ฎีกาที่ 4246/2529

พนักงานเดินหมายได้นำหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไปส่งให้ทนายจำเลย ณ สำนักงานของทนายจำเลยแล้วไม่พบตัว บุคคลอายุเกิน20 ปีซึ่งอยู่ในสำนักงานเดียวกันนั้นเต็มใจรับหมายไว้แทนต้องถือว่าได้มีการส่งหมายนัดแก่ทนายจำเลยโดยถูกต้องและชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 75,76 แล้ว จำเลยอ้างว่าทนายจำเลยไม่ทราบหมายนัดหาได้ไม่

คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาบังคับให้จำเลยชำระหนี้ให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี โจทก์อุทธรณ์ขอให้ชำระในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปี จำเลยซึ่งขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณายื่นคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ อ้างว่าไม่ได้จงใจขาดนัด ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิจารณาอุทธรณ์โจทก์จำเลยแล้วพิพากษาแก้เป็นว่าให้จำเลยเสียดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี ส่วนอุทธรณ์จำเลยพิพากษายืนศาลชั้นต้นนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทั้งสองฉบับดังกล่าวเมื่อวันที่ 22กุมภาพันธ์ 2526 เวลา 13.30 นาฬิกา ถึงวันนัดเสมียนทนายโจทก์มาศาลจำเลยไม่มาศาลชั้นต้นจึงอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้เสมียนทนายโจทก์ฟัง ส่วนจำเลยให้ถือว่าทราบคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ววันที่ 14 กรกฎาคม 2526 จำเลยยื่นคำร้องว่า จำเลยไม่ทราบหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เพราะปิดหมายนัดที่บ้าน ซึ่งจำเลยไม่ได้มีภูมิลำเนาอยู่จึงไม่ชอบ ทนายจำเลยไม่เคยได้รับหมายนัด จำเลยเพิ่งทราบเมื่อไปตรวจสำนวนที่ศาลแพ่งซึ่งล่วงเลยระยะเวลาที่จะฎีกาแล้ว ขอให้ไต่สวนคำร้องของจำเลยหรือมีคำสั่งให้จำเลยยื่นฎีกาภายในกำหนดเวลาตามที่เห็นสมควรศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาว่าการส่งหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แก่ทนายจำเลยเป็นการชอบหรือไม่ ได้ความจากรายงานการเดินหมายของพนักงานเดินหมาย กรมบังคับคดีว่า ได้นำหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไปส่งให้ทนายจำเลย ณ สำนักงานของทนายจำเลยแล้วไม่พบตัว แต่นางกมลทิพย์อายุเกิน 20 ปี ซึ่งอยู่ในสำนักงานเดียวกันนั้นเต็มใจรับหมายนั้นไว้แทน ดังนี้ต้องถือว่าเป็นการเพียงพอที่จะฟังว่าได้มีการส่งหมายนัดดังกล่าวแก่นายจำเลยโดยถูกต้องและชอบด้วยกฎหมายแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 75, 76 จำเลยอ้างว่าทนายจำเลยไม่ทราบหมายนัดหาได้ไม่พิพากษายืน