ฎีกาที่ 848/2545

การที่โจทก์บรรยายฟ้องและนำสืบเพียงว่า มี ส. มาเบิกความว่าได้ซื้อเมทแอมเฟตามีนจากจำเลยเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2543 โดยมิได้ระบุวันที่หรือเวลาที่กระทำความผิดให้แน่นอน เป็นการบรรยายฟ้องและนำสืบได้ไม่ชัดเจน แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ก็ไม่อาจรับฟังได้ว่าจำเลยได้กระทำความผิดตามฟ้องจริง

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2543 วันเวลาใดไม่ปรากฏชัดจำเลยกับพวกอีก 1 คน ซึ่งหลบหนีไปได้ร่วมกันจำหน่ายโดยขายเมทแอมเฟตามีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 จำนวน 10 เม็ด ไม่ทราบน้ำหนักแน่ชัดวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2543 เวลากลางวัน จำเลยกับพวกดังกล่าวได้ร่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวน 13 เม็ด ไม่ทราบน้ำหนักแน่ชัด และวันที่ 25กุมภาพันธ์ 2543 เวลากลางวัน จำเลยเสพเมทแอมเฟตามีนโดยจำเลยได้รับประทานเมทแอมเฟตามีนเข้าสู่ร่างกาย อันเป็นการฝ่าฝืนต่อกฎหมายเหตุเกิดที่ตำบลบ้านราษฎร์ และตำบลสระตะเคียน อำเภอเสิงสางจังหวัดนครราชสีมา เกี่ยวพันกัน วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2543 เวลากลางวันเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยกระป๋อง 1 ลูก ชิ้นกระสอบที่ตัดแล้ว 1 ชิ้นซึ่งเป็นอุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ในการกระทำความผิดในข้อหาจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 4, 7, 8, 15, 57, 66, 91, 102 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91, 83 และริบของกลางทั้งหมดจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง, 57, 91ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานเสพเมทแอมเฟตามีนจำคุก6 เดือน ฐานร่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน จำคุกกระทงละ 5 ปีรวม 2 กระทง เป็นจำคุก 10 ปี รวมจำคุก 10 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 5 ปี 3 เดือนริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนเพียงกระทงเดียวจำคุก 5 ปี ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 ปี 6 เดือนเมื่อรวมกับโทษฐานเสพเมทแอมเฟตามีนที่ศาลชั้นต้นกำหนด เป็นจำคุก2 ปี 9 เดือน ให้ยกฟ้องในข้อหาความผิดฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2543 เสีย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติว่าจำเลยได้กระทำความผิดฐานเสพเมทแอมเฟตามีน และจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2543 มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยได้กระทำความผิดฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2543 หรือไม่ เห็นว่าการที่โจทก์บรรยายฟ้องและนำสืบได้แต่เพียงว่ามีนายสมพงษ์ เสนีราชมาเบิกความว่าได้ซื้อเมทแอมเฟตามีนจากจำเลยเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์2543 โดยมิได้ระบุวันที่หรือเวลาที่กระทำความผิดให้แน่นอน เป็นการบรรยายฟ้องและนำสืบได้ไม่ชัดเจน แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็ตามก็ยังมิอาจรับฟังได้ว่าจำเลยได้กระทำความผิดตามฟ้องจริง ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3พิพากษายกฟ้องโจทก์ฐานนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน