถนนแล้วเช่นนี้ จึงถือว่าการดัดแปลงสิ้นสุดลงตามความในมาตรา 144 จัตวา (1) แห่ง พ.ร.บ.ภาษีสรรพสามิต พ.ศ. 2527
(ประชุมใหญ่ครั้งที่ 3/2547)

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.สรรพสามิต (ที่ถูก พ.ร.บ.ภาษีสรรพสามิต) พ.ศ. ๒๕๒๗ มาตรา ๑๔๔ ตรี, ๑๔๔ เบญจ, ๑๖๑ (๑)
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.สรรพสามิต (ที่ถูก พ.ร.บ.ภาษีสรรพสามิต) พ.ศ. ๒๕๒๗ มาตรา ๑๔๔ ตรี, ๑๔๔ เบญจ, ๑๖๑ (๑) ลงโทษปรับ ๘๐,๔๓๗.๕๐ บาท จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตาม ป.อ. มาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงปรับ ๕๓,๖๒๕ บาท หากไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตาม ป.อ. มาตรา ๒๙, ๓๐
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ภาค ๙ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
โจทก์ฎีกา