ฎีกาที่ 4284/2547

คำว่า "ศาลาการเปรียญ" ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 หมายถึง ศาลาวัดสำหรับพระสงฆ์แสดงธรรม ศาลาการเปรียญจึงหาใช่สถานที่บูชาสาธารณะตาม ป.อ. มาตรา 335 (9) ด้วยไม่
พระยอดขุนพลของกลางที่จำเลยเข้าไปลัก ขณะเกิดเหตุติดอยู่ที่แผงบริเวณเสาของศาลาการเปรียญ การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตาม ป.อ. มาตรา 335 (8)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเข้าไปในศาลาการเปรียญของวัดบ้านสุพรรณ อันเป็นสถานที่บูชาสาธารณะในทางพุทธศาสนา และลักเอาพระยอดขุนพล จำนวน 4 องค์ ราคาองค์ละ 5,000 บาท รวมราคา 20,000 บาท ของวัดดังกล่าวขณะอยู่ในความครอบครองของพระอธิการพนพล อัคคจิตโต ผู้เสียหาย ไปโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 335 ให้จำเลยคืนพระยอดขุนพล จำนวน 4 องค์ หรือใช้ราคาเป็นเงิน 20,000 บาท แก่ผู้เสียหาย
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 335 (9) (ที่ถูก มาตรา 335 (9) วรรคแรก) ลงโทษจำคุก 3 ปี ให้จำเลยคืนพระยอดขุนพล จำนวน 4 องค์ หรือใช้ราคาแทนเป็นเงิน 20,000 บาทแก่ผู้เสียหาย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ภาค 5 พิพากษายืน
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ให้ความหมายของคำว่า ศาลาการเปรียญ หมายถึงศาลาวัดสำหรับพระสงฆ์แสดงธรรม ศาลาการเปรียญจึงหาใช่สถานที่บูชาสาธารณะตามความหมายแห่ง ป.อ. มาตรา 335 (9) วรรคแรก คดีนี้ข้อเท็จจริงได้ความว่า พระยอดขุนพลของกลางที่จำเลยเข้าไปลัก ขณะเกิดเหตุติดอยู่ที่แผงบริเวณเสาของศาลาการเปรียญ การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตาม ป.อ. มาตรา 335 (8) แต่โจทก์มิได้บรรยายฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในข้อหานี้ไว้ด้วย จึงไม่อาจลงโทษจำเลยในข้อหานี้ได้
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 334 ลงโทษจำคุก 2 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตาม คำพิพากษาศาลอุทธรณ์.