ฎีกาที่ 3835/2529

จำเลยปลอมหนังสือเดินทางของประเทศสิงคโปร์และปลอมเอกสารราชการ ของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองโดยประทับรอยตราและบันทึกข้อความ อนุญาตให้จำเลยเข้ามาและอยู่ในราชอาณาจักร ลงในหนังสือเดินทาง ที่จำเลยทำปลอมขึ้น เพื่อให้มีรายการครบถ้วนจะได้เดินทางเข้ามา ในราชอาณาจักรและอยู่ในราชอาณาจักรได้ อันเป็นการกระทำครั้งเดียว การกระทำของจำเลยจึงเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทต้องลงโทษ ฐานปลอมเอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองซึ่งเป็น บทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 แต่จำเลยได้นำ หนังสือเดินทางและเอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองที่ จำเลยปลอมขึ้นดังกล่าวไปใช้ด้วย จึงต้องลงโทษฐานใช้เอกสารราชการ ของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองปลอมแต่กระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรค 2

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าวเชื้อชาติและสัญชาติเขมร จำเลยไม่มีหนังสือเดินทาง ได้เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรไทย โดยไม่ผ่านเข้าตามช่องทางที่รัฐมนตรีประกาศ ต่อจากนั้นจำเลยอยู่ในราชอาณาจักรไทยโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ ในระหว่างนั้นจำเลยกับพวกร่วมกันปลอมหนังสือเดินทางของประเทศสิงคโปร์ ขึ้นทั้งฉบับ เพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริงซึ่งน่าจะเกิดความเสียหายแก่ประเทศสิงคโปร์ ผู้อื่นและประชาชน และจำเลยกับพวกร่วมกันปลอมเอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองประจำด่านตรวจคนเข้าเมืองท่าอากาศยานกรุงเทพ โดยประทับรอยตราและบันทึกข้อความอนุญาตให้จำเลยเข้ามาและอยู่ในราชอาณาจักร ลงในหนังสือเดินทางที่จำเลยทำปลอมขึ้นดังกล่าว เพื่อให้เจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองและผู้อื่นหลงเชื่อว่า เป็นเอกสารราชการที่แท้จริง แล้วจำเลยนำหนังสือเดินทางที่ปรากฏรอยตราประทับ บันทึกข้อความที่จำเลยกับพวกร่วมทำปลอมขึ้นไปใช้อ้างแสดงต่อนายดาบตำรวจเฉลิม ศรีนิล เจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองประจำด่านตรวจคนเข้าเมืองท่าอากาศยานกรุงเทพเพื่ออนุญาตให้จำเลยเดินทางออกนอกราชอาณาจักรไทย การกระทำของจำเลยดังกล่าวน่าจะเกิดความเสียหายแก่นายดาบตำรวจเฉลิม ศรีนิล ผู้อื่นและประชาชนขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 83, 91พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 11, 12, 18, 62, 81 และสั่งริบหนังสือเดินทางของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 264, 265, 268, 83, 91 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 11, 12, 18, 62, 81 ฐานเข้ามาในราชอาณาจักรโดยไม่ผ่านช่องทางตามมาตรา 62 จำคุก 1 ปี ฐานอยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก1 ปี ฐานปลอมหนังสือเดินทางจำคุก 3 ปี ฐานปลอมเอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองจำคุก 3 ปี รวมจำคุก 8 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 4 ปี ริบหนังสือเดินทางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดฐานเข้ามาในราชอาณาจักรโดยไม่ผ่านตามช่องทางตามมาตรา 62 จำคุก 3 เดือน ความผิดฐานอยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 81 จำคุก 3 เดือน ฐานปลอมหนังสือเดินทางและฐานปลอมเอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานปลอมเอกสารราชการตามมาตรา 265 ซึ่งเป็นกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 2 ปี 6 เดือน รวมจำคุก3 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 ปี 6 เดือน นอกจากที่แก้ให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยปลอมหนังสือเดินทางของประเทศสิงคโปร์และปลอมเอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองโดยประทับรอยตราและบันทึกข้อความอนุญาตให้จำเลยเข้ามาและอยู่ในราชอาณาจักรลงในหนังสือเดินทางที่จำเลยทำปลอมขึ้นนั้นก็เพื่อให้มีรายการครบถ้วนจะได้เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรและอยู่ในราชอาณาจักรได้ อันเป็นการกระทำครั้งเดียวการกระทำของจำเลยจึงเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ต้องลงโทษฐานปลอมเอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 แต่จำเลยได้นำหนังสือเดินทางและเอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองที่จำเลยปลอมขึ้นดังกล่าวไปใช้ด้วย จึงต้องลงโทษฐานใช้เอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองปลอมแต่กระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรค 2 ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาโดยมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยดังกล่าวด้วย จึงยังไม่ถูกต้องพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานปลอมหนังสือเดินทางและปลอมเอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมือง และใช้เอกสารปลอมดังกล่าว ให้ลงโทษฐานใช้เอกสารราชการของเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองปลอมกระทงเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์