คดีแพ่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ✓ ตรวจกับแหล่งอ้างอิงแล้ว

ผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้สลักหลัง ผู้รับอาวัล ร่วมรับผิดต่อผู้ทรงตั๋วเงิน มาตรา 967 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มาตรา 967 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้สลักหลัง ผู้รับอาวัล ร่วมรับผิดต่อผู้ทรงตั๋วเงิน อยู่ในหมวด “ตั๋วเงินและเช็ค” — สรุปตัวบท องค์ประกอบ อายุความ

ประเภทคดี
คดีแพ่ง
กฎหมาย
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา
967 (ป.พ.พ.)
หมวด
ตั๋วเงินและเช็ค
ประเภทคำขอ
ชำระหนี้เงิน

ตัวบทหรือสรุปสาระของมาตรา 967

ในเรื่องตั๋วแลกเงินนั้น บรรดาบุคคลผู้สั่งจ่ายก็ดี รับรองก็ดี สลักหลังก็ดี หรือรับประกันด้วยอาวัลก็ดี ย่อมต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรง ผู้ทรงย่อมมีสิทธิว่ากล่าวเอาความแก่บรรดาบุคคลเหล่านี้เรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินตามลำดับที่คนเหล่านั้นมาต้องผูกพัน สิทธิเช่นเดียวกันนี้ย่อมมีแก่บุคคลทุกคนซึ่งได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงินและเข้าถือเอาตั๋วเงินนั้น ในการที่จะใช้บังคับเอาแก่ผู้ที่มีความผูกพันอยู่แล้วก่อนตน การว่ากล่าวเอาความแก่คู่สัญญาคนหนึ่งซึ่งต้องรับผิดย่อมไม่ตัดหนทางที่จะว่ากล่าวเอาความแก่คู่สัญญาคนอื่น ๆ แม้ทั้งจะเป็นฝ่ายอยู่ในลำดับภายหลังบุคคลที่ได้ว่ากล่าวเอาความมาก่อน

องค์ประกอบของมูลคดี

  1. ผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้สลักหลัง ผู้รับอาวัล ต่างลงลายมือชื่อในตั๋ว
  2. ตั๋วไม่ได้รับชำระ
  3. ผู้ทรงเลือกฟ้องผู้ใดหรือรวมกันก็ได้

อายุความ

ฟ้องผู้รับรองตั๋วแลกเงิน/ผู้ออกตั๋วสัญญาใช้เงิน: ห้ามฟ้องเมื่อพ้น 3 ปีนับแต่วันตั๋วถึงกำหนดใช้เงิน (ม.1001); ผู้ทรงฟ้องผู้สลักหลังและผู้สั่งจ่าย: ห้ามฟ้องเมื่อพ้น 1 ปีนับแต่วันที่ลงในคำคัดค้านที่ทำภายในกำหนด หรือนับแต่วันตั๋วเงินถึงกำหนดกรณีที่ระบุว่าไม่ต้องมีคำคัดค้าน (ม.1002); อายุความสะดุดหยุดลงเฉพาะแก่คู่สัญญาฝ่ายที่ถูกกระทำ (ม.1004); ฟ้องตามมูลหนี้เดิมใช้อายุความของมูลหนี้นั้น — ตรวจวันที่เริ่มนับของแต่ละบุคคลที่จะฟ้อง

ข้อมูลประกอบการฟ้องคดีแพ่ง

ก่อนฟ้องต้องทำอะไร

หลักฐานที่ควรมี

ดอกเบี้ย

ตั๋วแลกเงิน/ตั๋วสัญญาใช้เงิน: ผู้ทรงไล่เบี้ยเรียกดอกเบี้ยตามที่ตั๋วกำหนด และดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 5 ต่อปีนับแต่วันถึงกำหนด (ตามตัวบท ม.968(2) ที่ตรวจ ซึ่ง ม.985 ให้ใช้กับตั๋วสัญญาใช้เงิน) ค่าใช้จ่ายคัดค้านและค่าชักส่วนลดตาม ม.968; ส่วนเช็ค ม.989 ไม่ได้ยก ม.968 มาใช้ จึงมักขอดอกเบี้ยผิดนัดตาม ม.224 (ม.7 ร้อยละ 3 + ร้อยละ 2 = ร้อยละ 5 ต่อปี สำหรับการผิดนัดตั้งแต่ 11 เม.ย. 2564) — ตรวจตัวบทและอัตราปัจจุบันก่อนใช้

ค่าขึ้นศาล

ค่าขึ้นศาลคดีมีทุนทรัพย์: ร้อยละ 2 ของทุนทรัพย์ที่เรียกร้อง แต่ไม่เกิน 200,000 บาท (ตาราง 1 ท้าย ป.วิ.พ.; ทุนทรัพย์ส่วนที่เกิน 50 ล้านบาทคิดร้อยละ 0.1 ของส่วนที่เกิน) ทุนทรัพย์คือเงินต้นรวมดอกเบี้ยที่ค้างถึงวันฟ้อง ไม่รวมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้อง — ตรวจอัตราปัจจุบันกับสำนักงานศาลยุติธรรมก่อนยื่นฟ้อง

ข้อควรระวัง

ผู้ทรงเลือกฟ้องรวมหรือแยกก็ได้ แต่ต้องฟ้องภายในอายุความของแต่ละคน (ผู้สลักหลังและผู้สั่งจ่าย 1 ปี; ผู้รับรอง/ผู้ออกตั๋ว 3 ปี)

มาตราที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิงและสถานะการตรวจ

✓ ตรวจกับแหล่งอ้างอิงแล้ว · แหล่งอ้างอิง: legardy.com

คำถามที่พบบ่อย

ผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้สลักหลัง ผู้รับอาวัล ร่วมรับผิดต่อผู้ทรงตั๋วเงิน (มาตรา 967 ป.พ.พ.) มีอายุความกี่ปี?

ฟ้องผู้รับรองตั๋วแลกเงิน/ผู้ออกตั๋วสัญญาใช้เงิน: ห้ามฟ้องเมื่อพ้น 3 ปีนับแต่วันตั๋วถึงกำหนดใช้เงิน (ม.1001); ผู้ทรงฟ้องผู้สลักหลังและผู้สั่งจ่าย: ห้ามฟ้องเมื่อพ้น 1 ปีนับแต่วันที่ลงในคำคัดค้านที่ทำภายในกำหนด หรือนับแต่วันตั๋วเงินถึงกำหนดกรณีที่ระบุว่าไม่ต้องมีคำคัดค้าน (ม.1002); อายุความสะดุดหยุดลงเฉพาะแก่คู่สัญญาฝ่ายที่ถูกกระทำ (ม.1004); ฟ้องตามมูลหนี้เดิมใช้อายุความของมูลหนี้นั้น — ตรวจวันที่เริ่มนับของแต่ละบุคคลที่จะฟ้อง

ข้อหาใกล้เคียงในหมวดเดียวกัน

ข้อมูลเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษา — ข้อมูลเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย และไม่รับประกันผลของคดี กฎหมายอาจถูกแก้ไขภายหลัง ควรตรวจกับตัวบทฉบับปัจจุบันและปรึกษาทนายความก่อนดำเนินคดี