คดีแพ่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ✓ ตรวจกับแหล่งอ้างอิงแล้ว
นายจ้างไล่เบี้ยเอาจากลูกจ้างที่ทำละเมิด มาตรา 426 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 426 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยนายจ้างไล่เบี้ยเอาจากลูกจ้างที่ทำละเมิด อยู่ในหมวด “ละเมิด” — สรุปตัวบท องค์ประกอบ อายุความ
- ประเภทคดี
- คดีแพ่ง
- กฎหมาย
- ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
- มาตรา
- 426 (ป.พ.พ.)
- หมวด
- ละเมิด
- ประเภทคำขอ
- ค่าสินไหมทดแทน
ตัวบทหรือสรุปสาระของมาตรา 426
นายจ้างซึ่งได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่บุคคลภายนอกเพื่อละเมิดอันลูกจ้างได้ทำนั้น ชอบที่จะได้ชดใช้จากลูกจ้างนั้น
องค์ประกอบของมูลคดี
- ลูกจ้างทำละเมิดต่อบุคคลภายนอกในทางการที่จ้าง
- นายจ้างใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่บุคคลภายนอกแล้ว
- เรียกให้ลูกจ้างชดใช้
อายุความ
10 ปี ตามมาตรา 193/30 นับแต่นายจ้างชำระค่าสินไหมทดแทนแก่บุคคลภายนอก (ตรวจอายุความที่ใช้ได้กับสิทธิไล่เบี้ยเฉพาะกรณี)
ข้อมูลประกอบการฟ้องคดีแพ่ง
ก่อนฟ้องต้องทำอะไร
- ชำระค่าสินไหมทดแทนแก่บุคคลภายนอกก่อน (สิทธิไล่เบี้ยเกิดเมื่อชำระแล้ว)
- ทวงถามลูกจ้างให้ชดใช้เป็นหนังสือ
- ตรวจว่ามีส่วนผิดของนายจ้างหรือไม่ (ป.พ.พ. ม.223 — ศาลอาจลดความรับผิดของลูกจ้าง)
หลักฐานที่ควรมี
- หลักฐานการชำระค่าสินไหมทดแทนแก่บุคคลภายนอก (ใบเสร็จ คำพิพากษา/สัญญาประนีประนอม)
- สัญญาจ้าง/หลักฐานความเป็นนายจ้าง–ลูกจ้าง
- หลักฐานการทำละเมิดของลูกจ้าง
- หนังสือทวงถามให้ลูกจ้างชดใช้
ดอกเบี้ย
ดอกเบี้ยผิดนัดตามมาตรา 224 (ร้อยละ 5 ต่อปี สำหรับการผิดนัดตั้งแต่ 11 เม.ย. 2564) นับแต่ลูกจ้างผิดนัด/วันที่ถูกทวงถามให้ชดใช้ — ตรวจอัตราปัจจุบันก่อนใช้
ค่าขึ้นศาล
ค่าขึ้นศาลคดีมีทุนทรัพย์: ร้อยละ 2 ของทุนทรัพย์ที่เรียกร้อง แต่ไม่เกิน 200,000 บาท (ตาราง 1 ท้าย ป.วิ.พ.; ทุนทรัพย์ส่วนที่เกิน 50 ล้านบาทคิดร้อยละ 0.1 ของส่วนที่เกิน) ทุนทรัพย์คือเงินต้นรวมดอกเบี้ยที่ค้างถึงวันฟ้อง ไม่รวมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้อง — ตรวจอัตราปัจจุบันกับสำนักงานศาลยุติธรรมก่อนยื่นฟ้อง
ข้อควรระวัง
ศาลมักลดจำนวนที่ไล่เบี้ยตามความรับผิดชอบของแต่ละฝ่าย (ม.223 ประกอบ) โดยเฉพาะเมื่อนายจ้างมีส่วนผิด เช่น ไม่ควบคุมดูแลหรือไม่ทำประกัน; ความสัมพันธ์ตามกฎหมายแรงงานอาจมีข้อจำกัดเพิ่มเติม
มาตราที่เกี่ยวข้อง
- ป.พ.พ. มาตรา 425 — นายจ้างต้องร่วมรับผิดต่อบุคคลภายนอก
- ป.พ.พ. มาตรา 223 — ศาลอาจลดหรือไม่ให้ชดใช้เมื่อนายจ้างมีส่วนผิดด้วย
- ป.พ.พ. มาตรา 420 — มูลละเมิดของลูกจ้าง
แหล่งอ้างอิงและสถานะการตรวจ
✓ ตรวจกับแหล่งอ้างอิงแล้ว · แหล่งอ้างอิง: legardy.com
คำถามที่พบบ่อย
นายจ้างไล่เบี้ยเอาจากลูกจ้างที่ทำละเมิด (มาตรา 426 ป.พ.พ.) มีอายุความกี่ปี?
10 ปี ตามมาตรา 193/30 นับแต่นายจ้างชำระค่าสินไหมทดแทนแก่บุคคลภายนอก (ตรวจอายุความที่ใช้ได้กับสิทธิไล่เบี้ยเฉพาะกรณี)
ข้อหาใกล้เคียงในหมวดเดียวกัน
- ม.420ละเมิดโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อ ทำให้เสียหายต่อชีวิต ร่างกาย…
- ม.421ใช้สิทธิโดยมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่ผู้อื่น (อุปสรรคการใช้สิทธิ)
- ม.423ละเมิดโดยกล่าวหรือไขข่าวแพร่หลายซึ่งข้อความอันฝ่าฝืนความจริง…
- ม.425นายจ้างร่วมรับผิดในละเมิดของลูกจ้างที่กระทำในทางการที่จ้าง
- ม.429ผู้เยาว์/วิกลจริตทำละเมิด — บิดามารดาหรือผู้อนุบาลร่วมรับผิด
- ม.433เจ้าของ/ผู้ดูแลสัตว์รับผิดในความเสียหายที่เกิดจากสัตว์
- ม.434ผู้ครองโรงเรือน/สิ่งปลูกสร้างชำรุดบกพร่อง รับผิดความเสียหายจากโรงเรือน
- ม.437ผู้ครอบครอง/ควบคุมยานพาหนะเครื่องกลหรือทรัพย์อันตรายโดยสภาพ…
ข้อมูลเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษา — ข้อมูลเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย และไม่รับประกันผลของคดี กฎหมายอาจถูกแก้ไขภายหลัง ควรตรวจกับตัวบทฉบับปัจจุบันและปรึกษาทนายความก่อนดำเนินคดี