ฎีกา ปี พ.ศ. 2529 อาญา
ฎีกาที่ 509/2529
คำพิพากษาย่อ (ย่อสั้น)
ผู้เสียหาย4คนมีอายุกว่า13ปีแต่ยังไม่บรรลุนิติภาวะส่วนผู้เสียหายอีก3คนมีอายุไม่เกิน13ปีผู้เสียหายไปพบจำเลยโดยจำเลยทำอุบายทำนายว่าผู้เสียหายดวงชะตาไม่ดีจะต้องให้จำเลยสะเดาะเคราะห์ให้เมื่อจำเลยใช้อวัยวะเพศของจำเลยสอดเข้าไปในทวารหนักของผู้เสียหายผู้เสียหายบ่นเจ็บจำเลยบอกให้อดทนที่จำเลยใช้อวัยวะเพศของจำเลยสอดเข้าไปในทวารหนักของผู้เสียหายได้นั้นก็โดยอาศัยความเบาปัญญาของผู้เสียหายซึ่งเป็นผู้เยาว์ที่หลงเชื่อว่ากรณีที่จำเลยกระทำต่อผู้เสียหายเป็นการสะเดาะเคราะห์จึงไม่เป็นการขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้ายจนผู้เสียหายอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนให้จำเลยกระทำอนาจารการกระทำของจำเลยต่อผู้เสียหายที่มีอายุกว่า13ปีจึงไม่เป็นความผิดคงมีความผิดเฉพาะที่กระทำต่อผู้เสียหายที่เป็นเด็กอายุยังไม่เกิน13ปีตามป.อ.มาตรา279วรรคแรก.
คำพิพากษาย่อ (ย่อยาว)
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278,279, 91จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 278 รวม 4 กระทง จำคุกกระทงละ 1 ปี และผิดตามมาตรา 279วรรคสอง 3 กระทง จำคุก กระทงละ 2 ปี รวมจำคุก 10 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาฐานความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278 คงจำคุกจำเลยตามพิพากษาศาลชั้นต้นสำหรับข้อหากระทำอนาจาร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 ไว้ 6 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาที่จะวินิจฉัยมีว่า การกระทำของจำเลยเป็นการขู่เข็ญ โดยใช้กำลังประทุษร้ายจนผู้เสียหายอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้หรือไม่ ซึ่งเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้เสียหาย 4 คนมีอายุกว่า 13 ปี แต่ยังไม่บรรลุนิติภาวะส่วนผู้เสียหายอีก 3 คนมีอายุยังไม่เกิน 13 ปี ตามวันเวลาเกิดเหตุผู้เสียหายไปพบจำเลยโดยหลงเชื่อตามที่จำเลยทำอุบายทำนายว่าผู้เสียหายดวงชะตาไม่ดีจะต้องให้จำเลยสะเดาะเคราะห์ให้ตามที่จำเลยแนะนำ เมื่อจำเลยใช้อวัยวะเพศของจำเลยสอดเข้าไปในทวารหนักของผู้เสียหาย ผู้เสียหายบ่นเจ็บ จำเลยบอกให้อดทน เห็นว่าพฤติการณ์แห่งคดีที่จำเลยใช้อวัยวะเพศของจำเลยสอดเข้าไปในทวารหนักของผู้เสียหายได้นั้นก็โดยอาศัยความเบาปัญญาของผู้เสียหายซึ่งเป็นผู้เยาว์โดยผู้เสียหายหลงเชื่อว่า กรณีที่จำเลยกระทำต่อผู้เสียหายเป็นการสะเดาะเคราะห์จึงไม่เป็นการขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้ายนอกจากนั้นคดียังได้ความว่าขณะที่จำเลยกระทำอนาจารต่อผู้เสียหายแต่ละรายนั้น ยังมีผู้เสียหายอื่นบางคนและสามเณรปราเมศอยู่ที่กุฎิเกิดเหตุด้วย ซึ่งแม้จะนอนหลับ แต่หากผู้เสียหายขัดขืนก็น่าจะหลีกเลี่ยงได้หรือร้องขึ้นบ้าง เพราะอยู่ในภาวะที่สามารถขัดขืนหรือร้องขอให้คนอื่นช่วยเหลือได้ เมื่อคดีไม่ปรากฎเช่นว่านั้นย่อมส่อแสดงว่าผู้เสียหายต่างยินยอมให้จำเลยกระทำอนาจารโดยหลงเชื่อว่าเป็นวิธีสะเดาะเคราะห์ต่อดวงชะตา มิใช่ถูกจำเลยขู่เข็ญจนผู้เสียหายอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนให้จำยอมให้จำเลยกระทำอนาจารแต่อย่างใด การกระทำของจำเลยต่อผู้เสียหายที่มีอายุกว่า13 ปี จึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง คงมีความผิดเฉพาะที่กระทำต่อผู้เสียหายที่เป็นเด็กอายุยังไม่เกิน 13 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคแรกพิพากษายืน.
ข้อมูลคดี
- คู่ความ
- โจทก์ - พนักงานอัยการ จังหวัด ลำพูน
จำเลย - นาย อุดม หรือ สมเกียรติ เล็บครุฑ - กฎหมายที่อ้าง
- ประมวลกฎหมายอาญา — ม. 278, ม. 279
- องค์คณะ
- เฉลิม การปลื้มจิตต์
บุญส่ง คล้ายแก้ว
ธิรพันธุ์ รัศมิทัต
ที่มาของข้อมูล — ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในศาลฎีกา
ศาลฎีกา เลขที่ 6 ถนนราชดำเนินใน แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200 ✓ ตรวจสอบแล้ว
ข้อมูลเป็นคำพิพากษาย่อ (ย่อสั้น/ย่อยาว) ตามที่ศาลเผยแพร่ ไม่ใช่ข้อความคำพิพากษาฉบับเต็ม — ตรวจกับต้นฉบับจากแหล่งทางการของศาลฎีกาก่อนอ้างอิง · ระบบสืบค้นคำพิพากษาศาลฎีกา