ฎีกาที่ 36/2529

การที่จำเลยยิงปืนเข้าไปชั้นบนของบ้านผู้เสียหายซึ่งจำเลยย่อมรู้หรือน่าจะรู้อยู่ว่ากระสุนปืนอาจถูกผู้เสียหายหรือคนในบ้านผู้เสียหายถึงแก่ชีวิตได้นั้นเป็นการกระทำที่เล็งเห็นผลแห่งการกระทำผิดจำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่า

โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ใช้ อาวุธปืน ยิง นาง ฉ้อง มากพันธ์ แต่ นาง ฉ้อง มากพันธ์ ไม่ ถึง แก่ ความตาย จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ฐาน มี อาวุธปืน ไว้ ใน ครอบครอง โดยมิได้ รับ อนุญาต ตาม กฎหมาย ส่วน ข้อหา อื่น ให้ ยก โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ ว่า จำเลย มี ความผิด ฐานพยายาม ฆ่า ผู้อื่น ด้วย จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า คดี ฟัง ได้ ใน เบื้องต้น ว่าตาม วัน เวลา เกิดเหตุ มี คนร้าย ยิง ปืน 1 นัด เข้า ไป ใน บ้าน ของผู้เสียหาย กระสุนปืน ทะลุ ฝา และ เป็น รอย คง มี ปัญหา วินิจฉัยใน ชั้นนี้ เพียง ว่า จำเลย มี ความผิด ฐาน พยายาม ฆ่า ผู้อื่น หรือไม่ ซึ่ง ศาลฎีกา ฟัง ข้อเท็จจริง ว่า จำเลย ยิง ปืน เข้า ไป ใน บ้านผู้เสียหาย จริง การ ที่ จำเลย ยิง ปืน เข้า ไป ใน ชั้นบน ของ บ้านผู้เสียหาย ซึ่ง จำเลย ย่อม รู้ หรือ น่า จะ รู้ อยู่ ว่า กระสุน ปืนอาจ ถูก ผู้เสียหาย หรือ คน ใน บ้าน ผู้เสียหาย ถึง แก่ ชีวิต ได้การ กระทำ ของ จำเลย จึง เป็น การ กระทำ ที่ เล็งเห็นผล แห่ง การกระทำผิด นั้น พิพากษายืน