ฎีกาที่ 3774/2542

ในคดีภาษีอากร คำขอให้พิจารณาใหม่นั้น คู่ความต้องกล่าวถึง เหตุที่ขาดนัดประการหนึ่ง และข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาด ของศาลอีกประการหนึ่งโดยละเอียดและชัดแจ้งทั้ง 2 ประการ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 วรรคท้าย ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดี ภาษีอากร พ.ศ. 2528 มาตรา 17 คำขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยกล่าวแต่เหตุที่จำเลยขาดนัดแต่เพียงประการเดียว การที่จำเลยกล่าวมาในคำขอแต่เพียงว่า หากจำเลยได้รับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องจำเลยจะต้องยื่นคำให้การต่อสู้คดีและมาศาลตามกำหนดนัด เพราะจำเลยมีทางชนะคดีโจทก์ได้อย่างแน่นอนข้อความในคำขอดังกล่าวไม่ได้กล่าวแสดงเหตุโดยละเอียดและชัดแจ้งซึ่งข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาล คำขอให้ พิจารณาใหม่ของจำเลยจึงไม่ชอบ

คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระภาษีโรงเรือนและที่ดินพร้อมเงินเพิ่มเป็นเงิน 156,306.15 บาท แก่โจทก์ศาลภาษีอากรกลางมีคำสั่งว่า จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียวและพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้องจำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่อ้างว่า จำเลยไม่ทราบว่าถูกโจทก์ฟ้อง เนื่องจากการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องกระทำโดยวิธีปิดหมาย จำเลยปิดดำเนินกิจการแล้วประกอบกับกรรมการจำเลยมิได้พักอาศัยอยู่ที่บริษัท จำเลยมิได้จงใจขาดนัดหากจำเลยทราบว่าถูกฟ้องจำเลยจะต้องให้การต่อสู้คดีจำเลยมีทางที่จะชนะคดีโจทก์ได้ ขอให้ศาลมีคำสั่งให้พิจารณาใหม่ศาลภาษีอากรกลางเห็นว่า คำขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยมิได้คัดค้านคำพิพากษาของศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 วรรคสอง ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ. 2528 มาตรา 17 จึงมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "มีปัญหาวินิจฉัยตามอุทธรณ์จำเลยว่า ที่ศาลภาษีอากรกลางมีคำสั่งยกคำขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยชอบหรือไม่ โดยจำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยไม่ทราบว่าถูกฟ้องการดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นไม่ชอบ การยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ไม่อยู่ในบังคับเรื่องระยะเวลาและเงื่อนไขตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 เห็นว่า คำขอให้พิจารณาใหม่นั้น คู่ความจะต้องกล่าวถึงเหตุที่ขาดนัดประการหนึ่ง และข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลอีกประการหนึ่งโดยละเอียดและชัดแจ้งทั้ง 2 ประการตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 วรรคท้ายประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ. 2528 มาตรา 17 เมื่อปรากฏว่า คำขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยกล่าวแต่เหตุที่จำเลยขาดนัดแต่เพียงประการเดียวการที่จำเลยกล่าวมาในคำขอแต่เพียงว่า หากจำเลยได้รับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องจำเลยจะต้องยื่นคำให้การต่อสู้คดีและมาศาลตามกำหนดนัด เพราะจำเลยมีทางชนะคดีโจทก์ได้อย่างแน่นอน ข้อความในคำขอดังกล่าวไม่ได้กล่าวแสดงเหตุโดยละเอียดและชัดแจ้งซึ่งข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลคำขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยจึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 วรรคท้าย ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ. 2528 มาตรา 17 คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6911/2539ที่จำเลยอ้างมานั้น ข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้"พิพากษายืน