ฎีกาที่ 2820/2539

ในคดีขอตั้งผู้จัดการมรดกที่มีประเด็นข้อพิพาทเพียงว่าผู้ร้องหรือผู้คัดค้านสมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้นประโยชน์ของผู้ร้องและผู้คัดค้านอยู่ที่การจะได้เป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายหรือไม่เท่านั้นไม่ได้อยู่ที่การจะได้รับส่วนแบ่งในทรัพย์มรดกของผู้ตายการที่ผู้คัดค้านขอคุ้มครองชั่วคราวในเรื่องเกี่ยวกับการรักษาประโยชน์ในทรัพย์มรดกจึงไม่อยู่ในกำหนดวิธีการเพื่อคุ้มครองประโยชน์ในระหว่างพิจารณาหรือเพื่อบังคับตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา264

คดีนี้สืบเนื่องจากผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกของพันตำรวจเอกเกษม นิรามัย ผู้ตาย และผู้คัดค้านยื่นคำคัดค้านโดยขอให้ตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้นผู้คัดค้านยื่นคำร้องขอคุ้มครองทรัพย์มรดกชั่วคราวก่อนมีคำพิพากษา โดยให้ศาลมีคำสั่งยึดหรืออายัดค่าเช่าบ้านอันเป็นทรัพย์มรดกให้ผู้ร้องนำค่าเช่ามาวางศาล และห้ามผู้ร้องกับบุคคลที่อาศัยสิทธิของผู้ร้องเข้ายุ่งเกี่ยวกับทรัพย์มรดกในระหว่างการพิจารณาผู้ร้องยื่นคำคัดค้านว่า คำร้องของผู้คัดค้านไม่เกี่ยวกับการกระทำที่ถูกฟ้องร้อง จึงไม่มีสิทธิขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาได้ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ให้ยก คำร้องผู้คัดค้าน อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนผู้คัดค้าน ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การร้องขอเพื่อให้ศาลมีคำสั่งกำหนดวิธีการเพื่อคุ้มครองประโยชน์ในระหว่างพิจารณาหรือเพื่อบังคับตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 264 นั้นจะต้องเป็นการขอให้คุ้มครองประโยชน์ของผู้ขอเพื่อให้ทรัพย์สินสิทธิหรือประโยชน์อย่างหนึ่งอย่างใดที่พิพาทกันในคดีได้รับการคุ้มครองไว้จนกว่าศาลจะได้พิพากษา แต่คดีนี้เป็นเรื่องขอให้ศาลมีคำสั่งตั้งผู้จัดการมรดกซึ่งมีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยชี้ขาดแต่เพียงว่าผู้ร้องหรือผู้คัดค้านสมควรเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายมิได้พิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิเรียกร้องเอาทรัพย์มรดกของผู้ตายประโยชน์ของผู้คัดค้านอยู่ที่การจะได้เป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายหรือไม่เท่านั้น ไม่ได้อยู่ที่การจะได้รับส่วนแบ่งในทรัพย์มรดกของผู้ตาย การที่ผู้คัดค้านยื่นคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราวในเรื่องเกี่ยวกับการรักษาประโยชน์ในทรัพย์มรดกนั้น จึงไม่อยู่ในกำหนดวิธีการเพื่อคุ้มครองประโยชน์ในระหว่างพิจารณาหรือเพื่อบังคับตามคำพิพากษาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวพิพากษายืน