คดีแพ่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ตรวจกับแหล่งอ้างอิงแล้ว

ผู้ทรงตั๋วแลกเงินใช้สิทธิไล่เบี้ยแก่ผู้สลักหลัง ผู้สั่งจ่าย และผู้รับผิดอื่น มาตรา 959 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มาตรา 959 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยผู้ทรงตั๋วแลกเงินใช้สิทธิไล่เบี้ยแก่ผู้สลักหลัง ผู้สั่งจ่าย และผู้รับผิดอื่น อยู่ในหมวด “ตั๋วเงินและเช็ค” — สรุปตัวบท องค์ประกอบ อายุความ

ประเภทคดี: คดีแพ่ง
กฎหมาย: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา: 959 (ป.พ.พ.)
หมวด: ตั๋วเงินและเช็ค
ประเภทคำขอ: ชำระหนี้เงิน

ตัวบทหรือสรุปสาระของมาตรา 959

ผู้ทรงตั๋วแลกเงินจะใช้สิทธิไล่เบี้ยเอาแก่บรรดาผู้สลักหลัง ผู้สั่งจ่าย และบุคคลอื่น ๆ ซึ่งต้องรับผิดตามตั๋วเงินนั้น (ตัวบทโดยสรุปส่วนต้นของมาตรา — มีเงื่อนไขตามอนุมาตราว่ากรณีที่ใช้สิทธิไล่เบี้ยได้ เช่น ตั๋วถึงกำหนดแล้วไม่ได้รับชำระ; ตรวจฉบับเต็ม)

องค์ประกอบของมูลคดี

ผู้ทรงตั๋วโดยชอบ
ตั๋วไม่ได้รับรองหรือไม่ได้รับชำระ
ปฏิบัติตามวิธีการไล่เบี้ย (ยื่น คัดค้าน บอกกล่าว)

อายุความ

ฟ้องผู้รับรองตั๋วแลกเงิน/ผู้ออกตั๋วสัญญาใช้เงิน: ห้ามฟ้องเมื่อพ้น 3 ปีนับแต่วันตั๋วถึงกำหนดใช้เงิน (ม.1001); ผู้ทรงฟ้องผู้สลักหลังและผู้สั่งจ่าย: ห้ามฟ้องเมื่อพ้น 1 ปีนับแต่วันที่ลงในคำคัดค้านที่ทำภายในกำหนด หรือนับแต่วันตั๋วเงินถึงกำหนดกรณีที่ระบุว่าไม่ต้องมีคำคัดค้าน (ม.1002); อายุความสะดุดหยุดลงเฉพาะแก่คู่สัญญาฝ่ายที่ถูกกระทำ (ม.1004); ฟ้องตามมูลหนี้เดิมใช้อายุความของมูลหนี้นั้น — ตรวจวันที่เริ่มนับของแต่ละบุคคลที่จะฟ้อง

ข้อมูลประกอบการฟ้องคดีแพ่ง

ก่อนฟ้องต้องทำอะไร

ยื่นตั๋วให้รับรอง/ใช้เงินภายในกำหนด
ทำคำคัดค้านและบอกกล่าวผู้สลักหลังตามกำหนด

หลักฐานที่ควรมี

ตั๋วเงิน/เช็คต้นฉบับ (ด้านหน้า–หลัง รวมลายมือชื่อผู้สลักหลัง)
ใบคืนเช็ค/หนังสือปฏิเสธการจ่ายเงินของธนาคาร (ระบุเหตุที่ปฏิเสธ)
คำคัดค้าน (ถ้าจำเป็นต้องทำ)
หนังสือทวงถามและใบตอบรับไปรษณีย์
มูลหนี้เดิมที่เป็นเหตุให้ออกตั๋ว/เช็ค (สัญญา ใบแจ้งหนี้) — ใช้ประกอบ

ดอกเบี้ย

ตั๋วแลกเงิน/ตั๋วสัญญาใช้เงิน: ผู้ทรงไล่เบี้ยเรียกดอกเบี้ยตามที่ตั๋วกำหนด และดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 5 ต่อปีนับแต่วันถึงกำหนด (ตามตัวบท ม.968(2) ที่ตรวจ ซึ่ง ม.985 ให้ใช้กับตั๋วสัญญาใช้เงิน) ค่าใช้จ่ายคัดค้านและค่าชักส่วนลดตาม ม.968; ส่วนเช็ค ม.989 ไม่ได้ยก ม.968 มาใช้ จึงมักขอดอกเบี้ยผิดนัดตาม ม.224 (ม.7 ร้อยละ 3 + ร้อยละ 2 = ร้อยละ 5 ต่อปี สำหรับการผิดนัดตั้งแต่ 11 เม.ย. 2564) — ตรวจตัวบทและอัตราปัจจุบันก่อนใช้

ค่าขึ้นศาล

ค่าขึ้นศาลคดีมีทุนทรัพย์: ร้อยละ 2 ของทุนทรัพย์ที่เรียกร้อง แต่ไม่เกิน 200,000 บาท (ตาราง 1 ท้าย ป.วิ.พ.; ทุนทรัพย์ส่วนที่เกิน 50 ล้านบาทคิดร้อยละ 0.1 ของส่วนที่เกิน) ทุนทรัพย์คือเงินต้นรวมดอกเบี้ยที่ค้างถึงวันฟ้อง ไม่รวมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้อง — ตรวจอัตราปัจจุบันกับสำนักงานศาลยุติธรรมก่อนยื่นฟ้อง

ข้อควรระวัง

ตัวบท ม.959 ที่ได้จากหน้าอ้างอิงเป็นการสรุป (ไม่ครบอนุมาตรา) — ตรวจฉบับเต็มก่อนอ้างเงื่อนไขการไล่เบี้ย; การไล่เบี้ยมีขั้นตอนและกำหนดเวลาที่ต้องปฏิบัติ

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ป.พ.พ. มาตรา 967 — ผู้รับผิดร่วมกัน ผู้ทรงเลือกฟ้องคนใดก็ได้
ป.พ.พ. มาตรา 968 — จำนวนที่ไล่เบี้ยได้
ป.พ.พ. มาตรา 914 — ผู้สั่งจ่าย/ผู้สลักหลังสัญญาว่าจะมีผู้รับรองและใช้เงิน
ป.พ.พ. มาตรา 989 — ม.959 ใช้กับเช็คด้วย

แหล่งอ้างอิงและสถานะการตรวจ

ตรวจกับแหล่งอ้างอิงแล้ว · แหล่งอ้างอิง: legardy.com

คำถามที่พบบ่อย

ผู้ทรงตั๋วแลกเงินใช้สิทธิไล่เบี้ยแก่ผู้สลักหลัง ผู้สั่งจ่าย และผู้รับผิดอื่น (มาตรา 959 ป.พ.พ.) มีอายุความกี่ปี?

ข้อหาใกล้เคียงในหมวดเดียวกัน

ข้อมูลเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษา — ข้อมูลเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย และไม่รับประกันผลของคดี กฎหมายอาจถูกแก้ไขภายหลัง ควรตรวจกับตัวบทฉบับปัจจุบันและปรึกษาทนายความก่อนดำเนินคดี