ฎีกาที่ 371/2533

อาวุธปืนชนิดปากกาที่จำเลยใช้ยิงผู้เสียหาย ลำกล้องปืนมีความยาว 6 นิ้ว หัวปากกาที่เป็นอาวุธปืนกว้างครึ่งนิ้ว มีปุ่มสำหรับง้างขึ้นลำและกดเพื่อยิง มีร่องสปริงเข็มแทงชนวนและเกลียวสำหรับหมุน เข้าออกเพื่อใส่กระสุน มีรูลำกล้องและปากลำกล้องบรรจุกระสุนปืนขนาด .22 เวลาจะยิงต้องดึงสปริงขึ้นไปค้างไว้แล้วกดปุ่มปลดสปริงให้ดีด ตัวไปดันเข็มแทงชนวน ใช้ยิงในระยะใกล้ ๆบรรจุกระสุนได้ทีละนัด ลักษณะของอาวุธปืนดังกล่าวและการใช้เหมือนอาวุธปืนพก ดังนั้น การที่จำเลยใช้อาวุธปืนนี้บรรจุกระสุนปืนขนาด .22 ยิงผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บ จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 80

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๙๑ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๒๖ มาตรา ๔ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒, ๗๒ ทวิ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินฉบับที่ ๔๔ ข้อ ๓, ๖, ๗
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนพ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๘ ทวิ, ๗๒, ๗๒ ทวิ (ควรจะเป็น ๘ ทวิวรรคแรก, ๗๒ วรรคแรก, ๗๒ ทวิ วรรคสอง) คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๔ ข้อ ๓, ๖, ๗ ลงโทษฐานพยายามฆ่าผู้อื่น จำคุก ๑๐ ปี ฐานมีอาวุธปืนจำคุก ๒ ปี ฐานพาอาวุธปืนจำคุก ๖ เดือน รวมจำคุก ๑๒ ปี ๖ เดือน คำให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุกจำเลย ๘ ปี ๔ เดือน
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๑ให้จำคุก ๕ ปี ความผิดฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก ๑ ปี ลดโทษหนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๘ ฐานพยายามฆ่าผู้อื่นจำคุก ๓ ปี ๔ เดือน ฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก ๘ เดือน เมื่อรวมโทษทั้งสองกระทงกับโทษในความผิดฐานพาอาวุธปืนไปในเมืองหมู่บ้าน และทางสาธารณะ โดยไม่ได้รับอนุญาตแล้วเป็นจำคุกจำเลย ๔ ปี ๔ เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
โจทก์ จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่าจำเลยได้กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ หรือไม่ ข้อเท็จจริงรับฟังได้ในเบื้องต้นว่า จำเลยได้ใช้อาวุธปืนชนิดปากกา บรรจุลูกกระสุนขนาด .๒๒ ยิงผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บ สามารถรักษาให้หายได้ภายใน ๗ วัน ตามภาพวาดอาวุธปืนที่พนักงานสอบสวนจัดทำขึ้นตามคำบอกเล่าของจำเลยมีรายละเอียดดังนี้ ลำกล้องปืนมีความยาว ๖ นิ้ว ที่หัวปากกาที่เป็นอาวุธปืนกว้างครึ่งนิ้ว มีที่เหน็บเป็นปากกา มีปุ่มสำหรับง้างขึ้นลำและกดเพื่อยิงร่องสปริง และเข็มแทงชนวน เกลียวสำหรับหมุนเข้าออกเพื่อใส่กระสุนมีรูลำกล้องและปากลำกล้อง เวลาจะยิงจะต้องดึงสปริงขึ้นไปค้างไว้แล้วกดปุ่มปลดสปริงให้ดีดตัวไปดันเข็มแทงชนวน ใช้ยิงในระยะใกล้ ๆบรรจุกระสุนได้ทีละนัด เห็นว่า ลักษณะของอาวุธปืนปากกาและลักษณะการใช้อาวุธปืนดังกล่าวเหมือนกับการใช้อาวุธปืนพกทุกประการ จำเลยยืนยิงห่างผู้เสียหายประมาณ ๔ เมตร ในลักษณะเฉียงและกระสุนเฉี่ยวไป ผู้เสียหายจึงได้รับอันตรายเพียงบาดเจ็บธรรมดา หากกระสุนแล่นไปถูกในทางตรงและถูกอวัยวะสำคัญก็อาจจะเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ จำเลยมิได้นำสืบโต้แย้งว่ามีเจตนาเพียงทำร้ายผู้เสียหายการที่จำเลยใช้อาวุธปืนและกระสุนปืนซึ่งเป็นอาวุธร้ายแรงยิงทำร้ายผู้เสียหาย แสดงให้เห็นอย่างชัดแจ้งว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย เมื่อผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยจำเลยย่อมมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้เสียหายตามโจทก์ฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าการกระทำของจำเลยไม่สามารถบรรลุผลได้อย่างแน่แท้ เพราะปัจจัยที่ใช้ในการกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๘๑ ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ลงโทษจำคุก ๑๐ ปี จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษตามมาตรา ๗๘ ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงลงโทษจำคุก ๖ ปี ๘ เดือนเมื่อรวมโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ คงจำคุกจำเลยทั้งสิ้น ๗ ปี ๘เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.