ฎีกาที่ 4746/2539

ความผิดฐานเสพเฮโรอีนกฎหมายประสงค์ลงโทษผู้เสพรับเข้าร่างกายเท่านั้นลักษณะแห่งความผิดไม่เปิดช่องให้ผู้อื่นมาร่วมกระทำความผิดด้วยกันได้ดังนั้นแม้ข้อเท็จจริงจะฟังว่าจำเลยมานั่งร่วมวงอยู่กับคนที่เสพเฮโรอีนก็ไม่อาจถือได้ว่าจำเลยร่วมเสพเฮโรอีนด้วย

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 57, 67, 91, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 และขอให้ริบของกลางจำเลยให้การปฎิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 57, 67, 91, 102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 เรียงกระทงลงโทษฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครอง จำคุก 1 ปี ฐานเสพเฮโรอีนจำคุก 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปี 6 เดือนริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 67ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 จำคุก 1 ปี และปรับ 10,000 บาทโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 56 และให้คุมความประพฤติของจำเลยโดยให้ไปรายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติเดือนละ 1 ครั้ง มีกำหนด 1 ปี ยกฟ้องความผิดฐานเสพเฮโรอีน ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 29, 30 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีความผิดฐานร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในครอบครอง และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า จำเลยกระทำความผิดฐานร่วมกันเสพเฮโรอีนหรือไม่นั้น สำหรับความผิดฐานเสพเฮโรอีน กฎหมายประสงค์ลงโทษผู้เสพรับเข้าร่างกายเท่านั้นลักษณะแห่งความผิดไม่เปิดช่องให้ผู้อื่นมาร่วมกระทำความผิดด้วยกันได้ ดังนั้น แม้ข้อเท็จจริงจะฟังว่าจำเลยมานั่งร่วมวงอยู่กับคนที่เสพเฮโรอีน ก็ไม่อาจจะถือได้ว่าจำเลยร่วมเสพเฮโรอีนด้วย พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยเสพเฮโรอีน จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานร่วมกับพวกเสพเฮโรอีนพิพากษายืน