ฎีกาที่ 3875/2528

จำเลยมีสาเหตุโกรธเคืองผู้เสียหายที่1เมื่อพบผู้เสียหายที่ 1 จำเลยพูดว่า 'มึงทำเพื่อนกูทำไม มึงตาย' แล้วใช้มีดปลายแหลม ยาว8นิ้วไล่แทงไปที่ลำตัวผู้เสียหายที่ 1 หลายครั้งนาน 10 นาที เมื่อแทงไม่ถูกก็กลับไปเอามีดปลายแหลมยาว 15 นิ้ว มาไล่ฟัน และแทงผู้เสียหายที่1กับผู้เสียหายที่2 ซึ่งช่วยพูดเกลี้ยกล่อมจำเลย อีกหลายครั้งนาน 20นาทีจนกระทั่งถูกจับได้ และผู้เสียหายที่ 1 ถูกมีดที่ไหล่ซ้ายเป็นแผลยาว3 เซนติเมตรถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า ผู้เสียหายทั้งสอง

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าผู้เสียหายทั้งสอง ฐานบุกรุกและฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 358, 364,365, 91, 93 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 สองกระทง ตามมาตรา 358 กระทงหนึ่ง และตามมาตรา 365อีกกระทงหนึ่ง เรียงกระทงลงโทษจำคุก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 และมาตรา 365 ลงโทษจำคุกตามมาตรา 288, 80 ซึ่งเป็นบทหนักสองกระทง และผิดตามมาตรา 358 อีกกระทงหนึ่ง ลงโทษจำคุก จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยมีสาเหตุโกรธเคืองผู้เสียหายที่ 1 เมื่อพบผู้เสียหายที่ 1ก็พูดว่า มึงทำเพื่อนกูทำไม มึงตาย แล้วเข้ามาชกต่อย ผู้เสียหายที่ 1 วิ่งหนีจำเลยกลับไปบ้านเอามีดปลายแหลมยาว 8 นิ้ว กับขวดเบียร์ปลายแตกปากฉลามมาแล้วใช้มีดไล่แทงผู้เสียหายที่ 1 หลายครั้ง ผู้เสียหายที่ 1 ใช้เก้าอี้ยกขึ้นปิดป้องจำเลยจึงกลับไปบ้านเอามีดปลายแหลมยาว 15 นิ้ว กับขวดเบียร์ปลายแตกปากฉลามมาอีก ผู้เสียหายที่ 1 วิ่งหนีเข้าบ้านผู้เสียหายที่ 2 จำเลยใช้มีดฟันประตูกับฝาบ้านผู้เสียหาย ผู้เสียหายที่ 2 พูดเกลี้ยกล่อมจำเลย และเมื่อผู้เสียหายทั้งสองลงมาจากบ้าน จำเลยก็ใช้มีดไล่ฟันและแทงอีกหลายครั้ง ผู้เสียหายทั้งสองใช้เก้าอี้ยกขึ้นปิดป้องมีดถูกผู้เสียหายที่ 1 ที่ไหล่ซ้ายเป็นแผลยาว 3 เซนติเมตร แล้วมีผู้มาช่วยกันจับจำเลยไว้ วินิจฉัยว่า การที่จำเลยพูดกับผู้เสียหายที่ 1 ว่า มึงทำเพื่อนกูทำไม มึงตายแล้วใช้มีดปลายแหลม (ยาว 8 นิ้ว) ไล่แทงไปที่ลำตัวของผู้เสียหายที่ 1 นานถึง10 นาที เมื่อแทงไม่ถูกกลับไปเอามีดปลายแหลมยาว 15 นิ้ว มาไล่ฟันและแทงผู้เสียหายทั้งสองอีก 20 นาที จนกระทั่งถูกจับได้นั้น การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายทั้งสอง พิพากษายืน