ฎีกาที่ 2962/2529

เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยออกขายทอดตลาดมีผู้ให้ราคาสูงสุด เจ้าพนักงานบังคับคดีเสนอต่อศาล ศาลอนุญาตให้ขายได้จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งขายทอดตลาดใหม่ อ้างว่าโจทก์กับพวกรู้กันประมูลซื้อทรัพย์โดยไม่สุจริต และเจ้าพนักงานบังคับคดีทำการขายทอดตลาดทรัพย์ไปในราคาที่ต่ำกว่าราคาปกติ ซึ่งเป็นการอ้างว่าเจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมายแล้ว จำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษามีสิทธิยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลไม่ช้ากว่าแปดวันนับแต่ทราบการฝ่าฝืนนั้น ขอให้ยกเลิกการขายทอดตลาดทรัพย์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 วรรคสอง
จำเลยทราบการขายทอดตลาดอันฝ่าฝืนนั้นเมื่อวันที่ 21 มกราคม 2527 จำเลยจึงมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ยกเลิกการขายทอดตลาดทรัพย์ได้เป็นวันสุดท้ายในวันที่ 29 มกราคม 2527 แต่วันที่ 29 มกราคม 2527 เป็นวันอาทิตย์หยุดราชการจึงต้องนับวันที่เริ่มทำงานใหม่เข้าด้วยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา161 ดังนั้นวันสุดท้ายที่จำเลยมีสิทธิยื่นคำร้องขอได้คือวันจันทร์ที่ 30 มกราคม 2527

กรณีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ จำเลยไม่ปฏิบัติตาม ศาลชั้นต้นจึงบังคับคดีโดยยึดทรัพย์ของจำเลยออกขายทอดตลาดในวันที่ ๒๐ มกราคม ๒๕๒๗ ต่อมาวันที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๒๗ จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลยกเลิกการขายทอดตลาดทรัพย์ดังกล่าว อ้างว่าขายได้ราคาต่ำกว่าราคาจริงหลายเท่า โดยผู้เข้าสู้ราคาตกลงกันไว้ก่อนแล้วว่าจะให้นายสมชาย รุ่งกิจเจริญการ เป็นผู้สู้ราคาสูงสุดอันเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตโดยจำเลยทราบการขายนี้เมื่อวันที่ ๒๑ มกราคม ๒๕๒๗
ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว ฟังว่าจำเลยยื่นคำร้องเกิน ๘ วัน นับแต่วันทราบการขายทอดตลาดอันฝ่าฝืนกฎหมายของเจ้าพนักงานบังคับคดี จำเลยไม่มีสิทธิคัดค้านการขายทอดตลาดดังกล่าว พิพากษายืน
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งยกเลิกการขายทอดตลาดทรัพย์ของจำเลยเมื่อวันที่ ๒๐ มกราคม ๒๕๒๗ โดยอ้างเหตุว่าโจทก์กับพวกรู้กันประมูลซื้อทรัพย์โดยไม่สุจริต และเจ้าพนักงานบังคับคดีทำการขายทอดตลาดทรัพย์ไปในราคาที่ต่ำกว่าราคาปกติ เป็นการอ้างว่าเจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมายแล้ว จำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษา จึงมีสิทธิยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลไม่ช้ากว่าแปดวันนับแต่ทราบการฝ่าฝืนนั้น ขอให้ยกเลิกการขายทอดตลาดทรัพย์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๒๙๖ วรรค ๒ เมื่อจำเลยอ้างว่าทราบการขายทอดตลาดอันฝ่าฝืนนั้นเมื่อวันที่ ๒๑ มกราคม ๒๕๒๗ จำเลยจึงมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ยกเลิกการขายทอดตลาดทรัพย์ได้เป็นวันสุดท้ายในวันที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๒๗ แต่ปรากฏตามปฏิทินหลวง พุทธศักราช ๒๕๒๗ว่าวันดังกล่าวเป็นวันอาทิตย์หยุดราชการ จึงต้องนับวันที่เริ่มทำงานใหม่เข้าด้วยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๑ ดังนั้นวันสุดท้ายที่จำเลยมีสิทธิยื่นคำร้องขอดังกล่าวได้คือวันจันทร์ที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๒๗ ซึ่งเปิดทำการตามปกติ เมื่อปรากฏว่าจำเลยยื่นคำขอในวันดังกล่าว จึงเป็นการยื่นที่ไม่ช้ากว่าแปดวันนับแต่ทราบการฝ่าฝืน
พิพากษากลับ ให้รับคำร้องของจำเลยไว้ดำเนินการต่อไป