ฎีกาที่ 4634/2539

ผู้ตายซึ่งเป็นลูกจ้างถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง ก่อนตาย ผู้ตายเช่าซื้อรถยนต์ให้โจทก์ใช้สอยประกอบอาชีพและให้โจทก์เป็นผู้ค้ำประกันการเช่าซื้อเมื่อถึงแก่ความตายทำให้ผู้ตายไม่ได้ชำระค่าเช่าซื้อการที่โจทก์ต้องหาเงินไปชำระค่าเช่าซื้อ เป็นการปฏิบัติในฐานะเป็นผู้ค้ำประกัน ถือไม่ได้ว่าโจทก์ได้รับความเดือดร้อนเพราะขาดอุปการะจากผู้ตายตามพระราชบัญญัติเงินทดแทนพ.ศ. 2537 มาตรา 20 วรรคท้าย โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับเงินทดแทน

โจทก์ฟ้องว่า นายพรหม หมื่นสุดตา น้องชายของโจทก์ถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง โจทก์ในฐานะผู้อยู่ในอุปการะของผู้ตายจึงยื่นคำร้องต่อจำเลยขอรับเงินทดแทนจำเลยวินิจฉัยว่าโจทก์ไม่มีสิทธิได้รับ โจทก์อุทธรณ์ แต่คณะกรรมการกองทุนเงินทดแทนวินิจฉัยยกอุทธรณ์ซึ่งไม่ถูกต้องขอให้เพิกถอนคำสั่งของสำนักงานประกันสังคม จังหวัดอุตรดิตถ์ที่ อต 0041/415 และคำวินิจฉัยของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทนตามหนังสือสำนักงานกองทุนเงินทดแทนที่ รส 0711/35657 กับให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนจำนวน 208,166.40 บาท แก่โจทก์จำเลยให้การว่า โจทก์มิใช่เป็นผู้อยู่ในอุปการะของผู้ตายไม่มีสิทธิได้เงินทดแทน ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ที่โจทก์อุทธรณ์ว่าก่อนผู้ตายถึงแก่ความตาย ผู้ตายได้ให้ความอุปการะแก่โจทก์โดยผู้ตายเช่าซื้อรถยนต์ให้โจทก์ใช้สอยประกอบอาชีพ และให้โจทก์เป็นผู้ค้ำประกันการเช่าซื้อ เมื่อผู้ตายถึงแก่ความตายซึ่งเป็นเหตุให้ผู้ตายไม่ได้ชำระค่าเช่าซื้อ ผู้ให้เช่าซื้อได้ทวงถามโจทก์เป็นเหตุให้โจทก์ต้องหาเงินไปชำระค่าเช่าซื้อ โจทก์จึงเป็นผู้ที่ได้รับความเดือดร้อนเพราะขาดอุปการะจากผู้ตายนั้นพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าการที่โจทก์ถูกทวงถามจากผู้ให้เช่าซื้อให้ชำระค่าเช่าซื้อรถยนต์เป็นกรณีที่ผู้ให้เช่าซื้อทวงถามโจทก์ให้ปฏิบัติตามสัญญาค้ำประกันในฐานะที่โจทก์เป็นผู้ค้ำประกันการเช่าซื้อดังกล่าว ดังนั้น แม้จะถือว่าโจทก์เป็นผู้อยู่ในอุปการะของผู้ตายและได้รับความเดือดร้อนจากการที่ถูกผู้ให้เช่าซื้อทวงถามจริง ก็เป็นกรณีที่โจทก์ได้รับความเดือดร้อนเพราะโจทก์ถูกบังคับตามสัญญาค้ำประกัน ถือไม่ได้ว่าโจทก์ได้รับความเดือดร้อนเพราะขาดอุปการะจากผู้ตาย ตามพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. 2537 มาตรา 20 วรรคท้าย โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับเงินทดแทน"พิพากษายืน