ฎีกาที่ 7497/2547

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 3 ที่ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการให้โจทก์และผู้ร้องขัดทรัพย์นำเจ้าพนักงานที่ดิน ทำแผนที่วิวาท เสร็จแล้วให้ส่งแผนที่วิวาทพร้อมสำนวนคืนศาลอุทธรณ์ภาค 3 เพื่อพิจารณาต่อไปนั้นเป็นคำสั่งในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 3 หากโจทก์เห็นว่าคำสั่งดังกล่าว ไม่ถูกต้องหรือไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร โจทก์ชอบที่จะใช้สิทธิโต้แย้งคำสั่งดังกล่าวไว้ เพื่อการใช้สิทธิฎีกาภายหลังเมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 3 มีคำพิพากษาแล้วโจทก์ฎีกาคำสั่งดังกล่าวทันที จึงเป็นการต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 226 (1) ประกอบด้วย มาตรา 247 ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับฎีกาของโจทก์เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่อาจรับวินิจฉัย

คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินที่จำเลยมีสิทธิครอบครองตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3 ก.) เลขที่ 2326 เลขที่ 99 ตำบลตรำดม (โชคเหนือ) กิ่งอำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์ เพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ปล่อยที่ดินพิพาท
โจทก์ขาดนัดยื่นคำให้การ
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งปล่อยที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3 ก.) เลขที่ 2326 เลขที่ 99 ตำบลตรำดม (โชคเหนือ) กิ่งอำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์ ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดเสีย ค่าฤชาธรรมเนียม ให้เป็นพับ
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ภาค 3 ส่งสำนวนคืนให้ศาลชั้นต้นดำเนินการให้โจทก์และผู้ร้องขัดทรัพย์นำเจ้าพนักงานที่ดิน ทำแผนที่วิวาทโดยการปูโฉนดที่ดินเลขที่ 1032,4137 และ 4199 กับหนังสือรับรองการทำประโยชน์เลขที่ 2326 แล้วรังวัดทำแผนที่ว่าที่ดินดังกล่าวเป็นที่ดินแปลงเดียวกันหรือไม่ หรือมีส่วนทับซ้อนกันอย่างไร โดยให้คำนวณ เนื้อที่ดินมาโดยละเอียดและให้ผู้ร้องขัดทรัพย์และโจทก์ระวังแนวเขตด้วย เสร็จแล้วให้ส่งแผนที่วิวาทพร้อมสำนวนคืนศาลอุทธรณ์ภาค 3 โดยเร็วเพื่อพิจารณาต่อไป สำหรับค่าใช้จ่ายในการทำแผนที่วิวาททั้งหมดให้โจทก์เป็น ผู้ออกทั้งหมด ทั้งนี้ ให้ถือว่าเป็นค่าฤชาธรรมเนียมในคดีนี้ซึ่งจะพิจารณาสั่งเมื่อพิพากษาคดีนี้ ในชั้นนี้ให้จำหน่ายคดีจากสารบบความของศาลอุทธรณ์ภาค 3 ตามรายงานกระบวนพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 3 ลงวันที่ 21 มีนาคม 2546
โจทก์ฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 3
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 3 ที่ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการให้โจทก์และผู้ร้องขัดทรัพย์นำเจ้าพนักงานที่ดินทำแผนที่วิวาท เสร็จแล้วให้ส่งแผนที่วิวาทพร้อมสำนวนคืนศาลอุทธรณ์ภาค 3 เพื่อพิจารณาต่อไปนั้นเป็นคำสั่งในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 3 หากโจทก์เห็นว่าคำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 3 ดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร โจทก์ชอบที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 3 ก่อน แล้วใช้สิทธิโต้แย้งคำสั่งดังกล่าวไว้เพื่อการใช้สิทธิฎีกาภายหลังเมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 3 มีคำพิพากษาแล้ว โจทก์ฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 3 ทันทีในขณะที่ยังถือว่าคดีนั้นอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 3 เช่นนี้จึงเป็นการต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 226 (1) ประกอบด้วย มาตรา 247 การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับฎีกาของโจทก์เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย
พิพากษายกฎีกาของโจทก์ คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมดในชั้นฎีกาแก่โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมอื่นนอกจากนี้ให้เป็นพับ.