ฎีกาที่ 5452/2533

จำเลยกล่าวแก่โจทก์ซึ่งเป็นมารดาว่า จำเลยไม่เคยได้อะไรจากโจทก์เลยได้มาแต่หี คำพูดดังกล่าวไม่ได้เน้นให้ เห็นว่าจำเลยมีเจตนาจะก้าวร้าวหรือด่าว่าโจทก์ หากแต่เป็นการพูดลอย ๆ เพื่อกระทบกระเทียบเปรียบเปรยด้วยความน้อยใจที่น้องสาวพาโจทก์มาขอเงินจำเลยเสียมากกว่า ไม่เป็นหมิ่นประมาทผู้ให้อย่างร้ายแรงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 531(2).

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยประพฤติเนรคุณต่อโจทก์ผู้ให้ ขอให้บังคับจำเลยโอนที่ดินคืนให้โจทก์ หากจำเลยไม่ไปและไม่นำ น.ส.๓ ไปจดทะเบียนโอนต่อเจ้าพนักงานให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย และให้ออก น.ส.๓ ฉบับใหม่แก่โจทก์ด้วย
จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่ได้ยกที่พิพาทให้จำเลย ไม่เคยกล่าวถ้อยคำหมิ่นประมาทโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินพิพาทคืนให้แก่โจทก์ภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันมีคำพิพากษา หากจำเลยไม่ไปโอนให้โจทก์นำหนังสือรับรองการทำประโยชน์ไปจดทะเบียนโอนได้โดยถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานโจทก์ฟังได้ว่า จำเลยกล่าวแก่โจทก์ว่าจำเลยไม่เคยได้อะไรจากโจทก์เลย ได้มาแต่ที มีปัญหาว่าคำกล่าวดังกล่าวเป็นการกล่าวหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรงหรือไม่พิเคราะห์คำเบิกความของนางตาลและนางละคร ซึ่งเบิกความว่า โจทก์พูดขอเงินจำเลย ๒๐,๐๐๐ บาท จำเลยว่าไม่มีให้และจำเลยพูดว่าจำเลยไม่เคยได้อะไรจากโจทก์เลย ได้มาแต่หี ของที่ได้มาเป็นของพ่อทั้งนั้น แล้วเห็นว่า คำพูดของจำเลยดังกล่าวไม่ได้เน้นให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาจะก้าวร้าวหรือด่าว่าโจทก์ หากแต่เป็นการพูดลอย ๆเพื่อกระทบกระเทียบเปรียบเปรยด้วยความน้อยใจที่น้องสาวพาโจทก์มาขอเงินจำเลยเสียมากกว่าถือไม่ได้ว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรง
พิพากษายืน.