ฎีกาที่ 691/2529

มาตรา 340 ตรี เป็นบทลงโทษผู้กระทำความผิดตามมาตรา 339, 339 ทวิ, 340 หรือ 340 ทวิ หนักขึ้น จึงต้องตีความโดยเคร่งครัด คือ หมายความเฉพาะตัวผู้กระทำตามที่ระบุไว้ในมาตรา 340 ตรีเท่านั้น การที่พวกของจำเลย 2 คนกระทำผิดโดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นพาหนะ แต่จำเลยไม่ได้ใช้ยานพาหนะในการกระทำความผิด จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา 340 ตรี คงมีความผิดตามมาตรา 340 วรรคสอง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจพาอาวุธมีดปลายแหลม ๑ เล่มไปในเมืองหมู่บ้าน อันเป็นทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร และจำเลยกับพวกที่หลบหนีอีก ๒ คนมีอาวุธมีดดังกล่าวกับปืนพก ๑ กระบอกเป็นอาวุธติดตัวไปปล้นทรัพย์รถจักรยานยนต์โดยในการปล้นทรัพย์นี้จำเลยกับพวกได้ร่วมกันใช้รถจักรยานยนต์เป็นพาหนะเพื่อสะดวกในการกระทำผิดและเพื่อให้พ้นจากการจับกุม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๓๗๑, ๙๑, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๔, ๑๕ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๒๖ มาตรา ๔ และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถจักรยานยนต์
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรค ๒, ๓๗๑ วางโทษฐานปล้นทรัพย์ จำคุก ๑๕ ปี ฐานพาอาวุธมีดไปในเมืองปรับ ๙๐ บาท คำรับสารภาพของจำเลยชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ ให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑๐ ปี ปรับ ๖๐ บาท ไม่ชำระค่าปรับให้บังคับตามมาตรา ๒๙, ๓๐ ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถจักรยานยนต์ ๒๘,๐๐๐ บาท แก่ผู้เสียหาย
โจทก์และจำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเป็นคนร้าย ปัญหามีว่า การที่พวกของจำเลยคือคนร้ายอีก ๒ คนกระทำผิดโดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นพาหนะ แต่จำเลยมิได้ใช้ยานพาหนะในการกระทำผิด จำเลยจะต้องร่วมรับผิดฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ ตรี ด้วยหรือไม่ พิเคราะห์แล้ว เห็นว่ามาตรา ๓๔๐ ตรี เป็นบทลงโทษผู้กระทำความผิดตามมาตรา ๓๓๙, ๓๓๙ ทวิ, ๓๔๐ หรือ ๓๔๐ ทวิ หนักขึ้น จึงต้องตีความโดยเคร่งครัดคือหมายความเฉพาะตัวผู้กระทำตามที่ระบุไว้ในมาตรา ๓๔๐ ตรีเท่านั้น สำหรับจำเลยนี้ข้อเท็จจริงปรากฏว่า จำเลยไม่ได้ใช้ยานพาหนะในการกระทำความผิด จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา ๓๔๐ ตรี คงมีความผิดตามมาตรา ๓๔๐ วรรคสอง
พิพากษากลับ ให้บังคับคดีและลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.