ฎีกาที่ 3250/2536

ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 62กำหนดว่าเงินทดแทนไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี โจทก์จึงไม่มีสิทธิขอให้ศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีในเงินทดแทนได้

สืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่บังคับให้จำเลยใช้เงินและค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ ต่อมาจำเลยผิดนัดไม่ชำระ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอายัดเงินทดแทนของจำเลยที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยนายจ้างของจำเลยจะต้องจ่ายให้เนื่องจากการเสียชีวิตของจำเลย แต่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยตอบปฏิเสธ โจทก์ขอให้ศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีแก่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำขอโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 62 ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 ลงวันที่ 16 มีนาคม 2515กำหนดว่า เงินทดแทนไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี ดังนั้นแม้ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งอายัดเงินทดแทนของจำเลยไปยังการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยและการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยมีหนังสือโต้แย้งคำสั่งอายัด จนกระทั่งศาลได้มีการนัดพร้อมและสอบถามข้อเท็จจริงจากโจทก์และการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย โดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยอ้างว่าได้จ่ายเงินทดแทนให้ทายาทของจำเลยไปก่อนแล้วก็ตาม โจทก์ก็ไม่มีสิทธิขอให้ศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีในเงินทดแทนดังกล่าว ทั้งนี้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 286 วรรคแรก ประกอบด้วยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 และ ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 62พิพากษายืน