ฎีกาที่ 721/2534

จำเลยทั้งสองกับพวกร่วมดื่มสุรากันที่ร้านค้าแล้วพากันนั่งรถจักรยานยนต์ไปยังที่เกิดเหตุ พบผู้ตายกำลังนั่งจดบัญชีรายการไม้อยู่ จำเลยที่ 1 หยุดรถ พวกของจำเลยลงจากรถใช้อาวุธปืนของกลางยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย แล้วทุกคนพากันนั่งรถจักรยานยนต์กลับไปที่ฐานปฏิบัติการอาสาสมัครรักษาดินแดนที่จำเลยที่ 1เป็นสมาชิกอยู่ หลังจากนั้นพากันไปดื่มสุรากันอีก และได้นอนค้างคืนที่บ้านพักของจำเลยที่ 1 ซึ่งอยู่ติดกับฐานปฏิบัติการดังกล่าว เช้าวันรุ่งขึ้นจำเลยที่ 2 กับพวกได้แยกย้ายกันกลับไปพฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่า จำเลยทั้งสองมีเจตนาร่วมกับพวกฆ่าผู้ตาย อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนของกลางเป็นของทางราชการที่มอบให้จำเลยที่ 1 ไว้ใช้ในการปฏิบัติการตามหน้าที่ แม้จำเลยที่ 1จะไม่มีความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองก็ตามเมื่อจำเลยที่ 2 ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 และพวกครอบครองอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนของกลางซึ่งเป็นอาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้นำไปใช้ฆ่าผู้ตาย จำเลยที่ 2 ย่อมมีความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวไว้ในครอบครอง.

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 334,335, 371, 33, 83, 91 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 4,8 ทวิ, 55, 72 ทวิ, 78 ริบปลอกกระสุนปืนเล็กกลขนาด .223 จำนวน1 ปลอก คืนอาวุธปืนเล็กกล ขนาด .223 หมายเลขประจำปืน 9546135และนาฬิกาของกลางแก่เจ้าของจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 371, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯมาตรา 4, 8 ทวิ วรรคสอง, 72 ทวิ วรรคสอง จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7) พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา55, 78 เป็นความผิดหลายกรรม เรียงกระทงลงโทษ ฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสองฐานพาอาวุธปืนไปในเมืองฯเป็นกรรมเดียวกันกับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 8 ทวิ วรรคสอง, 72 ทวิ วรรคสองซึ่งเป็นบทหนักที่สุด จำคุกคนละ 2 ปี จำเลยที่ 2 มีความผิดฐานมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองจำคุก 6 ปี ฐานลักทรัพย์จำคุก 2 ปี ลดโทษให้คนละหนึ่งในสามตามมาตรา 78 ประกอบมาตรา 52 ข้อหาฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาจำคุกตลอดชีวิตเมื่อลงโทษจำคุกตลอดชีวิตแล้วจึงไม่อาจนำโทษกระทงอื่นมารวมกับโทษในข้อหานี้ได้ คงลงโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว ริบปลอกกระสุนปืนเล็กกล ขนาด .223 จำนวน 1 ปลอก คืออาวุธปืนเล็กกล ขนาด .223จำนวน 1 กระบอก และนาฬิกายี่ห้อแซนด๊อช 1 เรือน ของกลางแก่เจ้าของ ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยกฟ้องจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ฐานพาอาวุธปืนตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 8 ทวิ วรรคสอง,72 ทวิ วรรคสอง นอกจากที่แก้คงให้เป็นตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายโดยฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติว่าจำเลยทั้งสองกับพวกอีก 1 คน ได้นั่งรถจักรยานยนต์ที่จำเลยที่ 1เป็นผู้ขับไปยังที่เกิดเหตุ พบผู้ตายกำลังนั่งจดบัญชีรายการไม้อยู่ในที่เกิดเหตุ จำเลยที่ 1 หยุดรถ แล้วพวกของจำเลยได้ใช้อาวุธปืนเอ็ม 16 ของกลางยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ปัญหาวินิจฉัยจึงอยู่ที่ว่า จำเลยทั้งสองมีเจตนาร่วมกับพวกของจำเลยในการฆ่าผู้ตายหรือไม่ ข้อเท็จจริงได้ความว่า ก่อนที่จำเลยทั้งสองกับพวกจะขับรถจักรยานยนต์ไปพบผู้ตายนั้น จำเลยทั้งสองกับพวกดังกล่าวได้ร่วมดื่มสุรากันที่ร้านค้าของนายห้วน เสร็จแล้วจึงพากันขับรถจักรยานยนต์เพื่อไปฐานปฏิบัติการอาสาสมัครรักษาดินแดน โดยจำเลยที่ 1 ให้พวกของจำเลยเป็นคนถืออาวุธปืนเอ็ม 16 ของกลาง เมื่อผ่านที่เกิดเหตุ เห็นผู้ตายนั่งจดบัญชีรายการไม้อยู่ พวกของจำเลยสั่งให้หยุดรถ แล้วพวกของจำเลยยิงผู้ตาย จากนั้นจำเลยทั้งสองกับพวกก็พากันขับรถจักรยานยนต์กลับมาที่ฐานปฏิบัติการอาสาสมัครรักษาดินแดน ซื้อสุรามาดื่มกันอีกแล้วทั้งสามคนได้นอนค้างคืนที่บ้านพักของจำเลยที่ 1 ซึ่งอยู่ติดกับฐานปฏิบัติการดังกล่าวเช้าวันรุ่งขึ้นจำเลยที่ 2 และพวกของจำเลยต่างแยกย้ายกันกลับไปและก่อนเกิดเหตุจำเลยทั้งสองกับพวกได้เรียกค่าคุ้มครองการทำไม้จากผู้ตายแต่ผู้ตายไม่ยอมให้ พฤติการณ์ถือได้ว่า จำเลยทั้งสองกับพวกได้สมคบกันฆ่าผู้ตาย ฯลฯพิพากษายืน.