ฎีกาที่ 702/2537

ลำพังแต่เพียงที่คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาตได้มาอยู่ในที่พักชั่วคราวหลังบ้านจำเลย และรับจ้างปลูกบ้านของจำเลยนั้นไม่อาจฟังว่าจำเลยได้กระทำ เพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุม

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔, ๖๔
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ คนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๖๔ จำคุก ๖ เดือน
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า เจ้าพนักงานตำรวจจับกุมคนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาตได้ที่บริเวณบ้านของจำเลย ปัญหาวินิจฉัยว่า จำเลยได้กระทำผิดตามที่โจทก์ฟ้องหรือไม่ เห็นว่า จำเลยจะมีความผิด ตามฟ้องก็ต่อเมื่อจำเลยได้ให้คนต่างด้าวเข้าพักอยู่ในบ้านของจำเลย เพื่อให้คนต่างด้าวดังกล่าวพ้นจากการจับกุม ซึ่งการตีความกฎหมาย ที่มีโทษทางอาญานั้นจะต้องตีความโดยเคร่งครัด คดีนี้โจทก์ นำสืบพยาน ๒ ปาก ได้ความแต่เพียงว่า เจ้าพนักงานตำรวจสืบทราบ ว่าที่บ้านของจำเลยเป็นแหล่งมั่วสุมเสพยาเสพติดให้โทษจึงไป ตรวจค้นบ้านจำเลยตามหมายค้น พบว่าบ้านของจำเลยอยู่ระหว่าง ก่อสร้างจากการตรวจค้นที่พักชั่วคราวหลังบ้านพบนายสมชาย และนายอัดชิคนต่างด้าวสอบถามได้ความว่าบุคคลทั้งสองมารับจ้าง ปลูกบ้านของจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่าการที่บุคคลต่างด้าวทั้งสอง ได้อยู่ในที่พักชั่วคราวและรับจ้างปลูกบ้านของจำเลยนั้นไม่อาจ จะฟังว่าจำเลยได้กระทำเพื่อให้คนต่างด้าวทั้งสองพ้นจากการจับกุม ดังที่โจทก์ค้าง จำเลยไม่มีความผิดตามฟ้อง
พิพากษายืน