ฎีกาที่ 4036/2536

พนักงานเดินหมายปิดประกาศขายทอดตลาดทรัพย์พิพาทยังบ้านที่จำเลยแจ้งย้ายออกไปแล้ว ไม่ใช่เป็นการปิด ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักงานทำการงานของจำเลยและเจ้าพนักงานบังคับคดีใช้วิธีการประกาศโฆษณาทางหนังสือพิมพ์แทนการส่งหมายนัดโดยวิธีธรรมดา ทั้ง ๆที่การส่งโดยวิธีธรรมดายังทำได้อยู่ ย่อมเป็นการไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 79 วรรคแรก ถือได้ว่าจำเลยซึ่งเป็นเจ้าของทรัพย์พิพาทไม่ทราบประกาศขายทอดตลาด การที่เจ้าพนักงานบังคับคดีขายทอดตลาดทรัพย์พิพาทไปโดยไม่แจ้งให้ทราบซึ่งคำสั่งศาลและวันขายทอดตลาดแก่จำเลย ผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดี จึงเป็นการดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อ ป.วิ.พ. มาตรา296 วรรคสอง และมาตรา 306

คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้แก่โจทก์ จำเลยทั้งสองไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์ได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างเฉพาะส่วนของจำเลยที่ 1 ออกขายทอดตลาดจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องและแก้ไขคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีขายทอดตลาดไปในราคาต่ำเกินสมควร จำเลยที่ 1 ได้ย้ายภูมิลำเนาตามฟ้องไปอยู่ที่อื่น จึงไม่ทราบการประกาศขายทอดตลาดทรัพย์สินรายนี้ไม่มีโอกาสคัดค้าน ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาด ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีทำการขายทอดตลาดใหม่ผู้ซื้อทรัพย์ยื่นคำร้องคัดค้าน ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว มีคำสั่งให้ยกเลิกการขายทอดตลาดที่ดินเฉพาะส่วนของผู้ร้องพร้อมสิ่งปลูกสร้างตามคำร้องของผู้ร้อง และให้เจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ผู้คัดค้านอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้คัดค้านฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของผู้คัดค้านว่า ก่อนขายทอดตลาดทรัพย์พิพาท ได้มีการแจ้งวันขายทอดตลาดแก่จำเลยที่ 1 โดยชอบแล้วหรือไม่ ข้อเท็จจริงได้ความว่าขณะปิดประกาศขายทอดตลาดทรัพย์พิพาทตามเอกสารหมาย ร.26 (ซึ่งตรงกับเอกสารหมาย ร.19) ที่บ้านเลขที่ 39/326 ซอยพึ่งมี สุขุมวิท 93 แขวงบางจาก เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นภูมิลำเนาของจำเลยที่ 1 ตามฟ้องโจทก์ จำเลยที่ 1 ได้ย้ายภูมิลำเนาออกไปจากบ้านที่ปิดประกาศดังกล่าวแล้ว และแจ้งย้ายเข้าทะเบียนบ้านเลขที่ 1026ถนนพหลโยธิน แขวงลาดยาว เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่วันที่30 มกราคม 2530 ปรากฏตามสำเนาทะเบียนบ้านเอกสารหมาย ร.20 ซึ่งเป็นเวลาก่อนมีการปิดประกาศดังกล่าวปีเศษ การปิดประกาศดังกล่าวจึงไม่ใช่เป็นการปิด ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักงานทำการของจำเลยที่ 1ตามนัยแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 79 วรรคแรกการปิดประกาศขายทอดตลาดทรัพย์พิพาทของพนักงานเดินหมายดังกล่าวจึงไม่ชอบ และที่เจ้าพนักงานบังคับคดีใช้วิธีการประกาศโฆษณาทางหนังสือพิมพ์แทนการส่งหมายนัดโดยวิธีธรรมดา ทั้ง ๆ ที่การส่งโดยวิธีธรรมดายังทำได้อยู่ไม่ใช่ไม่สามารถทำได้ การดำเนินการขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 79 ฉะนั้นจึงถือได้ว่า จำเลยที่ 1ซึ่งเป็นเจ้าของทรัพย์พิพาทไม่ทราบประกาศขายทอดตลาด การที่เจ้าพนักงานบังคับคดีขายทอดตลาดทรัพย์พิพาทไปโดยไม่แจ้งให้ทราบซึ่งคำสั่งศาลและวันขายทอดตลาดแก่จำเลยที่ 1 ผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดี เป็นการดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งตามมาตรา 296 วรรคสอง และมาตรา 306พิพากษายืน