ฎีกาที่ 4941/2536

เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้คัดค้านไม่ใช่บุตรผู้ตายผู้คัดค้านจึงไม่ใช่ผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดก ย่อมไม่มีสิทธิที่จะร้องขอให้ศาลสั่งถอนผู้จัดการมรดก ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1727

คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งตั้งให้ผู้ร้องทั้งสองเป็นผู้จัดการมรดกของนายสุวัฒน์ ผู้ตาย ผู้คัดค้านยื่นคำร้องว่าผู้คัดค้านเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตาย ผู้ร้องทั้งสองยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกโดยไม่กล่าวถึงผู้คัดค้านว่าเป็นทายาทคนหนึ่งของผู้ตาย ขอให้ถอนผู้ร้องทั้งสองจากการเป็นผู้จัดการมรดก และตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้ต่อไปผู้ร้องทั้งสองคัดค้านว่า ผู้คัดค้านไม่ได้เป็นทายาทของผู้ตายไม่มีส่วนได้เสีย ไม่มีสิทธิร้องขอให้ถอนการตั้งผู้จัดการมรดกและไม่มีสิทธิร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกผู้ตาย ขอให้ยกคำร้องของผู้คัดค้านศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกคำร้องของผู้คัดค้านผู้คัดค้านอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้คัดค้านฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อพยานหลักฐานของผู้ร้องทั้งสองเชื่อได้ว่าผู้คัดค้านไม่ใช่บุตรผู้ตาย ผู้คัดค้านจึงไม่ใช่ผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดก ย่อมไม่มีสิทธิที่จะร้องขอให้ศาลสั่งถอนผู้จัดการมรดก ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1727พิพากษายืน