ฎีกาที่ 3357/2537

โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยรื้อรั้วลวดหนาม ประตูเหล็กที่ปิดกั้นทางสาธารณประโยชน์ ถอนต้นลำไย ขนทรายและนำวัสดุที่นำมากองหรือกีดขวางไว้บนทางออก และทำให้ทางสาธารณประโยชน์เปิดตามเดิมมิใช่เรียกเอาค่าเสียหายอันเกิดแต่มูลละเมิดโดยตรง จึงไม่อยู่ในบังคับแห่งอายุความ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 448

โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยรื้อรั้วลวดหนาม ประตูเหล็กที่ปิดกั้นทางสาธารณประโยชน์ ถอนต้นลำไย ขนทรายและวัสดุที่นำมากองหรือกีดขวางไว้บนทางออกและทำให้ทางสาธารณประโยชน์เปิดตามเดิมและห้ามมิให้จำเลยกระทำการอันเป็นละเมิดดังกล่าวอีกต่อไปจำเลยให้การว่า คดีโจทก์ขาดอายุความแล้วเพราะจำเลยล้อมรั้วตามแนวเขตของเจ้าของที่ดินเดิมซึ่งมีมานานแล้วและใช้สิทธิครอบครองที่ดินมาโดยสุจริต ไม่เคยมีทางสาธารณประโยชน์ดังโจทก์กล่าวอ้างแต่อย่างใด ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างหรือสิ่งที่กีดขวางทางสาธารณประโยชน์กว้าง 3 เมตร จากประตูรั้วตรงจุดบีในแผนที่ท้ายฟ้องทำให้เป็นทางสัญจรสาธารณประโยชน์ไปจนถึงหน้าที่ดินของโจทก์ตลอดความยาวของหน้าที่ดินโจทก์ คำขออื่นให้ยกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ส่วนประเด็นเรื่องอายุความที่จำเลยฎีกาเป็นประเด็นต่อมาว่า โจทก์ทราบถึงการที่จำเลยสร้างรั้วและประตูรั้วใหม่แทนรั้วและประตูรั้วเดิมซึ่งชำรุดเกิน 7 ปี ซึ่งเป็นเรื่องอายุความละเมิด คดีโจทก์จึงขาดอายุความแล้วนั้น เห็นว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยรื้อรั้วลวดหนามประตูเหล็กที่ปิดกั้นทางสาธารณประโยชน์ ถอนต้นลำไย ขนทรายและวัสดุที่นำมากองหรือกีดขวางไว้บนทางออก และทำให้ทางสาธารณประโยชน์เปิดตามเดิมมิใช่เรียกเอาค่าเสียหายอันเกิดแต่มูลละเมิดโดยตรงจึงไม่อยู่ในบังคับแห่งอายุความ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 448 คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ ฎีกาของจำเลยในประเด็นนี้ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน