ฎีกาที่ 3863/2533

องค์ประกอบความผิดในมาตรา 276 วรรคสอง ส่วนที่เป็นความผิดฐานกระทำชำเราอันมีลักษณะเป็นการโทรมหญิง จะต้องมีการร่วมกันกระทำผิดประการหนึ่งและการกระทำที่ร่วมกันนั้นเข้าลักษณะอันเป็นการโทรมหญิงอีกประการหนึ่ง โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกได้ร่วมกันและผลัดกันข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย คำฟ้องของโจทก์ดังกล่าวบรรยายมาให้เห็นเฉพาะส่วนที่ได้มีการร่วมกันกระทำผิดอย่างไรเท่านั้น ไม่มีข้อบรรยายที่เป็นการยืนยันให้เห็นเป็นการชัดแจ้งถึงองค์ประกอบในส่วนที่สอง เพียงข้อความตามฟ้องที่ว่าผลัดกันข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายมิใช่ข้อที่จะแสดงให้เห็นเป็นการแน่ชัดได้ว่ามีลักษณะเป็นการโทรมหญิง จึงไม่อาจถือได้ว่าเป็นการบรรยายการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยกระทำผิดโดยครบถ้วนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) กำหนดไว้จึงไม่เป็นคำฟ้องที่จะลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคสองได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก ๑ คน ได้ร่วมกันข่มขืนกระทำชำเรานางสาวบุญทิวาผู้เสียหายซึ่งมิใช่ภริยาของจำเลยโดยใช้กำลังประทุษร้าย เป็นเหตุให้ผู้เสียหายอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ แล้วจำเลยกับพวกได้ผลัดกันกระทำการข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายจนสำเร็จความใคร่คนละ ๑ ครั้ง และจำเลยกับพวกกระทำความผิดดังกล่าวต่อหน้าธารกำนัล ขอให้ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖, ๘๓
จำเลยให้การรับสารภาพ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖ วรรคแรก, ๘๓ ให้จำคุกจำเลย ๔ ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๒ ปี จำเลยไม่เคยต้องโทษจำคุกมาก่อน และชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ฝ่ายผู้เสียหายแล้วผู้เสียหายก็ไม่ติดใจเอาความกับจำเลย สมควรให้โอกาสจำเลยกลับตัวเป็นพลเมืองดีโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด ๒ ปี และกำหนดเงื่อนไขเพื่อคุมประพฤติจำเลย
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาวินิจฉัยมีว่า คำบรรยายฟ้องของโจทก์นั้นครบองค์ประกอบความผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖ วรรคสองส่วนที่เป็นความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราอันมีลักษณะเป็นการโทรมหญิงหรือไม่ โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกได้ร่วมกันและผลัดกันกระทำการข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายจนสำเร็จความใคร่คนละครั้ง ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖ วรรคสองบัญญัติสำหรับการกระทำที่เป็นความผิดส่วนนี้ว่า "ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคแรกได้กระทำโดยร่วมกระทำความผิดด้วยกันอันมีลักษณะเป็นการโทรมหญิง..." จะเห็นได้ว่าองค์ประกอบความผิดในมาตรา ๒๗๖วรรคสอง ส่วนนี้จะต้องมีการร่วมกันกระทำผิดประการหนึ่ง และการกระทำที่ร่วมกันนั้นเข้าลักษณะอันเป็นการโทรมหญิงอีกประการหนึ่งคำฟ้องของโจทก์บรรยายมาให้เห็นเฉพาะส่วนที่ได้มีการร่วมกันกระทำผิดอย่างไรเท่านั้นไม่มีข้อบรรยายที่เป็นการยืนยันให้เห็นเป็นการชัดแจ้งถึงองค์ประกอบในส่วนที่สอง คำฟ้องของโจทก์เช่นนี้จึงไม่อาจจะถือได้ว่าเป็นการบรรยายการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดโดยครบถ้วนตามที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘(๕) กำหนดไว้จึงไม่เป็นคำฟ้องที่จะลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖วรรคสอง ได้ เพียงข้อความที่ว่าผลัดกันข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายตามที่โจทก์บรรยายมานั้น มิใช่ข้อที่จะแสดงให้เห็นเป็นการแน่ชัดได้ว่ามีลักษณะเป็นการโทรมหญิงตามที่กฎหมายบัญญัติ
พิพากษายืน