ฎีกาที่ 4973/2536

เอกสารที่มีข้อความเพียงว่าจำเลยที่ ๑ รับเงินไปจากโจทก์ จำนวนหนึ่ง แม้จำเลยที่ ๑ ลงชื่อในเอกสารดังกล่าวก็ตามก็ไม่อาจแปล ได้ว่าจำเลยที่ ๑ กู้ยืมเงินโจทก์หรือเป็นหนี้โจทก์หรือมีหนี้ ที่ซึ่งจำเลยที่ ๑ จะต้องชำระแก่โจทก์แต่ประการใด จึงไม่ใช่หลักฐาน แห่งการกู้ยืมเงิน

โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองชำระเงินกู้พร้อมดอกเบี้ย และ ค่าเครื่องมือแพทย์ที่โจทก์ทดรองจ่ายแทนจำเลยไป
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระหนี้ ค่าเครื่องมือแพทย์จำนวน ๙,๑๒๖ บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาตามฎีกาข้อ ๒ ของโจทก์ในปัญหา กฎหมายที่ศาลชั้นต้นสั่งรับมาว่า เอกสารหมาย จ.๑ และหมาย จ.๒ เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมหรือไม่ เห็นว่าตามเอกสารหมาย จ.๑ และคำแปลเป็นภาษาไทยตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๑ มีใจความ เพียงว่าจำเลยที่ ๑ รับเงินไปจากโจทก์ ๑๕,๐๐๐ บาท แล้วลงชื่อ จำเลยที่ ๑ ส่วนเอกสารหมาย จ.๒ และคำแปลเป็นภาษาไทยตามเอกสาร ท้ายฟ้องหมายเลข ๒ มีใจความเพียงว่าจำเลยที่ ๑ รับเงินไปจากโจทก์ ๓๖,๒๘๐ บาท (รวมทั้งเงินไทยและเงินสกุลเดนมาร์ก) แล้วลงชื่อ จำเลยที่ ๑ แม้หากจำเลยที่ ๑ จะเป็นผู้ลงชื่อในเอกสารทั้งสองฉบับ ดังกล่าวก็ตาม แต่ข้อความในเอกสารทั้งสองฉบับก็ไม่อาจแปลได้ว่า จำเลยที่ ๑ กู้ยืมเงินโจทก์หรือเป็นหนี้โจทก์หรือมีหนี้ที่ซึ่งจำเลย ที่ ๑ จะต้องชำระแก่โจทก์แต่ประการใด ดังนั้น เอกสารหมาย จ.๑ และหมาย จ.๒ จึงไม่ใช่หลักฐานแห่งการกู้ยืมตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๕๓ วรรคหนึ่ง โจทก์จะฟ้องร้อง ให้บังคับคดีหาได้ไม่
พิพากษายืน