ฎีกาที่ 3777/2538

เมื่อผ. ถึงแก่ความตายทรัพย์มรดกของผ. จึงตกได้แก่บุตรทั้งหกคนของผ. แต่ยังไม่ทันที่จะจัดการแบ่งทรัพย์มรดกกันระหว่างทายาทล. ก็ถึงแก่ความตายเสียก่อนทรัพย์มรดกส่วนที่เป็นของล. จึงตกได้แก่ผู้คัดค้านที่1ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา1599กรณีเป็นเรื่องที่ผู้คัดค้านที่1ได้รับมรดกของล. โดยตรงไม่ใช่เป็นเรื่องที่ผู้คัดค้านที่1เข้ารับมรดกแทนที่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา1639ผู้คัดค้านที่1จึงเป็นผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดกของผ. ผู้ตายชอบที่จะร้องขอให้จัดการมรดกของผ. ผู้ตายได้

ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ผู้ร้องเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของนางผิน ดวงดารา กับนายจันทร์ ดวงดารา มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 6 คน เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2505นางผินถึงแก่ความตาย โดยมิได้ทำพินัยกรรมหรือตั้งผู้จัดการมรดกคือที่ดินโฉนดเลขที่ 740 ตำบลบางพึ่ง อำเภอบางประกงจังหวัดฉะเชิงเทรา การจัดการมรดกมีเหตุขัดข้อง ขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของนางผิน ผู้ตายผู้คัดค้านทั้งสามยื่นคำคัดค้านว่า ผู้คัดค้านที่ 1 เป็นบุตรนางหล่ำ บุญมี ผู้คัดค้านที่ 2 เป็นบุตรนายเล็ก แสงทองและผู้คัดค้านที่ 3 เป็นบุตรนายจ้อย ดวงดารา โดยนางหล่ำนายเล็ก และนายจ้อยเป็นบุตร นางผิน ดวงดารา เจ้ามรดกผู้คัดค้านทั้งสามเป็นทายาทผู้มีสิทธิรับมรดกของเจ้ามรดกโดยรับแทนที่บิดาหรือมารดาผู้ร้องมีอายุมากไม่สะดวกต่อการเรียกประชุมทายาทเพื่อแบ่งมรดก ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกโดยมิได้แจ้งให้ทายาทอื่นทราบ อีกทั้งผู้ร้องมีพฤติการณ์ในการยักยอกทรัพย์มรดก ขอให้ยกคำร้องขอของผู้ร้อง และตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งตั้งนางชอบ พูลศิริ ผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของนางผิดน ดวงดารา ผู้ตาย ให้ผู้ร้องมีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายให้ยกคำคัดค้านผู้คัดค้านทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ตั้งนายจำลอง บุญมีผู้คัดค้านที่ 1 เป็นผู้จัดการมรดกนางผิน ดวงดารา ผู้ตายร่วมกับนางชอบ พูลศิริ ผู้ร้อง นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามพิพากษาศาลชั้นต้นผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาตามฎีกาของผู้ร้องว่าผู้คัดค้านที่ 1 และที่ 3 เป็นผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดกของนางผิน ผู้ตายหรือไม่ข้อเท็จจริงรับฟังได้ในเบื้องต้นว่า นางหล่ำ บุญมี นางจ้อย แซ่อึ้ง นายหรุ่ม ดวงดารานายเริ่ม ดวงดารา นายเล็ก ดวงดารา และผู้ร้องเป็นบุตรของนางผิน ดวงดารา เมื่อนางผินถึงแก่ความตายทรัพย์มรดกของนางผิน จึงตกได้แก่บุตรทั้งหกคนดังกล่าวแต่ยังไม่ทันที่จะจัดการแบ่งทรัพย์มรดกกันระหว่างทายาท นางหล่ำ ก็ถึงแก่ความตายเสียก่อน ทรัพย์มรดกส่วนที่เป็นของนางหล่ำจึงตกได้แก่ผู้คัดค้านที่ 1 ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1599กรณีเป็นเรื่องที่ผู้คัดค้านที่ 1 ได้รับมรดกของนางหล่ำโดยตรงไม่ใช่เป็นเรื่องที่ผู้คัดค้านที่ 1 เข้ารับมรดกแทนที่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1639 และอยู่ในลำดับที่ต่ำกว่าผู้ร้องดังที่ผู้ร้องฎีกาแต่อย่างใด ผู้คัดค้านที่ 1จึงเป็นผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดกของนางผินผู้ตายชอบที่จะร้องขอให้จัดการมรดกของนางผิดผู้ตาย ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน