ฎีกาที่ 2894/2537

จำเลยที่ 1 ขับรถจักรยานยนต์ออกนอกเส้นทางพาผู้เสียหายไปที่เกิดเหตุ ซึ่งมีจำเลยที่ 2 คอยอยู่แล้วปล่อยให้ผู้เสียหายอยู่ในที่เกิดเหตุ ขณะจำเลยที่ 2 ชิงทรัพย์ผู้เสียหาย จำเลยที่ 1ไม่ได้อยู่คอยช่วยเหลือจำเลยที่ 2 จึงยังไม่ถือว่าเป็นตัวการร่วมกันชิงทรัพย์ผู้เสียหาย เป็นเพียงผู้สนับสนุนเท่านั้น ปัญหาข้อนี้เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยเองได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339, 340 ตรี, 83 ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำนวน 23,330 บาท ที่ยังไม่ได้คืนให้แก่ผู้เสียหายจำเลยที่ 1 ให้การปฎิเสธจำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสาม ประกอบด้วยมาตรา 340 ตรีจำคุกคนละ 18 ปี จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78คงจำคุกจำเลยที่ 2 มีกำหนด 12 ปี ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์เป็นเงิน 23,330 บาท แก่ผู้เสียหายจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ 1 รับผู้เสียหายไปแล้วขับพาออกนอกเส้นทางไปยังที่เกิดเหตุซึ่งมีจำเลยที่ 2 คอยอยู่ก่อนแล้ว แม้รถจักรยานยนต์ของจำเลยที่ 1 ขัดข้อง แต่ก็ปรากฏว่าได้มีการแก้ไขจนเครื่องยนต์ใช้ได้ จำเลยที่ 1 จึงควรที่จะรับผู้เสียหายไปแต่จำเลยที่ 1 ก็หาได้กระทำเช่นนั้นไม่ พฤติการณ์ของจำเลยที่ 1 จึงเชื่อได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้วางแผนตกลงกับจำเลยที่ 2มาก่อน แต่ขณะที่จำเลยที่ 2 ทำการชิงทรัพย์ผู้เสียหายนั้นจำเลยที่ 1 ไม่ได้อยู่คอยช่วยเหลือจำเลยที่ 2 เมื่ออาจเกิดเหตุการณ์คับขัน การกระทำของจำเลยที่ 1 ยังไม่ถือว่าเป็นตัวการร่วมกันชิงทรัพย์ผู้เสียหาย เป็นเพียงการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการกระทำความผิดฐานชิงทรัพย์แก่จำเลยที่ 2 ก่อนกระทำความผิดจำเลยที่ 1 จึงมีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 86 ในความผิดฐานชิงทรัพย์เท่านั้น ปัญหาข้อนี้เป็นปัญหาที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีฝ่ายใดฎีกา ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195ประกอบด้วยมาตรา 225พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339 วรรคสาม ประกอบด้วยมาตรา 340 ตรี, 86 จำคุกจำเลยที่ 1มีกำหนด 12 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์