ฎีกา ปี พ.ศ. 2541 อาญา
ฎีกาที่ 657/2541
คำพิพากษาย่อ (ย่อสั้น)
จำเลยปลอมหนังสือรับรองที่อนุญาตทำงานเฉพาะบุคคลอยู่พื้นที่สูงใช้ในกรณีไปทำงานนอกพื้นที่ควบคุมซึ่งเป็นเอกสารราชการ และยังได้ปลอมดวงตราของเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองอำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี แล้วประทับดวงตราปลอมดังกล่าวในหนังสือรับรองที่อนุญาตทำงานเฉพาะบุคคลอยู่พื้นที่สูงใช้ในกรณีไปทำงานนอกพื้นที่ควบคุมที่ปลอมขึ้นนั้นพฤติการณ์แห่งคดีเห็นได้ว่าจำเลยกระทำการดังกล่าวก็ด้วยมีเจตนาที่จะปลอมหนังสือรับรองที่อนุญาตทำงานเฉพาะบุคคลอยู่พื้นที่สูงใช้ในกรณีไปทำงานนอกเหนือพื้นที่ควบคุมทั้งฉบับให้สำเร็จบริบูรณ์เท่านั้น กรณีหาได้มีการกระทำอื่นใดอีกฉะนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท
คำพิพากษาย่อ (ย่อยาว)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นบุคคลต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรไทยทางชายแดนซึ่งไม่ใช่ช่องทางด่านตรวจคนเข้าเมืองโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมายแล้ว จำเลยได้เข้าพักอาศัยที่จังหวัดกาญจนบุรีและกรุงเทพมหานคร โดยไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่และได้ปลอมดวงตราประทับรูปสิงห์ของเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองอำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี เพื่อใช้ในการปลอมเอกสารราชการและปลอมเอกสารหนังสือรับรองที่อนุญาตทำงานเฉพาะบุคคลอยู่พื้นที่สูงใช้ในกรณีไปทำงานนอกพื้นที่ควบคุม อันเป็นเอกสารราชการซึ่งเจ้าพนักงานอำเภอสวนผึ้งทำขึ้นและรับรองในหน้าที่ โดยทำปลอมขึ้นทั้งฉบับและใช้ดวงตราปลอมดังกล่าวประทับลงในเอกสารหนังสือรับรองที่อนุญาตทำงานเฉพาะบุคคลอยู่พื้นที่สูงใช้ในกรณีไปทำงานนอกพื้นที่ควบคุม ซึ่งจำเลยทำปลอมขึ้นพร้อมกับลงลายมือชื่อนายไชยกุล ตั้งทองปลัดอำเภอรักษาราชการแทนนายอำเภอสวนผึ้งปลอมลงในเอกสารราชการดังกล่าว และใช้เอกสารราชการดังกล่าวแสดงต่อร้อยตำรวจโทสุภาพ ดีดอม กับพวก ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองเพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริง ในประการที่น่าจะก่อให้เกิดความเสียหายแก่ร้อยตำรวจโทสุภาพ ดีดอม กับพวกเจ้าพนักงานอำเภอสวนผึ้ง เจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองและประชาชน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 251, 252, 265, 268, 91, 33 พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 11, 12, 18, 62, 81 ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 251, 252, 265, 268 วรรคสองพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 11, 12 วรรคหนึ่ง (1),18 วรรคสอง, 62 วรรคหนึ่ง, 81 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรม ให้เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ฐานเป็นบุคคลต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรโดยไม่ผ่านช่องทางและไม่ยื่นแบบรายการที่กำหนดไว้และไม่ผ่านการตรวจของพนักงานเจ้าหน้าที่ จำคุก 4 เดือน ฐานเป็นบุคคลต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก 4 เดือน ฐานปลอมดวงตรา จำคุก 3 ปี ฐานใช้ดวงตราปลอม จำคุก 3 ปี ฐานปลอมเอกสารราชการและใช้เอกสารราชการปลอม ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 วรรคสอง จำคุก 3 ปี รวมจำคุก 9 ปี 8 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 4 ปี10 เดือน ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษสถานเบาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานปลอมเอกสารราชการและทำดวงตราปลอม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 265, 251 กระทงหนึ่งซึ่งโทษตามมาตรา 251 เป็นบทหนักกับมีความผิดฐานใช้เอกสารปลอมและใช้ดวงตราปลอมตามมาตรา 268 วรรคสอง ประกอบด้วยมาตรา 265 และมาตรา 252 อีกด้วย ซึ่งโทษตามมาตรา 252 เป็นบทหนัก ตามมาตรา 263 ให้ลงโทษตามมาตรา 252เป็นบทหนัก ตามมาตรา 263 ให้ลงโทษตามมาตรา 251 กระทงเดียวจำคุก 3 ปี รวมจำคุก 3 ปี 8 เดือน ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 78คงจำคุก 1 ปี 10 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่โจทก์ฎีกาว่า ความผิดฐานปลอมดวงตราของเจ้าพนักงาน และความผิดฐานปลอมเอกสารราชการเป็นความผิดต่างกรรมกัน ต้องเรียงกระทงลงโทษตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นนั้นเห็นว่าจากมูลคดีที่โจทก์กล่าวอ้างมาในคำฟ้องว่า จำเลยปลอมหนังสือรับรองที่อนุญาตทำงานเฉพาะบุคคลอยู่พื้นที่สูงใช้ในกรณีไปทำงานนอกพื้นที่ควบคุมซึ่งเป็นเอกสารราชการ และยังได้ปลอมดวงตราของเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองอำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรีแล้วประทับดวงตราปลอมดังกล่าวลงในหนังสือรับรองที่อนุญาตทำงานเฉพาะบุคคลอยู่พื้นที่สูงใช้ในกรณีไปทำงานนอกพื้นที่ควบคุมที่ปลอมขึ้นเช่นกันดังกล่าวนั้น พฤติการณ์แห่งคดีเห็นได้ว่าจำเลยกระทำการดังกล่าวก็ด้วยมีเจตนาที่จะปลอมหนังสือรับรองที่อนุญาตทำงานเฉพาะบุคคลอยู่พื้นที่สูงใช้ในกรณีไปทำงานนอกพื้นที่ควบคุมทั้งฉบับให้สำเร็จบริบูรณ์เท่านั้น กรณีหาได้มีการกระทำอื่นใดอีกดังเช่นที่โจทก์ฎีกาไม่ ฉะนั้น การกระทำของจำเลย จึงเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบแล้วฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน
ข้อมูลคดี
- คู่ความ
- โจทก์ - พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุด
จำเลย - นาย บุญ ศรี บุญสวรรค์ - กฎหมายที่อ้าง
- ประมวลกฎหมายอาญา — ม. 90, ม. 251, ม. 265
- องค์คณะ
- พันธาวุธ ปาณิกบุตร
ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา
ดุสิต เพชรปลูก
ที่มาของข้อมูล — ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในศาลฎีกา
ศาลฎีกา เลขที่ 6 ถนนราชดำเนินใน แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200 ✓ ตรวจสอบแล้ว
ข้อมูลเป็นคำพิพากษาย่อ (ย่อสั้น/ย่อยาว) ตามที่ศาลเผยแพร่ ไม่ใช่ข้อความคำพิพากษาฉบับเต็ม — ตรวจกับต้นฉบับจากแหล่งทางการของศาลฎีกาก่อนอ้างอิง · ระบบสืบค้นคำพิพากษาศาลฎีกา