ฎีกาที่ 952/2539

ประเด็นตามคำร้องของผู้คัดค้านมีเพียงว่าผู้ร้องสมควรถูกถอนจากการเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายหรือไม่เท่านั้นดังนั้นการที่ผู้คัดค้านฎีกาขอให้ใช้วิธีการชั่วคราวโดยให้ผู้ร้องหยุดกระทำการขัดขวางขับไล่ห้ามผู้คัดค้านกรีดยางพาราในที่พิพาทและห้ามผู้ร้องกรีดยางพาราในที่พิพาทโดยวิธีใช้ยาเร่งน้ำยางจึงเป็นการไม่ชอบเพราะเป็นการขอใช้วิธีการชั่วคราวนอกประเด็นตามคำร้อง

คดีนี้สืบเนื่องจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งตั้งนายประสิทธิ์ เมืองพรหมผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกนายแย้ม พูลสวัสดิ์ ผู้ตาย ตามพินัยกรรม ต่อมานางสาวเสาวลักษณ์ พูลสวัสดิ์ ผู้คัดค้าน ยื่นคำร้องว่า ผู้คัดค้านเป็นบุตรผู้ตาย ได้รับมอบหมายให้ดูแลกิจการและครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินมรดก ผู้ร้องปลอมพินัยกรรมของผู้ตายและมีพฤติการณ์ที่จะเบียดบังทรัพย์มรดก ขอให้ถอดถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้จัดการมรดกผู้ตาย และตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกผู้ตายแทนผู้ร้องระหว่างการไต่สวน ผู้คัดค้านยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องได้ตัดฟันผลอาสินในที่ดินมรดก แบ่งขายที่ดินบางส่วน ทำลายและรื้อถอนอสังหาริมทรัพย์ในที่ดินขอให้มีคำสั่งให้ผู้ร้องหยุดการกระทำดังกล่าวจนกว่าศาลจะมีคำพิพากษา ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2537 ห้ามผู้ร้องตัดฟันต้นไม้ รวมทั้งทำลายรื้อถอนอสังหาริมทรัพย์ในที่พิพาทชั่วคราว โดยให้ผู้คัดค้านวางเงินประกันค่าเสียหาย 2,000 บาทผู้ร้อง อุทธรณ์ต่อมาผู้คัดค้านยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องขัดขวางขับไล่มิให้ผู้คัดค้านกรีดยางพาราในที่พิพาท และได้เข้ากรีดยางพาราโดยเร่งน้ำยาง อันทำให้ต้นยางพาราเสียหาย ขอให้มีคำสั่งให้ผู้ร้องหยุดการกระทำดังกล่าวจนกว่าศาลจะมีคำพิพากษาศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2537 ให้ยกคำร้องผู้คัดค้านอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกเลิกคำสั่งศาลชั้นต้นที่ห้ามมิให้ผู้ร้องตัดฟันต้นไม้รวมทั้งทำลายรื้อถอนอสังหาริมทรัพย์ในที่พิพาทผู้คัดค้านฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประเด็นตามคำร้องของผู้คัดค้านมีเพียงว่าผู้ร้องสมควรถูกถอดถอนจากการเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายเพราะผู้ร้องปลอมพินัยกรรมของผู้ตายและมีพฤติการณ์ที่จะเบียดบังทรัพย์มรดกตามคำร้องหรือไม่เท่านั้นผู้คัดค้านจะขอให้ศาลใช้วิธีการชั่วคราวก่อนคำพิพากษา บังคับใช้ในกรณีนอกประเด็นตามคำร้องตามที่ผู้คัดค้านยกขึ้นฎีกาไม่ได้พิพากษายืน