ฎีกาที่ 3748/2553

โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องโดยเรียกค่าเสียหายที่เกิดขึ้นใหม่หลังจากสัญญาเช่าเครื่องบินระงับ มิใช่ค่าเสียหายอันเกิดจากการผิดสัญญาเช่าของจำเลยที่ 1 ซึ่งโจทก์เสนอข้อหาของตนไว้ในคำฟ้องเดิม จึงมิใช่การเพิ่มจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทในฟ้องเดิม หรือเพิ่มเติมฟ้องเดิมให้บริบูรณ์ ไม่อาจแก้ไขได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 179 (1) และ (2) ประกอบ พ.ร.บ.จัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 มาตรา 26

โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งห้าร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน 82,385,863 บาท พร้อมดอกเบี้ยตามอัตราเงินกู้เงินสำหรับลูกค้าชั้นดีสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐบวกร้อยละ 3 นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์
จำเลยทั้งห้าให้การขอให้ยกฟ้อง
โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้อง นอกจากค่าเสียหายตามฟ้องเดิมแล้ว โจทก์ยังได้รับความเสียหายจากค่าขาดประโยชน์จากค่าเช่าที่โจทก์ควรได้รับจากแอเรียน่า อัฟกัน แอร์ไลน์ ผู้ขอเช่ารายใหม่อีก 12,576,600 ดอลลาร์สหรัฐ เนื่องจากโจทก์พยายามเยียวยาความเสียหายที่จำเลยที่ 1 ก่อขึ้นแก่โจทก์รวมทั้งค่าจอด ค่าเก็บรักษาและค่าใช้จ่ายอื่นอีก 24,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางมีคำสั่งยกคำร้อง
โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยว่า ตามคำฟ้องโจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าเครื่องบินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 แล้ว และจำเลยที่ 1 ส่งมอบเครื่องบินคืนแก่โจทก์ความผูกพันตามสัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 ยุติลงนับแต่นั้น ข้อที่โจทก์ขอเรียกค่าขาดประโยชน์จากค่าเช่าที่ควรได้รับจากแอเรียน่า อัฟกัน แอร์ไลน์ ผู้ขอเช่ารายใหม่เกิดขึ้นหลังจากการเลิกสัญญาและจำเลยที่ 1 ส่งมอบทรัพย์ที่เช่าคืนแก่โจทก์แล้วกว่า 5 เดือน นอกจากนั้นยังได้ความจากคำแปลบันทึกถ้อยคำนายเอียน พยานโจทก์ในชั้นไต่สวนคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้อง ค่าเสียหายเกิดจากการที่โจทก์ใช้ความพยายามในการไกล่เกลี่ยกับจำเลยหลายครั้งหลังจากเลิกสัญญาเช่าและจำเลยที่ 1 ส่งมอบเครื่องบินคืนแก่โจทก์แล้ว แต่การไกล่เกลี่ยไม่สำเร็จโจทก์เรียกค่าเสียหายในระหว่างไกล่เกลี่ยโดยขอเพิ่มเติมคำฟ้อง คำร้องขอของโจทก์จึงเป็นการเรียกร้องค่าเสียหายที่เกิดขึ้นใหม่หลังจากสัญญาเช่าระงับและจำเลยที่ 1 ส่งมอบทรัพย์ที่เช่าคืนแก่โจทก์แล้ว มิใช่ค่าเสียหายอันเกิดจากการผิดสัญญาเช่าของจำเลยที่ 1 ซึ่งโจทก์เสนอเป็นข้อหาของตนไว้ในคำฟ้องเดิม จึงมิใช่การเพิ่มจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทในฟ้องเดิมหรือเพิ่มเติมฟ้องเดิมให้บริบูรณ์ ไม่อาจแก้ไขได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 179 (1) และ (2) ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 มาตรา 26 ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางมีคำสั่งไม่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้องชอบแล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ให้เป็นพับ