ฎีกาที่ 3926/2529

การที่เด็กชาย ส.อายุ10ปีใช้ก้อนอิฐขว้างเด็กชายธ.อายุ 9 ปี ได้รับบาดเจ็บลับหลังบิดามารดาของตนเป็นพฤติการณ์ที่บิดามารดา ของเด็กชาย ส.ไม่อาจคาดคิดหรือควรคิดได้ว่า เด็กชาย ส. จะกระทำเช่นนั้น เป็นการกระทำที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญและเหลือวิสัย ที่บิดามารดาของเด็กชายส.จะใช้ความระมัดระวังได้ บิดามารดาของเด็กชายส.จึงไม่ต้องรับผิดในผลแห่งการกระทำละเมิดของ เด็กชายส.

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กชายธีระพงษ์ พุ่มทองอายุ 9 ปี จำเลยทั้งสองเป็นบิดามารดาของเด็กชายสุเทพหรือหมู แท่งทอง อายุ10 ปี เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2525 เด็กชายสุเทพหรือหมู แท่งทอง ได้ใช้ก้อนหินขว้างปาถูกบริเวณศีรษะของเด็กชายธีระพงษ์ พุ่มทอง มีบาดแผลกระโหลกศีรษะยุบถึงสลบ สิ้นค่ารักษาประมาณ 20,000 บาท จนบัดนี้ยังไม่หายเป็นปกติโดยจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นบิดามารดามิได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ดูแลปล่อยปละละเลยจนเป็นเหตุให้เด็กชายสุเทพกระทำละเมิด โจทก์ขอเรียกค่าสินไหมทดแทน 25,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชดใช้เงินจำนวนดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ 1 ไม่มีหน้าที่ดูแลเด็กชายสุเทพเพราะมิได้จดทะเบียนสมรสกับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นมารดาเด็กชายสุเทพ จำเลยที่ 2ได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ดูแลเด็กชายสุเทพแล้วแต่เป็นเหตุเหลือวิสัย เพราะเด็กชายสุเทพขว้างงูในกอพง บังเอิญก้อนหินไปถูกศีรษะเด็กชายธีระพงษ์ที่นั่งเล่นบริเวณกอพง จำเลยที่ 2 ไม่อาจรู้ล่วงหน้าหรือป้องกันได้เป็นเหตุเหลือวิสัย จึงไม่ต้องรับผิด ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ค่าเสียหายบรรยายไม่แน่นอน ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์25,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า เด็กชายสุเทพ แท่งทอง บุตรของจำเลยทั้งสองได้ใช้ก้อนอิฐขว้างไปถูกเด็กชายธีระพงษ์ พุ่มทอง ได้รับบาดเจ็บ แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ตามพฤติการณ์ที่เด็กชายสุเทพกระทำดังกล่าวเป็นการกระทำลับหลังจำเลยทั้งสอง จึงเป็นพฤติการณ์ที่จำเลยทั้งสองไม่อาจคาดคิดหรือควรคิดได้ว่า เด็กชายสุเทพจะกระทำเช่นนั้นต่อบุคคลอื่น เป็นการกระทำที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญและเหลือวิสัยที่จำเลยทั้งสองจะระมัดระวังได้จำเลยทั้งสองไม่ต้องรับผิดพิพากษายืน