ฎีกา ปี พ.ศ. 2528 แพ่ง

ฎีกาที่ 3984/2528

คำพิพากษาย่อ (ย่อสั้น)

โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่อาหารไก่และ อาหารหมู ไปจากโจทก์รวม 26 ครั้ง เป็นเงิน 115,835บาท จำเลยทั้งสองได้รับ สินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยค้างชำระ ค่าสินค้าเป็นเงิน 51,930 บาท เป็นคำฟ้อง ที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดนั้นเป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมโจทก์ผู้ขายได้มอบต้นฉบับใบรับฝากสินค้าให้แก่จำเลยผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แต่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับเอกสารมาได้ ศาลรับฟังสำเนาแทนได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93(2) จำเลยที่ 1 เป็นสามีของจำเลยที่ 2 จำเลยทั้งสองประกอบการค้า ร่วมกันในสถานที่เดียวกัน จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดในหนี้สิน ที่ทำการค้าร่วมกัน

คำพิพากษาย่อ (ย่อยาว)

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระค่าสินค้าที่ค้างไว้บางส่วนเป็นเงิน 51,930 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธและต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 51,930 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่ อาหารไก่และอาหารหมูไปจากโจทก์รวม 26 ครั้ง รวมเป็นเงิน 115,835 บาท จำเลยทั้งสองได้รับสินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยได้ชำระเงินบางส่วน คงค้างชำระเป็นเงิน 51,930 บาท เป็นคำฟ้องที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ใครเป็นผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดก็ตาม เป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม ข้อที่จำเลยทั้งสองอ้างว่าใบรับฝากสินค้าที่โจทก์อ้างส่งเป็นพยานไม่ใช่ต้นฉบับรับฟังไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93 วรรคหนึ่งนั้นเห็นว่า โจทก์ได้มอบต้นฉบับเอกสารให้แก่ผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แก่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับมาได้ จึงรับฟังสำเนาเอกสารแทนได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93(2) ข้อที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า เอกสารท้ายฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏลายเซ็นชื่อของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิด เห็นว่าจำเลยที่ 1 เป็นสามีของจำเลยที่ 2ประกอบการค้าร่วมกันในสถานที่เดียวกัน ต้องรับผิดในหนี้สินที่ทำการค้าร่วมกัน พิพากษายืน

ข้อมูลคดี

คู่ความ
โจทก์ - นาย สุริยา อุ่นเจริญ
จำเลย - นาย เชาว์ บุญแทน กับพวก
กฎหมายที่อ้าง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ — ม. 1490
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง — ม. 93 (2), ม. 172
องค์คณะ
วุฒิ ยุววิทยาพาณิชย์
โสภณ รัตนากร
วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์

ที่มาของข้อมูล — ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในศาลฎีกา
ศาลฎีกา เลขที่ 6 ถนนราชดำเนินใน แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200 ✓ ตรวจสอบแล้ว

ข้อมูลเป็นคำพิพากษาย่อ (ย่อสั้น/ย่อยาว) ตามที่ศาลเผยแพร่ ไม่ใช่ข้อความคำพิพากษาฉบับเต็ม — ตรวจกับต้นฉบับจากแหล่งทางการของศาลฎีกาก่อนอ้างอิง · ระบบสืบค้นคำพิพากษาศาลฎีกา

ค้นหาฎีกาอื่นข้อกฎหมายและมาตรา