ฎีกาที่ 3847/2536

การที่จำเลยนำใบใบ้หวยซึ่งเป็นสิ่งพิมพ์ที่เจ้าพนักงานการพิมพ์ได้ห้ามการขายหรือจ่ายแจกมาเสนอขายอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพิมพ์พ.ศ. 2484 มาตรา 9,52 นั้น การกระทำของจำเลยดังกล่าวก็โดยมีเจตนาเพื่อชักชวนให้ผู้อื่นเล่นการพนันสลากกินรวบอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478มาตรา 12(1) นั้นเอง กรณีจึงเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 52, 77 พระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484มาตรา 9, 52 พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 12(1)ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 52, 77พระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 มาตรา 9, 52พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 12(1)ลงโทษฐานค้าสิ่งเทียมอาวุธปืนฯ ปรับ 1,000 บาท ฐานขายเสนอขาย จ่ายแจกสิ่งพิมพ์ฯจำคุก 2เดือน ฐานจัดให้มีการเล่นหรือทำอุบายล่อ ประกาศฯ สิ่งพิมพ์เพื่อให้ผู้อื่นเข้าเล่นหรือเข้าพนันสลากกินรวบ จำคุก 6 เดือน รวมเป็นจำคุก 8 เดือนและปรับ 1,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 4 เดือน และปรับ 500 บาทไม่มีเหตุสมควรรอการลงโทษ ไม่ชำระค่าปรับให้กักขังแทน ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษจำคุกศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงลายมือชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีปัญหาวินิจฉัยตามข้อฎีกาของจำเลยแต่เฉพาะว่าความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478และพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 เป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทหรือไม่ และสมควรรอการลงโทษจำคุกให้แก่จำเลยหรือไม่ พิเคราะห์ที่จำเลยฎีกาว่า ความผิดตามพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 และความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 เป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทนั้น เห็นว่าการที่จำเลยนำใบใบ้หวยซึ่งเป็นสิ่งพิมพ์ที่เจ้าพนักงานการพิมพ์ได้ห้ามการขายหรือจ่ายแจก มาเสนอขายอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 มาตรา 12(1) นั้นเองกรณีจึงเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทที่จำเลยฎีกาเป็นประกาศสุดท้าย ขอให้รอการลงโทษจำคุกแก่จำเลยนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ของกลางในคดีนี้จะมีจำนวนค่อนข้างมากก็ตาม แต่ความผิดของจำเลยก็เป็นเพียงสนับสนุนให้มีการพนันสลากกินรวมเท่านั้นอีกทั้งจำเลยมีบุตรที่อยู่ในระหว่างการศึกษาซึ่งอยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของจำเลยอีกหลายคนและไม่ปรากฎว่าจำเลยเคยได้รับโทษจำคุกมาก่อน จึงเห็นสมควรให้โอกาสจำเลยกลับตัวเป็นพลเมืองดีสักครั้งหนึ่ง โดยรอการลงโทษจำคุกให้ แต่ให้ปรับจำเลยด้วย ฎีกาจำเลยข้อนี้ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดตามพระราชบัญญัติการพิมพ์พ.ศ. 2484 มาตรา 9, 52 และพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478มาตรา 12(1) เป็นความผิดกรรมเดียวกัน ให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 อันเป็นบทหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุก 6 เดือน และปรับ 1,000 บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุก 3 เดือน และปรับ 500 บาท เมื่อรวมกับโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นปรับจำเลย 500 บาท รวมจำคุกจำเลย 3 เดือน และปรับ 1,000 บาท โทษจำคุกให้รอไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 52 ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตาม คำพิพากษาศาลอุทธรณ์